Wprowadzenie 

Jednym z owoców duchowej odnowy w Kościele, rozpoczętej przez Sobór Watykański II, jest dynamiczny rozwój ruchów i stowarzyszeń katolickich, który wynika z nauki Soboru o Kościele, w której szczególne miejsce zajmuje sprawa powołania i misji wiernych świeckich w Kościele i świecie. Nowy dynamizm ruchów i stowarzyszeń Jan Paweł II określił jako przejaw „wiosny Ducha” (por. NMI 46), która dotyczy także Kościoła w Polsce. Jest to ważny znak czasu, który Kościół powinien właściwie odczytać i dać na niego odpowiedź w każdej diecezji, a diecezja w każdej parafii.

I w naszej diecezji obserwujemy rozkwit ruchów i stowarzyszeń katolickich skupiających coraz większą liczbę wiernych świeckich. Rozkwit ten jest darem Ducha Świętego i światłem nadziei na progu trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa. Dar ten powinniśmy przyjmować z wdzięcznością a zarazem z poczuciem odpowiedzialności, świadomi, że w Kościele zarówno aspekt instytucjonalny, jak i charyzmatyczny, zarówno hierarchia, jak i ruchy czy stowarzyszenia wiernych są równie istotne i choć działają na różne sposoby, wspólnie kształtują życie Kościoła, przyczyniając się do jego odnowy i uświęcenia. Trzeba też pamiętać, iż ruchy i stowarzyszenia „stanowią prawdziwy dar Boży dla nowej ewangelizacji i dla działalności misyjnej we właściwym tego słowa znaczeniu” (RM 72).

Fenomen ruchów i stowarzyszeń może być rozważany wieloaspektowo: z punktu widzenia socjologicznego, prawnego, teologicznego, duszpasterskiego. Dla nas istotna jest teologiczno-duszpasterska perspektywa, którą określają dokumenty Kościoła: Konstytucja o Kościele, Dekret o apostolstwie świeckich i Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim Soboru Watykańskiego II, Kodeks Prawa Kanonicznego, Adhortacja apostolska „Christifideles laici” - o powołaniu i misji świeckich w Kościele i w świecie w dwadzieścia lat po Soborze Watykańskim II (Watykan 1988), Instrukcja Stolicy Apostolskiej o niektórych kwestiach dotyczących współpracy wiernych świeckich w ministerialnej posłudze kapłanów (Watykan 1997), Przesłanie Ojca Świętego Jana Pawła II do uczestników Światowego Kongresu Katolików świeckich w Rzymie z 21 listopada 2000 r. (L'OssRomPol 2 (2001, s. 39-41), II Polski Synod Plenarny (1991-1999), Sól ziemi, powołanie i posłannictwo świeckich (Pallottinum 2001, s. 143-158).

Idei „krzewienia duchowości komunii” poprzez działalność zrzeszeń katolików świeckich w naszym Kościele lokalnym, służyło I Diecezjalne Forum Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich, które odbyło się 9 czerwca 2001 r. w Tarnowie. Zrzeszeniom katolików świeckich, działającym na terenie diecezji tarnowskiej poświecone były spotkania Rady Kapłańskiej (25 października 2001) i Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej (10 listopada 2001). /Niniejsze uwagi szczegółowe są m.in. wynikiem obrad obu gremiów doradczych/.

­