I czyt. Jr 33,14-16; Ps 25; II czyt. 1 Tes 3,12 – 4,2;
Ew. Łk 21,25-28.34-36

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Oto Pan Bóg przyjdzie”
Na przygotowanie darów – „Grzechem Adama ludzie uwikłani”
Na komunię – „Jezu, Jezu, do mnie przyjdź”
Na uwielbienie – „Czego chcesz od nas, Panie”
Na zakończenie – „Błogosławiona jesteś, Maryjo” 

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Dobry Bóg pozwala nam dziś rozpocząć kolejny Adwent w naszym życiu. Właściwe przeżycie tego czasu wymaga od nas duchowego wysiłku, głębszej modlitwy, bardziej uważnego słuchania słowa oraz czujności, aby lepiej wykorzystywać każdą chwilę na sprawy naprawdę ważne. Stojąc na progu tegorocznego Adwentu, zawierzmy Jezusowi ten czas oczekiwania na Jego przyjście. W sposób szczególny zawierzmy Mu nasze rodziny, prosząc, by je odnowił i umocnił. Niech przez cały tegoroczny Adwent towarzyszy nam hasło: „Rodzina w mocy Bożego Ducha przygotowuje się na przyjście Chrystusa”.

Obietnica odnowy rodziny

Orędzie: Chrystus przychodzi odnowić nasze rodziny poprzez spotęgowanie w nich wzajemnej miłości, aby stały się miejscem przyjaznym i bezpiecznym dla wszystkich jej członków.
Cel: Zachęta do otwarcia drzwi naszych domów, aby Chrystus, który przychodzi, mógł odnowić nasze rodziny.

Modlitwa wiernych
Do Boga, który z miłości do nas posyła swojego Syna, aby odkupił świat, zwróćmy się z ufną modlitwą:

  • Za papieża Franciszka, biskupów i kapłanów, by z odwagą, miłością i zapałem otwierali ludzkie serca na przyjście Chrystusa.
  • Za nasze rodziny, by otwarły drzwi Chrystusowi, który chce odnowić panujące w nich relacje i spotęgować wzajemną miłość.
  • Za ludzi zamkniętych na Boga, pochłoniętych sprawami tego świata, by łaska przychodzącego Jezusa skutecznie dotknęła ich serc.
  • Za tych, którzy w obliczu trudności życiowych utracili nadzieję i ulegają zniechęcaniu, by w Bogu odnaleźli radość życia.
  • Za naszych zmarłych rodziców, krewnych, przyjaciół i dobroczyńców, by nadzieja, którą nosili w sobie w życiu doczesnym, wypełniła się w szczęściu wiecznym.
  • Za nas samych, by nasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, ale były otwarte na Boga.

Boże pełen dobroci i miłosierdzia, posyłając nam swojego Syna, dajesz nam dowód, że niczego, co dobre, nie odmówisz swoim dzieciom. Wysłuchaj naszych próśb. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem

Bóg przychodzi, aby odnawiać nasze rodziny. Niech Boże błogosławieństwo towarzyszy nam na drodze umacniania naszych relacji małżeńskich i rodzinnych.

Obietnica odnowy rodziny

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Pieśń – „Upadnij na kolana”

Panie Jezu, oczekiwany Odkupicielu, wpatrzeni w Twoje oblicze ukryte w Najświętszej Eucharystii wyznajemy, że wierzymy w Ciebie, ufamy Tobie i kochamy Ciebie. Dziękujemy Ci za to, że pozwalasz nam kolejny raz przeżywać Adwent, byśmy mogli jeszcze mocniej doświadczyć Twojej bliskości i Twojego działania. Potrzebujemy Ciebie, byś odnawiał nasze życie, prostował nasze myślnie, uzdrawiał nasze rany i przywracał nam nadzieję, że możemy żyć lepiej. Potrzebujemy Twojej pomocy, byś szczególnie w tegorocznym Adwencie odnowił nasze rodziny. Ty możesz spotęgować w nich wzajemną miłości. Ty możesz sprawić, że staną się miejscem przyjaznym i bezpiecznym dla wszystkich jej członków.
Twoje pierwsze przyjście na ziemię, zapowiadane przez Jeremiasza, miało przynieść prawo i sprawiedliwość, pokój i bezpieczeństwo. Podobne dary może przynieść dzisiaj Twoja obecność w naszych rodzinach.

Będziemy powtarzać:
ZAPRASZAMY CIĘ, JEZU, DO NASZYCH RODZIN!

  • Abyś uczył nas chodzić Twoimi ścieżkami…
  • Abyś odnowił miłość między małżonkami…
  • Abyś uzdrowił poranione więzi małżeńskie i rodzinne…
  • Abyś był nauczycielem wzajemnego przebaczenia w naszych rodzinach…
  • Abyś wyprowadził nasze rodziny z wszelkich kryzysów…
  • Abyś przyniósł naszym rodzinom pokój i bezpieczeństwo…
  • Abyś był drogowskazem i przewodnikiem dla dzieci i młodzieży…

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Bóg kiedyś stał się jednym z nas”

Panie Jezu, w słowach Ewangelii kierujesz do nas przestrogę: „Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych” (Łk 21,34). Zbytnie koncentrowanie się na sobie, dogadzanie sobie i zabieganie głównie o zaspokojenie własnych aspiracji i potrzeb zawsze będzie utrudnieniem w budowaniu właściwego klimatu w naszych domach i rodzinach. Ze smutkiem zauważamy, że niejednokrotnie ulegaliśmy takim właśnie postawom, oddalając się od siebie i raniąc siebie nawzajem. Ileż to razy nasza wygoda i przyjemności były ważniejsze od otwarcia się na bliskich, od potrzeby poświęcenia im większej uwagi i czasu, od konieczności przyjścia im z pomocą… Świadomi własnego egoizmu, pychy, wygodnictwa i braku czujności, zwracamy się z prośbą o miłosierdzie dla nas.

Będziemy powtarzać: PRZEBACZ NAM, PANIE JEZU!

  • Wszelkie przejawy egoizmu w naszych rodzinach…
  • Wszelkie wypowiedziane przez nas złe, niepotrzebne i raniące słowa…
  • Wszelkie zmarnowane okazje, by się wzajemnie zachęcić do dobrego albo zwrócić sobie uwagę w miłości…
  • Wszelkie wyrazy braku szacunku w relacjach między małżonkami, rodzicami i dziećmi…
  • Wszelkie przejawy lekceważenia Twoich przykazań w etyce małżeńskiej…
  • Wszelkie opuszczone msze święte i zaniedbane modlitwy w kręgu rodziny…

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Boże, w dobroci”

Panie Jezu, wsłuchujemy się w modlitewne wskazanie św. Pawła, które jest tak bliskie naszym rodzinom: „Pan niech pomnoży liczbę waszą i niech spotęguje waszą wzajemną miłość dla wszystkich” (1 Tes 3,12). Wszyscy od najmłodszych lat tęsknimy za miłością. Od tego bowiem, jaka jest miłość w naszych domach, zależy nasze szczęście i poczucie bezpieczeństwa. Jakże często jednak odczuwamy niedosyt miłości. Cierpimy, gdy w domach i rodzinach panuje obojętność, egoizm i zamknięcie się w sobie, gdy brakuje nam delikatności w słowach, gdy nie mamy dla siebie nawzajem czasu. Wierzymy jednak, że Ty przez swojego Ducha możesz wlać nową, świeżą i uszczęśliwiającą miłość w nasze rodziny. Możesz nas otworzyć bardziej na siebie, uzdolnić do większej ofiarności, do pokonania własnego egoizmu. Ty możesz nas uwolnić od zbytniego koncentrowania się na sobie. Dlatego wołamy do Ciebie.

Będziemy powtarzać:
OKAŻ NAM, PANIE, ŁASKĘ SWOJĄ!

  • Aby nasze rodziny były przestrzenią wzajemnej miłości i służby…
  • Aby nikt nie czuł się niechcianym w swoim własnym domu…
  • Abyśmy potrafili pokonywać własny egoizm…
  • Abyśmy potrafili słuchać się nawzajem i ze sobą rozmawiać…
  • Abyśmy rozumieli, że więcej jest szczęścia w dawaniu aniżeli w braniu…
  • Abyśmy nie niszczyli szczęścia rodzinnego przez pychę i brak szacunku do siebie…

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za te chwile spędzone z Tobą. Dziękujemy za wszystkie Twoje pouczenia, obietnice, a nade wszystko za Twoją miłość, którą otaczasz każdą rodzinę i każdego z nas. Niech Twoje błogosławieństwo, o które prosimy, będzie dla nas umocnieniem.

Pieśń – „Przed tak wielkim Sakramentem”

Ks. Stanisław Cyran

­