I czyt. Ba 5,1-9; Ps 126; II czyt. Flp 1,4-6.8-11;
Ew. Łk 3,1-6

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Hejnał wszyscy zaśpiewajmy”
Na przygotowanie darów – „Czekam na Ciebie”
Na komunię – „Idzie, idzie Bóg prawdziwy”
Na uwielbienie – „Dziękczynne pieśni śpiewajmy wspólnie”
Na zakończenie – „Matko Odkupiciela”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
W Adwencie wiele razy pojawia się wezwanie do nawrócenia. Przypomni je nam również dzisiaj wielki prorok znad Jordanu, św. Jan Chrzciciel. Celem jego misji było głoszenie, że Bóg przychodzi do każdego i oczekuje, że Go przyjmiemy i uznamy za Pana i Odkupiciela. Prośmy gorąco Ducha Świętego, by nas prowadził do szczerego uznania, że Jezus jest Panem i nic nie może być ważniejsze od Niego. Niech nam pomoże prawdziwie uznać prymat Boga w naszych rodzinach.
Pamiętajmy w naszych modlitwach o Kościele na Wschodzie, wspierając również jego działalność ofiarami materialnymi.

Rodzina wezwana do nawrócenia

Orędzie:Chrystus uzdalnia rodziny do nawrócenia w taki sposób, aby uznały potrzebę absolutnego prymatu Boga w codziennym życiu.
Cel: Uświadomienie, że wezwanie do nawrócenia sprowadza się do tego, aby uznać absolutny prymat Boga w swoim życiu.

Modlitwa wiernych
Do Boga, który jest jedynym Panem historii i naszego losu, zwróćmy się z modlitwą w duchu posłuszeństwa i poddania:

  1. Aby Kościół na Wschodzie, za który dziś szczególnie się modlimy, niestrudzenie i z odwagą przypominał o potrzebie uznania prymatu Boga.
  2. Aby prymat Boga i Jego prawa, które jest fundamentem ładu moralnego, uznawany był w naszej Ojczyźnie.
  3. Aby uznany i przyjęty prymat Boga w rodzinach był filarem ich szczęścia i bezpieczeństwa.
  4. Aby zmarli, którzy w życiu doczesnym uznawali prymat Boga, cieszyli się szczęściem przebywania w Jego obecności.
  5. Aby nieuznający prymatu Boga otrzymali łaskę poznania, że Bóg nie jest dla nikogo zagrożeniem, ale wybawieniem.
  6. Aby każdy z nas szczerym sercem uznał prymat Boga i postawił Go w centrum swojego życia.

Boże, Ty jesteś wielki i pełen dobroci. Spraw, byśmy głosili Twoją wielkość i chwałę i uznawali we wszystkim Twoje panowanie nad nami. Przez Chrystusa, Pana naszego. 

Przed rozesłaniem

Bóg, którego wyznajemy, jest Królem królów i Panem panujących, ale jest przede wszystkim kochającym nas Ojcem. Pragnie, żebyśmy uznali i przyjęli Jego miłość, i jej się poddali. Posyła nas z misją, byśmy byli Jego świadkami wobec świata, i umacnia nas swoim błogosławieństwem.

Ks. Stanisław Cyran

­