I czyt. Pwt 4,1-2.6-8; Ps 15; II czyt. Jk 1,17-18.21b-22.27;Ew. Mk 7,1-8.14-15.21-23

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Przeżywamy dzisiaj XXII niedzielę zwykłą w roku liturgicznym, a zarazem pierwszą niedzielę września. Dla wielu z nas to także rozpoczęcie nowego roku szkolnego. Podczas tej Eucharystii chcemy prosić Ducha Świętego o dar mądrości najpierw dla nauczycieli, wychowawców, katechetów i rodziców, aby w pracy wychowawczej nigdy nie byli sami, aby ich słowa spotykały się z ufnym przyjęciem i wdzięcznością uczniów i były zakorzenione w mądrości i mocy Bożej, której udziela nam Kościół, nasza Matka i Nauczycielka życia. Niech wszystkich, którzy podejmują trud wychowania nowego pokolenia Polaków, wspomaga także nasza modlitwa i serdeczne, duchowe wsparcie.

Modlitwa wiernych

Umocnieni wysłuchanym słowem Bożym skierujmy teraz do naszego Ojca w niebie nasze ufne prośby i błagania:

1.Módlmy się za Ojca Świętego Benedykta XVI, za naszego biskupa (NN), za wszystkich biskupów i kapłanów, aby słowem i przykładem życia wskazywali prawdziwe drogi Boże.

2.Módlmy się za naszą Ojczyznę, aby każde poczęte życie było przez rodziców przyjęte, otoczone miłością i bronione prawnie jako najwyższa wartość.

3.Módlmy się za nauczycieli i wychowawców, aby nie tylko przekazywali wiedzę, ale także wychowywali młode pokolenia w duchu odpowiedzialności za siebie i innych oraz miłości do Boga i Ojczyzny.

4.Módlmy się za dzieci i młodzież rozpoczynających nowy rok nauki, aby zdobywali wiedzę na drodze pracowitości, uczciwości i wytrwałości.

5.Módlmy się za wszystkich zmarłych, zwłaszcza za poległych w obronie naszej Ojczyzny we wrześniu 1939 roku
i w okresie II wojny światowej oraz za naszych bliskich zmarłych, aby otrzymali nagrodę wieczną.

6.Módlmy się za nas samych, abyśmy zawsze z uwagą przyjmowali nauczanie Kościoła i w oparciu o jego wskazania budowali nasze życie osobiste i narodowe.

Wszechmogący, wieczny Boże, Twoje słowa i czyny świadczą o tym, jak bardzo pragniesz naszego dobra i szczęścia. Spraw, abyśmy nie marnowali pomocy naturalnych i nadprzyrodzonych, ale otwierali się na nie i osiągnęli zbawienie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Pieśń „Kłaniam się, Tobie”

Bądź uwielbiony, nasz Panie i Boże. Wyznajemy z wiarą, że prawdziwie jesteś tu obecny, ukryty pod osłoną Chleba. Pragniemy przez tę krótką chwilę adoracyjnego trwania przed Tobą wpatrywać się w Ciebie i słuchać Twych słów. W ten sposób chcemy uczyć się od Ciebie miłości, by prawdziwie należeć do grona Twoich najbliższych uczniów. Gdy chodziłeś po ziemi, podążały za Tobą tłumy ludzi, spragnione Twych słów bardziej aniżeli pokarmu cielesnego. I chociaż po swej męce, śmierci i zmartwychwstaniu odszedłeś do Ojca w niebie, to jednak nie pozostawiłeś nas samymi, ale dałeś nam obietnicę, że będziesz z nami po wszystkie dni. Chcemy żyć Twoimi słowami, Twoją nauką i mądrością. Dzięki Ci, że dałeś nam swojego Ducha, który naucza nas całej prawdy; włączyłeś nas do swojego Mistycznego Ciała, czyli Kościoła. To Kościół przez Twoich pasterzy – papieża, biskupów i kapłanów oraz diakonów – nie przestaje nas nauczać i wychowywać. W ten sposób również dziś gromadzisz wokół siebie tłumy uczniów. „Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od Ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności” (Jk 1,17). Dlatego świadomi ogromu łaski, którą na nas wylewasz, chcemy Cię uwielbiać.

Będziemy powtarzać: BĄDŹ UWIELBIONY, PANIE NASZ!

– Za powołanie nas do życia i łaskę chrztu świętego, przez który staliśmy się dziećmi Bożymi…

– Za łaskę sakramentów świętych, zwłaszcza pokuty i Eucharystii, przez które nas oczyszczasz i uświęcasz…

– Za łaskę słowa Bożego, którym możemy się codziennie karmić i zmieniać nasze błędne myślenie…

– Za łaskę czynnego udziału w życiu Kościoła, który nas uczy Bożej mądrości i bezpiecznie prowadzi do zbawienia…

(Chwila ciszy)

Pieśń „Głoś imię Pana”

Panie Jezu, dzięki Ci, że z miłości do nas, abyśmy nie zagubili się na rozmaitych drogach życia, zostawiłeś nam jasne drogowskazy – przykazania. Wiemy, że nie mogą one pozostać martwą literą, ale muszą być nieustannie wprowadzane przez nas w życie. Apostoł Jakub przestrzega nas: „Przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze. Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie. Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca wyraża się w opiece nad sierotami i wdowami w ich utrapieniach i w zachowaniu siebie samego nieskalanym od wpływów świata” (Jk 1,21b-22.27). Świadomi tego, że niejednokrotnie nasze czyny nie były zgodne z wyznawanymi słowami, prosimy Cię, nasz Panie, o miłosierdzie dla nas i świata całego.

Będziemy powtarzać: PRZEBACZ NAM, PANIE, BOŻE!

– To, że w naszym życiu nie kierowaliśmy się Twoimi przykazaniami miłości Boga i bliźniego…

– To, że zamykaliśmy uszy na Twoją naukę, przekazywaną nam przez papieża, biskupów i kapłanów w Kościele…

– To, że w naszych domach i rodzinach wskutek braku modlitwy i dobrego przykładu wiary nie było miejsca dla Ciebie…

– To, że nieustannie zabiegaliśmy o dobra materialne, zapominając o naszym życiu duchowym i wartościach, których źródłem jesteś Ty sam…

– To, że przez utratę łaski uświęcającej i trwanie w grzechach żyliśmy z dala od Ciebie…

(Chwila ciszy)

Pieśń „Przyjdźcie do mnie wszyscy”

Przychodzimy do Ciebie jak Naród Wybrany. Doświadczamy i my, że troszczysz się o każdego z nas. Wiemy, że chcąc osiągnąć szczęście, nie możemy się od Ciebie oddalić, nie możemy łamać Twoich praw. Niech nie przestraszą nas współczesne wilki przybierające wygląd potulnych owieczek. Panie Jezu, umocnij nas, abyśmy z odwagą wyznawali wiarę w Ciebie i żyli według Twojej nauki. Prosimy Cię, ocal nas przed obłudą, która potrafi zaślepić oczy i serce. Chcemy być blisko Ciebie, chcemy Cię chwalić nie tylko naszymi ustami, ale sercem, które będzie biło dla Ciebie. Dlatego z uwagą przyjmujemy Twoją ewangeliczną naukę: „Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Wszystko to z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym” (Mk 7,21-23). Dlatego pragnąc czystości serca, które jest źródłem wszystkiego co dobre i piękne, za królem Dawidem wołamy:

Będziemy powtarzać: STWÓRZ, O MÓJ BOŻE, WE MNIE SERCE CZYSTE!

– Abyśmy kochali Cię i żyli Twoimi przykazaniami…

– Abyśmy dawali innym świadectwo ewangelicznego życia…

– Abyśmy byli pilnymi uczniami i wzrastali w mądrości i łasce u Boga i u ludzi…

– Abyśmy dobrze przeżyli rozpoczynający się nowy rok nauki i pracy…

– Abyśmy służyli innym talentami i wiedzą, którymi nas obdarzasz…

– Abyśmy potrafili być wdzięczni wychowawcom – rodzicom, nauczycielom, kapłanom – i byli dla nich radością …

(Chwila ciszy

Pieśń „O, Panie, Ty nam dajesz”

Panie Jezu, wiemy, że tylko prawy zamieszka w domu Twoim. Niech ten wspólnie przeżyty czas zapali nasze serca pragnieniem czynienia dobra i życia miłością do Ciebie i do każdego człowieka. Ty uczysz nas kochać miłością bezinteresowną i ofiarną, realizującą się w oddaniu swojego życia dla innych. Napełnij nasze serca swoją łaską i błogosław nam, abyśmy potrafili wypełnić Twoją wolę i żyli według Twojej nauki. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Pieśń - „Ja wiem, w kogo ja wierzę”

Przed rozesłaniem

Dzieło wychowania to trud podejmowany na różnych płaszczyznach ludzkiego życia. Poprzez współpracę rodziny, szkoły i Kościoła możliwe jest przekazanie wartości, które kształtują młode serca i wskazują drogę do przepełnionego Bożą miłością życia. Niech wszystkim wychowawcom, dzieciom i młodzieży, na progu nowego roku szkolnego, towarzyszy Boże błogosławieństwo, które płynie ze sprawowania Ofiary Chrystusa celebrowanej w Kościele, który jest naszym domem.

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Uczyńcie, co wam mówi Syn”

Na przygotowanie darów – „Przykazanie nowe daję wam”

Na komunię – „Panie, dobry jak chleb”

Na uwielbienie – „O Boże, dzięki Ci składamy”

Na zakończenie – „Jezu, ufam Tobie”

­