I czyt. Lb 6,22-27; Ps 67; II czyt. Ga 4,4-7; Ew. Łk 2,16-21

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Wielokrotnie przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Na wzór Świętej Bożej Rodzicielki Maryi chłońmy bogactwo treści, jakie niesie ze sobą okres Bożego Narodzenia. Zachowujmy te sprawy i rozważajmy je w sercu. Niech staną się dla nas fundamentem codziennych decyzji i wyborów. Gromadząc się na Eucharystii jako wspólnota wierzących, otwórzmy się na doświadczenie prawdy o tym, że na wzór Maryi Kościół jest Matką. Niech naszej refleksji nad misją Kościoła towarzyszy modlitwa o pokój na świecie. Za grzechy i zatwardziałość serc przepraszajmy miłosiernego Boga.

 

Modlitwa wiernych

Wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, czego doświadczamy w tym świętym czasie, módlmy się o potrzebne dary dla nas i całego świata:

  1. Módlmy się za Kościół święty, aby kontemplując tajemnicę Bożego narodzenia, niósł współczesnemu światu orędzie zbawienia.
  2. Módlmy się za wszystkich zabiegających o pokój
    na świecie, by z ludzkimi wysiłkami złączyli żarliwość modlitwy.
  3. Módlmy się za sprawujących władzę, aby szanowali wszystkich obywateli i wypełniali swoje obowiązki w duchu służby.
  4. Módlmy się za ludzi obojętnych religijnie i zatwardziałych grzeszników, aby w zjednoczeniu z Chrystusem odnaleźli sens życia.
  5. Módlmy się za zmarłych, aby za miłość Boga i bliźniego otrzymali wieczną nagrodę.
  6. Módlmy się za nas samych, abyśmy wpatrując się
    w postać Świętej Bożej Rodzicielki, odnawiali w sobie wrażliwość na potrzeby materialne i duchowe otaczających nas ludzi.

Boże, który jesteś w nas początkiem wszelkiego dobra, wysłuchaj naszych modlitw, które zanosimy do Ciebie przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

Adoracja Najświętszego Sakramentu

 

Pieśń – „O zbawcza Hostio”

 

Panie, Jezu Chryste utajony w Najświętszym Sakramencie, klęczymy przed Tobą w pierwszym dniu nowego roku pełni nadziei na przyszłość. Klęcząc przed Tobą, wyznajemy, że to właśnie Ty jesteś fundamentem naszego życia, że pomimo naszych niewierności chcemy do Ciebie wracać i na Tobie budować nasze życie. Przyjmij nas i powierz pełnym miłości dłoniom swej Matki i opiece Kościoła. Także Kościół jest Matką. Staje się nią na wzór Maryi, ponieważ rozważa świętość Jej życia, stara się naśladować Jej miłość i wierność w wypełnianiu woli Ojca i rodzi Chrystusa w sercach ludzi przez głoszenie słowa Bożego, udzielanie sakramentów i świadectwo czynów prawdziwej miłości. „Kościół mocą Ducha Świętego rodzi, karmi, pociesza i pielęgnuje dzieci Ojca, braci Chrystusa. Przez słowo Boże i chrzest wydaje nowych wierzących na świat wiary, nadziei i miłości, przez Eucharystię karmi ich ożywiającym Ciałem i Krwią Pana; przez odpuszczenie grzechów pociesza ich w miłosierdziu Ojca; przez namaszczenie i włożenie rąk przynosi im uzdrowienie ciała i duszy” (M. Thurian, Maryja Matka Pana. Figura Kościoła, tł. E. Ogiński, Warszawa 1990, s. 197). Kościół jest naszą matką z inicjatywy Boga, z Ducha Świętego, z łaski, a nie z ludzkiej woli. „Nie może mieć Boga za Ojca ten, kto nie ma Kościoła za Matkę” (Święty Cyprian, De unitate Ecclesiae, 6 PL 4, 502 n).

 

(Chwila ciszy)


Pieśń – „Com przyrzekł Bogu”

 

W dzisiejszej Ewangelii usłyszeliśmy, że pasterze wielbili i wysławiali Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli. I my z głębi serca wielbimy i wysławiamy Ciebie, Panie Jezu Chryste. Doświadczamy przecież Twojej nieustannej opieki. Ty nas prowadzisz. Dałeś nam swoją Matkę i swój Kościół, byśmy mogli rozpoznać i zrealizować powołanie do świętości. Zanurzeni w życiu Kościoła uczymy się od Twojej Matki wrażliwości na Boże słowo i znaki czasu, przyjmowania życia ludzkiego jako daru samego Boga, uznania wartości osoby ludzkiej, postawy rzeczywistej służby drugiemu człowiekowi i zaangażowania w dzieło przemiany świata.

Panie Jezu, za miłość, której nieustannie doświadczamy, przyjmij nasze serca pełne wdzięczności.

 

Będziemy powtarzać: BĄDŹ UWIELBIONY, JEZU!

 

–      Za miłość, która dla naszego zbawienia prowadziła Cię od żłóbka aż po krzyż i pusty grób...

–      Za Twoją Matkę, która uczy nas pełnienia woli Bożej...

–      Za dar Kościoła świętego, w którym stajemy się dziećmi Bożymi...

–      Za pragnienie pokoju, które budzisz w ludzkich sercach...

–      Za tajemnicę miłosierdzia, której udzielasz nam w sakramencie pokuty...

–      Za pragnienie świętości, które rodzisz w naszych sercach...

–      Za rodziny otwarte na dar życia...

–      Za młodzież i narzeczonych, którzy wzajemną miłość pragną przeżywać w jedności z Tobą...

–      Za odwagę do pójścia za Tobą, którą umacniasz nas na modlitwie...

–      Za siłę do przezwyciężania grzechów i rozwijania tego, co dobre...

–      Za to, że dajesz nam łaskę wiary i pomagasz ją pogłębiać w Kościele...

–      Za wrażliwość na potrzeby duchowe i materialne Kościoła, którą budzisz w naszych sercach...

–      Za powołania do wyłącznej służby Tobie, które budzisz w naszych parafiach i na terenach misyjnych...

–      Za świętych kapłanów, siostry zakonne i rodziców, którzy swoim życiem prowadzą nas do Ciebie...

–      Za wszystkie łaski nam i innym wyświadczone...

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Dzięki, o Panie

Panie Jezu, dałeś nam siebie. Dlaczego więc w naszych sercach jest tyle obaw i niepokoju? Dzieje się tak dlatego, że trwamy w grzechu, zaniedbujemy wytrwałą pracę nad sobą, jesteśmy powierzchowni i obojętni. Dzieje się tak również dlatego, że nasza wiara słabnie w obliczu letniości i grzechu wierzących. Grzechy Kościoła to także moje grzechy. „Wszyscy członkowie Kościoła, łącznie z pełniącymi w nim urzędy, muszą uznawać się za grzeszników. We wszystkich kąkol grzechu jest jeszcze zmieszany z dobrym ziarnem ewangelicznym aż do końca wieków. Kościół gromadzi więc grzeszników objętych już zbawieniem Chrystusa, zawsze jednak znajdujących się w drodze do uświęcenia” (KKK 827).

Za to wszystko, co krępuje w nas Twoje działanie, chcemy Cię dziś przeprosić.

 

Będziemy powtarzać: PRZEPRASZAMY CIĘ, JEZU!

 

–      Za nasze osobiste grzechy, które osłabiają świętość Kościoła...

–      Za obojętność i odkładanie spowiedzi...

–      Za brak modlitwy, dobrego przykładu i upomnienia wobec grzeszących...

–      Za brak konkretnych i przemyślanych postanowień poprawy...

–      Za brak troski o pogłębianie wiary przez czytanie Pisma Świętego, Katechizmu Kościoła Katolickiego i prasy katolickiej...

–      Za zły przykład dawany dzieciom i młodzieży przez dorosłych...

–      Za dzieci zaniedbane religijnie i moralnie...

–      Za konkubinaty i rozwody...

–      Za grzechy przeciwko życiu...

–      Za chciwość, pragnienie zemsty i każde zło, które godzi w pokój między narodami...

–      Za lekceważące traktowanie zobowiązania do dawania świadectwa wiary...

–      Za obojętność w stosunku do potrzebujących pomocy...

–      Za brak jedności pomiędzy wiernymi i kapłanami...

–      Za powierzchowną miłość do Maryi, zaniedbywanie różańca i naśladowania Jej postaw...

 

(Chwila ciszy)

 

Pieśń – „Panie, przebacz nam”

 

Panie Jezu, wszystko, co mamy dobrego, pochodzi od Ciebie, szczególnie nasza matka – Kościół. On jest naszym domem, jest wspólnotą, jest przestrzenią duchowych zmagań. W Kościele jesteśmy u siebie i na swoim miejscu, ponieważ jesteśmy z Tobą. W nim zanurzamy się w Tobie. Panie Jezu, pragniemy – każdy na miarę swego powołania – uczestniczyć owocnie w życiu Kościoła. Pragniemy przyczyniać się do jego świętości, dlatego będziemy szukać sposobów, by życie społeczne, polityczne i ekonomiczne spełniało wymagania nauki i życia chrześcijańskiego.

Panie Jezu, pragniemy być świadkami miłości, Twoimi świadkami, dlatego z ufnością wołamy.

 

Będziemy powtarzać: PROSIMY CIĘ, JEZU!

 

–      Otwieraj nasze serca na dar Twojego słowa...

–      Uczyń nas wrażliwymi na Twoje działanie w Kościele...

–      Pobudzaj nas do gorliwości przykładem życia Maryi i świętych...

–      Ucz nas wytrwałości w modlitwie...

–      Prowadź nas do szczerego żalu i wynagrodzenia za grzechy...

–      W spowiedzi świętej wydobywaj nas z grzechów, a w Eucharystii posilaj pokarmem na drogę do wieczności...

–      Umacniaj nasze rodziny...

–      Budź w nas pragnienie służenia Tobie w naszych bliźnich...

–      Obdarz ofiary konfliktów zbrojnych łaską pokoju...

–      Umacniaj naszą więź modlitwy z kapłanami...

–      Budź nowe i święte powołania kapłańskie i zakonne...

–      Udziel nam i innym tego wszystkiego, co służy zbawieniu...

 

Panie Jezu, pełen miłości, klęcząc przed Tobą, powierzamy Ci siebie, nasze rodziny i Kościół – naszą matkę. Umacniaj nas i prowadź bezpiecznie po drogach życia, napełniaj duchem gorliwości i odpowiedzialności za życie doczesne i wieczne.

 

Pieśń „Przed tak wielkim Sakramentem”

Ks. Piotr Nowak

 

Proponowane pieśni:

Na wejście – „O Stworzycielu Duchu”

Na przygotowanie darów – „Wesołą nowinę”

Na komunię – „Gdy się Chrystus rodzi”

„Z narodzenia Pana”

Na uwielbienie – „Jezus malusieńki”

Na zakończenie – „Nowy rok bieży”

 


­