OKRES ZWYKŁY W CIĄGU ROKU

Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu

„Ponieważ w Sakramencie Ołtarza obecny jest sam Chrystus, należy Go czcić kultem adoracji. Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu jest dowodem wdzięczności, poręką miłości i obowiązkiem należnej czci względem Chrystusa Pana” (KKK 1418).

II niedziela zwykła – Dowód naszej wdzięczności

Orędzie: W Eucharystii Bóg dobrowolnie ofiarowuje siebie w ofierze za nas. Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu jest przejawem naszej wdzięczności za ten największy dar oraz za wszelkie inne dary, jakie otrzymujemy od Boga. (KKK 1380)

III niedziela zwykła. Niedziela w ramach Tygodnia Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan – Poręka naszej miłości

Orędzie: Chrystus wchodzi w najgłębsze ciemności ludzkiego życia, aby w nich zamieszkać i je przemieniać swoją zbawczą obecnością, czego widzialnym świadectwem jest tabernakulum. Jednym z głównych grzechów, który chce w ten sposób pokonać, są nasze wzajemne podziały. (KKK 1379)

IV niedziela zwykła. Święto Ofiarowania Pańskiego. Światowy Dzień Życia Konsekrowanego – Obowiązek należnej czci

Orędzie: Zapowiedziany Mesjasz przychodzi do nas w Najświętszym Sakramencie. Nie można tego pojąć zmysłami, lecz jedynie przez wiarę, która opiera się na autorytecie Bożym. (KKK 1381)

V niedziela zwykła – Trwać w blasku świętości

Orędzie: Chrystus obecny w Najświętszym Sakramencie jest światłem, które oświeca każdego człowieka, i solą, która nadaje smak. Przebywając w Jego obecności, upodabniamy się do Niego, sami stając się światłem i solą dla świata.

VI niedziela zwykła – Słuchać słowa życia

Orędzie: Bóg obdarzył człowieka wolnością i pozwolił mu decydować o sobie. Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu pomaga nam usłyszeć głos Boga, podjąć właściwe decyzje i wcielić je w życie.

VII niedziela zwykła. Niedziela synodalna – Prosić o nowe serce

Orędzie: W Eucharystii Chrystus daje nam swoje serce, które jest „cierpliwe i wielkiego miłosierdzia”. Poprzez nawiedzenie Najświętszego Sakramentu jednoczymy się z Jego sercem, wzrastając przez to w cierpliwości i miłości.


II NIEDZIELA ZWYKŁA – 19.01.2020

I czyt. Iz 49,3.5-6; Ps 40; II czyt. 1 Kor 1,1-3;
Ew. J 1,29-34

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Boże mocny, Boże cudów”
Na ofiarowanie – „Boże, obdarz Kościół Twój”
Na komunię – „Jezu drogi, Tyś miłością”
Na uwielbienie – „Panie mój, cóż Ci oddać mogę”
Na zakończenie – „Błogosław, Panie, nas”

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Eucharystia jest uwielbieniem Boga Ojca za dzieło zbawienia dokonane przez Jego Syna, Jezusa Chrystusa, w Duchu Świętym. Uczestnicząc w tej Mszy Świętej, chcemy uwielbić Boga i wyrazić naszą wdzięczność za to, że Syn Boży rodzi się na ołtarzu i zostaje z nami i dla nas w Najświętszym Sakramencie – na zawsze. Aby to nasze dziękczynienie popłynęło z serc czystych, przeprośmy miłosiernego Boga za każdy nasz grzech.

Dowód naszej wdzięczności

Orędzie: W Eucharystii Bóg dobrowolnie składa siebie samego w ofierze za nas. Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu jest przejawem naszej wdzięczności za ten największy dar oraz za wszelkie inne dary, jakie otrzymujemy od Boga.

Cel: Przekonać wiernych, że uwielbienie Boga i dziękczynienie nadaje życiu styl i głębszy sens.

Modlitwa wiernych

Boże Ojcze, z miłości do nas posłałeś na świat swojego Syna, aby został z nami na zawsze. Sercami pełnymi wdzięczności za dar Eucharystii zanosimy do Ciebie nasze prośby:

  1. Za biskupów i kapłanów, aby odnawiając własne życie duchowe, wspierali papieża Franciszka w dziele ewangelicznej odnowy Kościoła.
  2. Za partie i ugrupowania polityczne, aby nadrzędnym celem ich działalności było dobro Ojczyzny.
  3. Za ludzi cierpiących, aby przez wytrwałą modlitwę doświadczyli w swoim krzyżu obecności Chrystusa cierpiącego i zbawiającego.
  4. Za dzieci i młodzież polską, aby nie utracili bogactwa wiary swoich przodków, lecz według niej kształtowali swoje życie.
  5. Za małżeństwa, aby dzięki silnej wierze i łasce płynącej z zawartego sakramentu potrafiły przezwyciężać problemy zagrażające ich trwałości.
  6. Za naszych bliskich zmarłych, szczególnie tych, którym zawdzięczamy naszą wiarę, aby cieszyli się radością nieba.
  7. Za nas samych, aby nasze serca były wypełnione wdzięcznością za dar Najświętszego Sakramentu.

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty obdarzasz nas obfitością Twoich łask. Z głębi naszych serc wołamy: Bądź uwielbiony teraz i na wieki. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem

W sakramencie chrztu świętego otrzymaliśmy nie tylko dary i obowiązki, ale również i przywileje. Między innymi jednym z przywilejów jest możliwość uwielbiania Boga i dziękowania Mu za ogrom łask, jakimi nas obdarza. Niech Boże błogosławieństwo uzdalnia nas do wdzięczności i uwielbienia.

Roman Stafin

­