I czyt. Mdr 1,13-15; 2,23-24; Ps 30; II czyt. 2 Kor 8,7.9.13-15; Ew. Mk 5,21-43

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Święty Proboszcz z Ars powtarzał często: „Jakże niesamowitą rzeczą jest być księdzem!”. I dodawał: „Jakże trzeba żałować księdza, który odprawia Mszę tak, jakby czynił coś zwyczajnego! Jakże nieszczęsny jest ksiądz pozbawiony życia duchowego!”.

Przeżywając dzisiaj Dzień Modlitw o Świętość Życia Kapłańskiego, rozważając czym jest posługa kapłana w Kościele prośmy dobrego Boga, aby każdy kapłan przemierzał drogę swojego życia z Chrystusem, pozostając całkowicie w służbie ludzi, będąc – jak napisał papież Benedykt XVI – szafarzem ich zbawienia, ich szczęścia, ich autentycznego wyzwolenia, dojrzewając w tym stopniowym przyjmowaniu woli Chrystusa,
w modlitwie, w obcowaniu z Nim „serce z Sercem”. Te intencje powierzmy Bogu, pobożnie uczestnicząc w Eucharystii i modlitewnym skupieniu w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu.

Modlitwa wiernych

Pouczeni przykładem przełożonego synagogi i kobiety cierpiącej na krwotok, składając Bogu Ojcu w ofierze swoją wolę, z wiarą i ufnością przedstawmy nasze prośby.

  1. Za Ojca Świętego, biskupów, kapłanów i diakonów, aby naśladując Chrystusa byli dla świata znakiem obecności Boga.
  2. Za ludzi młodych, aby odważnie przyjmowali zaproszenie Jezusa do służby Bożej w kapłaństwie i życiu zakonnym.
  3. Za rządzących państwami, aby troszczyli się o poszanowanie prawa do wolności religijnej.
  4. Za doświadczających trudności w wierze, by przez modlitwę, lekturę Pisma Świętego i Katechizmu Kościoła Katolickiego oraz pomoc kapłanów otwierali się na tajemnicę Boga.
  5. Za zmarłych, a szczególnie księży, których Bóg postawił na naszej drodze życia, by cieszyli się radością oglądania Boga twarzą w twarz.
  6. Za nas tutaj zebranych, abyśmy pociągnięci przez Ojca i poruszeni przez Ducha Świętego szli wiernie za Chrystusem.

Boże Ojcze, Ty wysłuchujesz naszych modlitw, gdy są zgodne z Twoją wolą i zanoszone z głęboką wiarą. Przyjmij nasze dziękczynienie za posługę kapłanów, które Tobie składamy przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym.

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Pieśń – „Zróbcie Mu miejsce”

Panie Jezu Chryste, nasze serca przepełnia uwielbienie. Klęczymy przed Tobą, utajonym w Najświętszym Sakramencie. Twoja obecność pod postacią Chleba kieruje nasze myśli ku Eucharystii, gdzie zanurzasz nas w swoich darach – darze swego słowa i swojego Ciała i Krwi. Pragniemy Cię wielbić za miłość, która wybrzmiała w wielkim „tak” wypowiedzianym Ojcu w godzinie krzyża i uobecnianym w każdej Mszy Świętej. Pragniemy Cię wielbić za miłość, którą nas otaczasz za pośrednictwem kapłanów.

Ty sam działasz w nich i poprzez nich. Dokonujesz rzeczy, których kapłan nie mógłby zrobić sam. Trzy zadania kapłana – nauczanie, uświęcanie i kierowanie – są w rzeczywistości Twoim działaniem, Zmartwychwstały Chryste, który dziś nauczasz w Kościele i świecie, i w ten sposób umacniasz wiarę, jednoczysz swój lud, uświęcasz go i prowadzisz.

Panie Jezu, nosimy w sobie wiele pytań – o sens naszego życia, o to, dokąd zmierzamy, co powinniśmy zrobić, by czynić dobro, jak powinniśmy żyć, jakie wartości są naprawdę istotne. Ty dajesz nam kapłanów, byśmy nie pozostawali „jak owce bez pasterza” (por. Mk 6,34). Dajesz ich, by pomagali nam spojrzeć na życie w świetle Bożego słowa i otwierali nas na miłość, która zbawia (por. Benedykt XVI, Katecheza podczas audiencji ogólnej 14.04.2010 r., „L’Osservatore Romano” [2010], nr 6).

Tą miłością jesteś Ty, ukrzyżowany i zmartwychwstały, działający w sakramentach, zwłaszcza w sakramencie Eucharystii i w sakramencie pojednania. W sakramentach pokazujesz, że na pierwszym miejscu nie jesteśmy my, ludzie, lecz że to Bóg pierwszy wychodzi nam na spotkanie, spogląda na nas i prowadzi ku sobie (por. Benedykt XVI, Msza Krzyżma, 01.04.2012 r.).

Panie, przez służbę pasterzy Ty sam nas prowadzisz, strzeżesz, napominasz i ogarniasz miłością.

Za dary Twojej dobroci pragniemy teraz podziękować.

Będziemy powtarzać: DZIĘKUJEMY CI, JEZU!

– Za ziarno Twojego słowa, które hojnie siejesz podczas każdej Eucharystii…

– Za tych wszystkich, którzy odsłaniają nam bogactwo życia duchowego w Kościele i prowadzą jego ścieżkami…

–  Za pracę księży katechetów, sióstr zakonnych i katechetów świeckich dla dobra dzieci i młodzieży, rodzin i społeczeństwa…

– Za to, że pozostałeś z nami w Kościele w tajemnicy Eucharystii…

– Za małżonków, którzy otwierają się wielkodusznie na nowe życie i tworzą w rodzinach klimat sprzyjający budzeniu się powołań kapłańskich i zakonnych…

– Za to, że przez kapłanów wspierasz nas, gdy chcemy się lepiej modlić…

– Za to, że przez spowiedników wydobywasz nas z niewoli grzechu…

– Za to, że przez wymiar zewnętrzny życia Kościoła – parafie, diecezje i różnorodne instytucje kościelne – porządkujesz i ubogacasz nasze przeżywanie wiary…

– Za wszystkie łaski nam i innym udzielone przez Ciebie za pośrednictwem kapłanów chwała niech będzie Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu…

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Czego chcesz od nas, Panie”

Panie Jezu, powiedziałeś o samym sobie: „Moja nauka nie jest moją” (J 7,16). Nie głosiłeś siebie, ale Ojca. Także kapłan powinien zawsze tak mówić i działać. Św. Augustyn powiedział: „A my, kapłani, czym jesteśmy? Szafarzami Chrystusa, ponieważ to, co wam rozdajemy, nie jest naszą rzeczą, ale wyciągamy ją z Jego zasobów. Także my tym żyjemy, bo jesteśmy, podobnie jak wy, sługami” (por. Benedykt XVI, Katecheza podczas audiencji ogólnej 14.04.2010 r., „L’Osservatore Romano”, [2010], nr 6).

Panie, Ty pragniesz, aby kapłani byli dyspozycyjnymi
i wielkodusznymi w swej posłudze, w dawaniu skarbów łaski, jakie Bóg złożył w ich ręce i których nie są „panami”, lecz strażnikami i zarządcami, by byli pasterzami według serca Bożego (por. Jr 3,15) gotowymi do zdania się na Chrystusa, do posłuszeństwa Chrystusowi i Kościołowi. Dlatego u podstaw posługi duszpasterskiej kapłana zawsze leży osobista więź z Bogiem, dostosowanie własnej woli do woli Chrystusa.

„Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie” (Łk 12, 48). Panie Jezu Chryste, nie zawsze kapłańskie serce odpowiada Ci na miarę daru łaski. Nie zawsze też odpowiadamy na zaproszenia Twej miłości kierowane poprzez głos kapłanów. Grzeszymy, dlatego ze skruchą i z głębokim żalem prosimy o przebaczenie.

Będziemy powtarzać: PRZEPRASZAMY CIĘ, JEZU!

– Za serca zamknięte na dar Bożego słowa w czasie Eucharystii, spowiedzi i katechezy…

– Za zaniedbywanie pogłębiania wiary – analfabetyzm religijny, brak Pisma Świętego, Katechizmu Kościoła Katolickiego i prasy katolickiej w domu…

– Za powierzchowność w przygotowywaniu przez kapłanów homilii i brak skupienia w czasie Eucharystii …

– Za obojętność na to, co dzieje się w parafii…

– Za brak troski o życie duchowe…

– Za odkładanie spowiedzi świętej i życie w stanie grzechu ciężkiego…

– Za zaniedbanie uczestnictwa w Eucharystii…

– Za zaniedbanie modlitwy rodzinnej i osobistej…

– Za brak ducha pokuty i łamanie piątkowego postu…

– Za zaniedbanie natchnień Ducha Świętego…

– Za zgorszenia dawane przez księży…

Panie, Ty dajesz nam poznać samych siebie, Ty dajesz łaskę skruchy, Ty przebaczasz. Za to wszystko chwała niech będzie Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Bądź mi litościw”

Pan Bóg powierzył kapłanom wielkie zadanie: aby byli głosicielami Jego słowa, prawdy, która zbawia, aby byli Jego głosem w świecie, aby nieśli to, co służy prawdziwemu dobru dusz i prawdziwemu rozwojowi wiary (por. 1 Kor 6,12).

Powierzył im także zadanie „uświęcania”. Żaden człowiek sam z siebie, o własnych siłach nie może doprowadzić kogoś innego do kontaktu z Bogiem. Zasadniczą częścią łaski kapłaństwa jest dar inicjowania tego kontaktu. Każdy kapłan doskonale wie, że jest niezbędnym narzędziem zbawczego działania Boga, ale jedynie narzędziem. Taka świadomość powinna czynić duchownych pokornymi i wielkodusznymi w udzielaniu sakramentów, w przestrzeganiu norm kanonicznych, ale także w głębokim przekonaniu, że ich własną misją jest sprawianie, aby wszyscy ludzie, zjednoczeni z Chrystusem, mogli się ofiarować Bogu jako ofiara żywa, święta, Bogu przyjemna (por. Rz 12,1). (por. Benedykt XVI, Katecheza podczas audiencji ogólnej 05.05.2010 r., „L’Osservatore Romano”, wyd. pol. [2010], nr 7).

Skąd może dziś kapłan czerpać siłę do takiego wypełniania swojej posługi, w pełnej wierności Chrystusowi i Kościołowi, poświęcając się całkowicie owczarni? Jest tylko jedna odpowiedź: od Ciebie, Chryste. Twój, Panie, sposób kierowania to nie panowanie, ale pokorna i pełna miłości służba obmywania stóp, a królowanie nad wszechświatem nie jest triumfem ziemskim, ale znajduje swe uwieńczenie na drzewie krzyża, które staje się sądem nad światem i punktem odniesienia dla pełnienia władzy, aby była ona prawdziwym wyrazem miłości duszpasterskiej. (por. Benedykt XVI, Katecheza podczas audiencji ogólnej 26.05.2010 r., „L’Osservatore Romano”, wyd. pol. [2010], nr 7).

Prosimy więc dla kapłanów o potrzebne łaski, a dla nas o wrażliwość serc na Boże prowadzenie.

Będziemy powtarzać: PROSIMY CIĘ, JEZU!

– O dar nieustannego nawrócenia serca dla kapłanów…

– O pogłębianie wiedzy z zakresu życia duchowego i kompetencji spowiedniczych…

– O głód zdobywania ludzkich serc dla Boga…

– O coraz ściślejszą współpracę wiernych świeckich z kapłanami…

– O troskę o piękno liturgii…

– O wrażliwość na potrzeby ubogich…

– O roztropność w sprawach materialnych…

– O otwartość na natchnienia Ducha Świętego…

– O liczne i święte powołania kapłańskie i zakonne…

– O wrażliwość rodziców na życie religijne dzieci…

– O większe zaangażowanie w życie wspólnot działających w naszej parafii…

Panie Jezu, zapewniłeś nas: „proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Albowiem każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą” (Mt 7,7-8) Za to wszystko chwała niech będzie Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Panie mój, cóż Ci oddać mogę”

Panie Jezu, przez wstawiennictwo Matki Bożej, Matki Kościoła i Kapłanów powierzamy Ci dzieło uświęcenia kapłanów.

Ona zrodziła i wychowała Ciebie, Arcykapłana, i Ona dziś patronuje trosce Kościoła o powołania kapłańskie i wychowanie kapłanów. Przyzywamy Jej pomocy dla ustrzeżenia od zła i dla wybłagania kapłanom pełni darów Ducha Świętego słowami modlitwy Jana Pawła II:

„(…) Matko Jezusa Chrystusa,

byłaś z Nim u początków Jego życia i Jego misji,

szukałaś Go wśród tłumów, gdy nauczał,

stałaś przy Nim, gdy został wywyższony ponad ziemię,

wyniszczony przez jedyną i wieczną ofiarę,

a towarzyszył Ci Jan jako Twój syn.

Przygarniaj powołanych,

osłaniaj od początku ich wzrastanie,

wspomagaj w życiu i posłudze

Matko kapłanów. Amen” (Adhortacja Pastores dabo vobis, nr 82).

Pieśń: „Upadnij na kolana”


Modlitwa wiernych

W dzisiejszym drugim czytaniu św. Paweł Apostoł życzy całej wspólnocie Kościoła wraz ze swymi pasterzami, aby obfitowali w Bożą łaskę. Pragnąc spełniania się tych apostolskich życzeń także dzisiaj – wobec nas, zanieśmy do Boga Ojca przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym nasze pokorne prośby.

1.Za Benedykta XVI, który tak bardzo zabiega o świętość życia wszystkich kapłanów, aby mógł radować się tą świętością, dzięki której cały świat rozpozna drogę do Jedynego Odkupiciela, Jezusa Chrystusa.

2.Za Kościół w Polsce i na całym świecie, aby nie zabrakło mu wyproszonych przez gorliwą i ufną modlitwę nowych i licznych powołań kapłańskich i zakonnych.

3.Za wszystkich wiernych świeckich, aby w odpowiedzi na dar kapłanów oraz pod ich duszpasterską opieką, angażowali się w dzieło nowej ewangelizacji we współczesnym świecie.

4.Za chorych i cierpiących, wśród których jest także wielu kapłanów doświadczających w wielu krajach wraz ze swoimi wiernymi prześladowania i przemocy, aby wytrwali do końca, świadomi bliskości Jezusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego.

5.Za wszystkich, dla których obecne dni są początkiem wakacji i odpoczynku, aby pozostali wierni zasadom Ewangelii i w ten sposób przeżyli bezpiecznie i w pokoju serca dar spotkania z Bogiem i ludźmi.

6.Za nas tutaj zgromadzonych, aby dzisiejsza refleksja na temat posługi kapłanów we wspólnocie Kościoła, umocniła między nami jedność na fundamencie daru wiary, który otrzymaliśmy na chrzcie świętym.

Boże w Trójcy Jedyny, wysłuchaj modlitwę, którą zanosimy do Ciebie jako wspólnota Kościoła, aby w drodze do pełni Twojego Królestwa, poprzez czyny wyraziło się nasze pełne zawierzenie zbawczym planom Twojej opatrzności. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Przed rozesłaniem

Słyszeliśmy w dzisiejszej Ewangelii słowa, które Jezus wypowiedział do uzdrowionej niewiasty: „Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju” (Mk 5,34). Także i nasze spotkanie z Jezusem to odzyskanie duchowej więzi z Bogiem i między sobą. To dar uzdrowienia w wierze, która przynosi nam prawdziwy pokój. Oby ten pokój zawsze nam towarzyszył mocą błogosławieństwa, które teraz przyjmijmy, a które płynie od Jezusa, Jedynego i Wiecznego Kapłana.

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Boże mocny, Boże cudów”

Na przygotowanie darów – „Z rąk kapłańskich”

Na komunię – „U drzwi Twoich”

Na uwielbienie – „Dzięki, o Panie, składamy dzięki”

Na zakończenie – „Pobłogosław, Jezu drogi”

­