I czyt. Dz 9,26-31; Ps 22; II czyt. 1 J 3,18-24; Ew. J 15,1-8

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Wierzę w Ciebie, Boże żywy”
Na przygotowanie darów – „Ja wiem, w kogo ja wierzę”
Na komunię – „O Panie, Ty nam dajesz”
Na uwielbienie – „Wierzę w Ciebie, Panie, coś mnie obmył z win”
Na zakończenie – „Jezusowi cześć i chwała za miłości cud”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Piąty już tydzień żyjemy zmartwychwstaniem Chrystusa. Jezus pokazuje nam swoje uwielbione ciało naznaczone śladami ran i zachęca „trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę” (zob. J 15,4). Wzmocnieni tą obietnicą, przeżywajmy Mszę Świętą jako największą tajemnicę naszej wiary.

Duch Święty źródłem wiary

Orędzie: Wiara jest osobistym przylgnięciem do Chrystusa, aby posłusznie przyjąć Jego słowo. Duch Święty jednoczy nas  z Chrystusem i pomaga nam w Nim „trwać”, czyli nieustannie pogłębiać z Nim relację.
Cel: Zachęcić do częstego proszenia Ducha Świętego o pomoc w przeżywaniu swej wiary.

Modlitwa wiernych
Do Boga, który przez Ducha Świętego nieustannie ożywia naszą wiarę, zanieśmy pokorne prośby:

  1. Aby Kościół święty, radujący się zmartwychwstaniem swego Założyciela, zawsze działał pod natchnieniem Ducha Świętego.
  2. Aby Duch Święty nieustannie czuwał nad czystością wiary w Twoim Kościele.
  3. Aby rządzący w rozwiązywaniu wszelkich problemów życia społecznego i politycznego kierowali się prawdą i poczuciem sprawiedliwości.
  4. Aby ludzie znajdujący się w trudnych warunkach życiowych znaleźli pełne zrozumienie i życzliwą pomoc.
  5. Aby dusze zmarłych, które polecamy Tobie, Panie, dostąpiły szczęścia oglądania Ciebie „twarzą w twarz”.
  6. Abyśmy gromadząc się przy Twoim ołtarzu, coraz bardziej stawali się wspólnotą wiary i miłości.

Panie, Boże Wszechmogący, przyjmij nasze pokorne modlitwy i wspieraj po ojcowsku nasze dążenia do życia w zgodzie i jedności. Przez Chrystusa, Pana naszego. 

Przed rozesłaniem
Napełnieni łaską Bożą wracajmy do naszych domów i żyjmy dalej tym, cośmy tu usłyszeli i co przyjęliśmy sercem czystym  i otwartym na Boże natchnienia.

Ks. Franciszek Kostrzewa

­