I czyt. Syr 3,2-6.12-14; Ps 128; II czyt. Kol 3,12-21; Ew. Łk 2,22-40

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Pójdźmy wszyscy do stajenki”
Na przygotowanie darów – „Gdy się Chrystus rodzi”
Na komunię – „Pan z nieba i z łona”„Pasterze mili”„Jezus malusieńki”
Na uwielbienie – „Ach, ubogi żłobie”
Na zakończenie – „A wczora z wieczora”

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Dziś w liturgiczne święto Najświętszej Rodziny Bóg stawia nam przed oczyma wyjątkową rodzinę – Najświętszą Rodzinę. Powołanie do życia w małżeństwie i rodzinie jest jedną z dróg do świętości. Apostoł Narodów w dzisiejszym drugim czytaniu wskazuje na cnoty, które pomagają we wzajemnym uświęceniu i budowaniu prawdziwej wspólnoty rodzinnej, czyli domowego Kościoła. Są nimi: miłosierdzie, dobroć, pokora, cichość, cierpliwość, gotowość do przebaczenia (por. Kol 3,12-13). Kończący się rok skłania nas do zrobienia rachunku sumienia także w odniesieniu do naszej najbliższej rodziny. Jeżeli sumienie wyrzuca nam zaniedbania, to trzeba, abyśmy wzbudzili w sobie żal za grzechy i podjęli mocne postanowienie poprawy oraz zadośćuczynili za wyrządzone krzywdy i popełnione błędy.

Na mszach świętych będzie odczytywany List Episkopatu Polski

Modlitwa wiernych

Zgromadzeni przy ołtarzu Pańskim w święto Najświętszej Rodziny z Nazaretu, zanieśmy za Jej pośrednictwem gorące modlitwy do Boga Ojca wszechmogącego:

  1. Za Kościół święty, aby zawsze największą troską ota­czał wszystkie rodziny, kolebkę życia religijnego.
  2. Za rodziny, aby siłą wzajemnej miłości, wiary i nadziei zdołały pokonać dotkliwe trudności materialne.
  3. Za rozbite i nieszczęśliwe rodziny, by na nowo weszły na drogę jedności i zgody.
  4. Za chorych, cierpiących oraz ludzi w podeszłym wieku, aby z Eucharystii czerpali siły do niesienia codziennego krzyża.
  5. Za naszych zmarłych rodziców, aby za swój trud naszego wychowania otrzymali od Boga wieczną nagrodę.
  6. Za nas samych, abyśmy w nadchodzącym nowym roku byli zawsze wierni swemu powołaniu.

Wszechmogący, wieczny Boże, wysłuchaj naszych modlitw i spraw, aby w rodzinach naszych panowała zawsze atmosfera rodziny nazaretańskiej. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem

„Rodzina jest powołana, (…) aby stawać się miejscem, w którym życie, dar Boga, może rozwijać się zgodnie z wymogami prawdziwego ludzkiego wzrostu” (Jan Paweł II, Encyklika Evangelium vitae, 92). Na budowanie atmosfery sprzyjającej rozwojowi życia zarówno fizycznego, jak i duchowego oraz na naśladowanie cnót Świętej Rodziny w naszych rodzinach przyj­mij­my Boże błogosławieństwo.

­