I czyt. Iz 35,4-7a; Ps 146; II czyt. Jk 2,1-5; Ew. Mk 7,31-37

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Jesteśmy Twoim Kościołem”
Na przygotowanie darów – „Jeden chleb, co zmienia się”
Na komunię – „Pan Jezus już się zbliża”
Na uwielbienie – „Niech będzie chwała i cześć”
Na zakończenie – „Chryste, Ty jesteś drogą do Ojca”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
„Niepojęci jesteśmy dla siebie, mówiąc te same słowa wzięte z jednej mowy” (S. Pasierb). Jako wspólnota narodowa czy nawet rodzinna przekonujemy się – często nad wyraz boleśnie – jak dużo jest prawdy w tych słowach poety. Choć mówimy tym samym językiem, bywamy dla siebie jak głuchoniemi: kompletnie nie możemy się porozumieć! Prośmy więc Pana, aby tchnieniem Ducha Świętego owionął nasze usta i uszy, a przede wszystkim nasze dusze, i otworzył nas tak na Boga, jak i na bliźniego.

Duch Święty źródłem prawdziwej miłości Ojczyzny

Orędzie: Duch Święty – przez misterium chrztu – zjednoczył nas w jeden naród.
Cel: Być dla siebie darem w narodowej rodzinie.

Modlitwa wiernych
Ufając Bożej miłości i wszechmocy, módlmy się wspólnie przez pośrednictwo Jezusa Chrystusa, który zna wszystkie nasze bolączki i potrzeby.

  1. Za Kościół święty, aby mieszkający w nim Duch umacniał jedność wszystkich ochrzczonych.
  2. Za naszą Ojczyznę, aby cieszyła się pokojem, a wszyscy rodacy zgodnie współpracowali dla pomnażania wspólnego dobra.
  3. Za wszystkich nauczycieli i uczniów, aby światło Ducha Świętego i opieka Maryi towarzyszyły im w nowym roku szkolno-katechetycznym.
  4. Za rodziny dręczone waśniami i niezgodą, aby umiały się pojednać na wzór Chrystusa, który oddał życie także za swych nieprzyjaciół.
  5. Za sędziów, aby zawsze wydawali sprawiedliwe wyroki, nie oglądając się na żadne ludzkie względy.
  6. Za zmarłych, a szczególnie za ofiary II wojny światowej, aby po cierpieniach śmierci mogli dostąpić pełni szczęścia w raju.
  7. Za nas samych, abyśmy nigdy nie zamykali się na Boga i bliźnich, zwłaszcza naszych krewnych i rodaków.

Panie Jezu Chryste, który jesteś przedwiecznym Słowem, przyjmij pokorne słowa naszych próśb i mocą Twego Ducha spraw, aby stały się one ciałem w naszym życiu. Który żyjesz i królujesz teraz i na wieki wieków.

Przed rozesłaniem
Bóg – poprzez świętą liturgię – dotknął i uzdrowił nasze usta, uszy i dusze. Bądźmy świadkami Jego uzdrawiającej mocy w naszej rodzinie domowej, parafialnej i narodowej. Niech nas do tego uzdolni Boże błogosławieństwo.

Ks. Andrzej Turek

­