I czyt. Kpł 13,1-2.45-46; Ps 32; II czyt. 1 Kor 10,31-11,1; Ew. Mk 1,40-45


Wprowadzenie do Mszy Świętej

W dzisiejszą niedzielę, myślami i modlitwą stajemy przed Jezusem – lekarzem, aby na nowo stać się uczestnikami Jego miłosierdzia i świętości. On leczy nas z choroby grzechu i włącza w lud święty, lud Boży. Wysłuchajmy z uwagą Ewangelii, w której Chrystus swoją mocą oczyścił z choroby trędowatego. Zaś w drugim czytaniu Święty Paweł wzywa Koryntian, a także nas do naśladowania go, byśmy oczyszczeni z trądu naszych grzechów byli jak on wiernymi naśladowcami Chrystusa. Jezus bowiem i dzisiaj głosi Ewangelię o królestwie i leczy wszelkie choroby współczesnego człowieka.

Modlitwa wiernych

Pragnąc świętości dla siebie i całego Kościoła, wznieśmy do Boga nasze prośby:

  1. Wejrzyj na świadectwo świętych wyznawców Twojego Kościoła. Niech ich przykład zaowocuje wzrostem naszej świętości.
  2. Pomóż osobom, które nie mogą uwolnić się od grzechu. Niech z Twoją pomocą odnajdą blask Twojej świętości.
  3. Spraw, aby grzesznicy odnaleźli Twoją leczącą łaskę. Niech ich nawrócenie stanie się radością całego Kościoła świętego.
  4. Daj, aby ludzie nadmiernie przywiązani do dóbr tego świata odzyskali duchową wolność. Niech wielbią Ciebie po trzykroć Świętego.
  5. Obdarz naszych zmarłych radością wiecznego przebywania w gronie zbawionych. Niech to będzie dla nich nagrodą za trudy ziemskiego życia.
  6. Naucz nas każdego dnia radować się Twoją świętością. Niech świadectwo naszej radości pomaga innym w podążaniu drogą świętości.

Boże, Ty jesteś jedyną mocą na naszej drodze do świętości. Ciebie uwielbiamy przez Chrystusa, Pana naszego.

 

Przed rozesłaniem

Trędowaty z dzisiejszej Ewangelii, gdy spotkał Jezusa, „zbliżył się do Niego i upadając na kolana, prosił Go: «Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić»”. Idźmy i my z wiarą do Jezusa, prosząc o nasze uzdrowienie. Niech na tej drodze wewnętrznej przemiany towarzyszy nam Boże błogosławieństwo.


Proponowane pieśni:

Na wejście – „Boże, którego dobroć”

Na przygotowanie darów – „Gdzie miłość wzajemna”

Na komunię – „Panie, pragnienia ludzkich serc”

Na uwielbienie – „Dziękczynne pieśni”

Na zakończenie – „Błogosław, Panie, nas”

I czyt. Iz 43,18-19.21-22.24b-25; Ps 41; II czyt. 2 Kor 1,18-22;Ew. Mk 2,1-12


Wprowadzenie do Mszy Świętej

Do Jezusa wciąż garną się tłumy ludzi, którzy u Niego szukają pomocy, tak jest każdej niedzieli. Kościół przez chwilę staje się dla nas wspólnym domem – wspólnotą komunii. Jesteśmy razem, a we wspólnocie człowiek mniej krąży wokół samego siebie, a bardziej kieruje wzrok ku bliźniemu.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus dokonuje cudu uzdrowienia człowieka sparaliżowanego. Dla nas, chrześcijan, każda Eucharystia powinna stać się miejscem uzdrawiania chorych myśli, czynów i pragnień. By tak się stało, najpierw otwórzmy nasze serca na pouczające słowa Chrystusa, by następnie z wiarą przyjąć uzdrawiającą moc sakramentu Eucharystii.

 

Modlitwa wiernych

Trwając w komunii z Bogiem, jaką jest dla nas niewątpliwie dzisiejsza Eucharystia, zanieśmy do Boga Ojca przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym nasze pokorne prośby:

  1. Módlmy się za Ojca Świętego, biskupów i prezbiterów, aby tworzyli przykładem swego życia komunię ludzi miłujących Boga i bliźnich.
  2. Módlmy się za rodaków pracujących poza granicami kraju, aby pamiętali o swoich rodzinach, które zostawili w ojczyźnie.
  3. Módlmy się za rządzących, by nie zapominali o ludziach chorych i potrzebujących opieki państwa.
  4. Módlmy się za chorych i cierpiących, by swe doświadczenia umieli pokornie ofiarować Jezusowi, który w czasie Eucharystii ofiaruje siebie za zbawienie świata.
  5. Módlmy się za zmarłych, by Eucharystia, którą się karmili za życia, wyjednała im teraz łaskę komunii ze świętymi
    w niebie.
  6. Módlmy się za nas, tu obecnych, i za całą parafię, abyśmy pamiętali, że Kościół jest dla nas domem i wspólnotą wzajemnych spotkań z Bogiem i drugim człowiekiem.

Boże, który pochylasz się nad nami, by nas uleczyć z duchowego paraliżu, wejrzyj z upodobaniem na nasze prośby i spraw, byśmy stali się godni ich wysłuchania. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

Przed rozesłaniem

„Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego” (Mk 2,12).

Tak Święty Marek opisuje zachwyt ludzi wobec uzdrowienia sparaliżowanego człowieka. Niech zachwyt nad tym, co się stało podczas dzisiejszej Eucharystii, będzie również naszym udziałem. Niech słowami podziwu dla Jezusa uzdrawiającego podczas Eucharystii będzie wołanie naszych uzdrowionych serc: „Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego”.

 

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Kto się w opiekę”

Na przygotowanie darów – „Boże w dobroci”

Na komunię – „Skosztujcie i zobaczcie”

Na uwielbienie – „Dzięki, o Panie”

Na zakończenie – „Błogosław, Panie, nas”

I czyt. Hi 7,1-4.6-7; Ps 147; II czyt. 1 Kor 9,16-19.22-23; Ew. Mk 1,29-39


Wprowadzenie do Mszy Świętej

Przychodzimy na niedzielną Eucharystię, aby spotkać się z naszym Panem i Zbawicielem Jezusem Chrystusem. On do nas będzie mówił w czytanych fragmentach Pisma Świętego, On ofiaruje się za nas na ołtarzu pod postaciami chleba i wina, On będzie nas karmił sobą samym w Komunii Świętej. Chrystus chce z nami się spotykać po to, aby – jak ukazuje nam to dzisiejsza Ewangelia – leczyć nasze dusze i ciała. On jest tym, który „leczy złamanych na duchu”. Tym, który chce w nasze życie wprowadzać pokój, radość i nadzieję, pomimo trudów, zmartwień i problemów.

Dziś, w pierwszą niedzielę lutego, w miejsce kazania będziemy uczestniczyć w adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Rozważymy także prawdę naszej wiary o tym, że Kościół katolicki jest apostolski.

Na początku tej Mszy Świętej stańmy więc w prawdzie przed Bogiem i własnym sumieniem i przeprośmy Go za nasze grzechy i zaniedbania.


Modlitwa wiernych

Do Boga, naszego Ojca, który pragnie leczyć wszystkich „złamanych na duchu”, zanieśmy nasze wspólne prośby:

  1. „Wszystko czynię dla Ewangelii, by mieć w niej swój udział”. Módlmy się za Kościół święty zbudowany na fundamencie Apostołów, aby odważnie głosił dzisiejszemu światu prawdę o miłości Boga do człowieka.
  2. „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii”. Módlmy się za pasterzy Kościoła, aby byli wierni powołaniu otrzymanemu od Pana i z pokorą i miłością pełnili swoje zadania dla dobra Ludu Bożego i całego świata.
  3. „Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka?... Jak niewolnik, co wzdycha do cienia, jak robotnik, co czeka zapłaty”. Módlmy się za rządzących państwami, aby służyli sprawiedliwości społecznej, stwarzali nowe miejsca pracy i dbali o sprawiedliwe wynagrodzenie za pracę.
  4. „Jezus uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił”. Módlmy się za ludzi cierpiących na ciele i na duszy, aby nie tracili nadziei i wytrwale szukali w modlitwie oraz sakramentach świętych siły do dźwigania swojego krzyża.
  5. „Czas leci jak tkackie czółenko i przemija bez nadziei. Wspomnij, że dni me jak powiew”. Módlmy się za naszych bliskich zmarłych, (w szczególny sposób za polecanych w tej Mszy Świętej), aby miłosierny Bóg pozwolił im radować się szczęściem wiecznym w niebie.
  6. „Nad ranem, gdy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił”. Módlmy się za nas samych, abyśmy w naszym zabieganym życiu nie zapominali o codziennej modlitwie, która jest rozmową z naszym Ojcem w niebie.

Boże Ojcze wysłuchaj naszych próśb, które z ufnością przedstawiliśmy Tobie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.


Adoracja Najświętszego Sakramentu

 

Pieśń – „Kłaniam się Tobie”

Panie Jezu, ukryty w białej Hostii! Klękamy w tę pierwszą niedzielę lutego przed Tobą, aby wyznać Ci naszą wiarę w Twoją obecność wśród nas. Ty pozostałeś z nami pod osłoną chleba, abyśmy nigdy nie czuli się samotni i opuszczeni. To właśnie w Najświętszym Sakramencie wypełnia się w sposób szczególny Twoja zapowiedź: „Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28,20).

Dziękując Tobie, nasz Panie, za to, że zostałeś z nami w sakramencie Eucharystii, pragniemy również dziękować za założony przez Ciebie Kościół święty. To w nim i przez niego kontynuujesz swoje dzieło zbawiania każdego człowieka i świata. To w Kościele mamy dostęp do Twoich sakramentów, przez które wlewasz swoją łaskę w nasze dusze. To przez Kościół – Twoje Mistyczne Ciało – nadal nauczasz, jak to czyniłeś na ziemi palestyńskiej, nadal uzdrawiasz ludzkie dusze i ciała, jak to czyniłeś między innymi w Kafarnaum.

Podczas dzisiejszej adoracji pragniemy, nasz Panie, rozważyć prawdę, że Kościół, który założyłeś i przez który dziś zbawiasz świat, jest apostolski. Przypomina nam o tym Credo – wyznanie wiary, w którym mówimy: „Wierzę w apostolski Kościół”. Przypomina nam o tym także, w pewien sposób, dzisiejsza Ewangelia, której słowa usłyszeliśmy: „przyszedł z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. (...) On podszedł do niej i podniósł ją ująwszy za rękę, tak iż gorączka ją opuściła. (...) Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto było zebrane u drzwi. Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił” (por. Mk 1,29-34).

Te słowa przypominają nam, że Ty, Panie Jezu, chciałeś, aby świadkami Twojego nauczania oraz Twoich uzdrowień byli Apostołowie. W ten sposób przygotowywałeś swoich uczniów, aby po Twoim zmartwychwstaniu oraz po zesłaniu na nich Ducha Świętego uczynić ich fundamentem Kościoła. Im też zleciłeś misję głoszenia Ewangelii i udzielania sakramentów świętych: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przekazałem” (Mt 28,19). W innym miejscu Ewangelii powiedziałeś Apostołom: „Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał” (Łk 10,16).

Przyjmij teraz nasze dziękczynienie za ustanowienie przez Ciebie Kościoła świętego, a w nim sakramentów świętych.

 

Będziemy powtarzać: DZIĘKUJEMY CI, JEZU!

 

-     Za założenie przez Ciebie Kościoła świętego, którego jesteś Głową…

-     Za to, że powierzyłeś swój Kościół Piotrowi i pozostałym Apostołom, których następcami są papież i biskupi…

-     Za to, że Kościół od dwóch tysięcy lat głosi Twoją Ewangelię na całej ziemi…

-     Za to, że Kościołowi pozostawiłeś siedem sakramentów świętych, przez które mamy nieustający dostęp do Twojej łaski wysłużonej na krzyżu…

-     Za to, że przez chrzest święty staliśmy się członkami Twojego Kościoła…

-     Za Maryję, która jest nie tylko Twoją Matką, lecz również Matką Kościoła i jego niedoścignionym wzorem…

 

(Chwila ciszy)

 

Pieśń – „Com przyrzekł Bogu przy chrzcie raz”

 

Panie Jezu, swój Kościół założyłeś na fundamencie dwunastu Apostołów. Oni wiedząc, że misja zbawiania ma trwać do końca świata, przekazywali władzę im udzieloną przez Ciebie swoim następcom, których nazywamy biskupami. Następcą Świętego Piotra jest każdy następny papież, zaś następcą Apostołów każdy ważnie wyświęcony biskup. Dzięki przekazywaniu następnym pokoleniom tzw. sukcesji apostolskiej, również i dziś przez papieża, biskupów i ich pomocników – kapłanów, kierujesz swoim Kościołem.

Panie Jezu, budując Kościół na fundamencie Apostołów, wiedziałeś, że budujesz go na słabych, grzesznych ludziach. Na pierwszego papieża wybrałeś Świętego Piotra, który zaparł się Ciebie w Wielki Piątek; na Apostołów wybrałeś dwunastu, spośród których jeden – Judasz – zdradził Cię fałszywym pocałunkiem. A jednak pomimo ludzkiej grzeszności Twoich Apostołów nie zrezygnowałeś z powierzenia im oraz ich następcom łodzi Kościoła. Uczyniłeś to, wiedząc, że pomimo wszelkich grzechów ludzi kierujących Kościołem, dobro i łaska, jakie przez ich posługę spływają na ziemię, są ogromne.

O tym, że Kościół pomimo swoich braków i słabości jest szczególnym narzędziem zbawienia mówi również fakt, że szatan – wróg człowieka i Boga, najbardziej nienawidzi Kościół i chce go za wszelką cenę zniszczyć. Dlatego walka dobra i zła w Kościele będzie trwać do końca świata. Tę walkę zapowiedziałeś, Panie, już Świętemu Piotrowi, gdy mówiłeś: „Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie” (Mt 16,18-19).

Ponieważ Kościół zbudowany na Apostołach jest święty, a jednocześnie potrzebuje nieustannie oczyszczenia, pokuty i odnowy wewnętrznej, dlatego teraz pragniemy Cię, Jezu, przeprosić za grzechy nasze i pasterzy Kościoła.

 

Będziemy powtarzać: PRZEPRASZAMY CIĘ, JEZU!

 

-     Za to, że Twój Kościół nie jest tak święty, jak Ty tego pragniesz…

-     Za to, że z powodu grzechów chrześcijan Kościół powszechny jest dziś podzielony…

-     Za wszelkie grzechy i upadki papieży i biskupów…

-     Za to, że za słabo wsłuchujemy się w nauczanie papieża i biskupów…

-     Za to, że tak łatwo krytykujemy Kościół i Jego pasterzy, a tak mało za niego się modlimy, dla niego cierpimy…

-     Za nasze grzechy i niewierności, przez które osłabiamy Kościół święty…

 

(Chwila ciszy)

 

Pieśń – „U drzwi Twoich stoję, Panie”

 

W dzisiejszym drugim czytaniu Święty Paweł Apostoł zwierza się Koryntianom w następujących słowach: „Nie jest dla mnie powodem do chluby to, że głoszę Ewangelię. Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii!” (1 Kor 9,16). Słowa te uświadamiają nam, że jednym z głównych zadań apostolskich Kościoła jest głoszenie Ewangelii, jest ewangelizacja.

Panie Jezu, to zadanie apostolskie wypełnia Kościół nie tylko przez swoją hierarchię, lecz także przez ludzi świeckich. Cały bowiem Kościół jest apostolski. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Wszyscy członkowie Kościoła, choć na różne sposoby, uczestniczą w tym posłaniu. Powołanie chrześcijańskie jest również ze swojej natury powołaniem do apostolstwa” (KKK 863).

Pomóż nam, Jezu, abyśmy zrozumieli, że do głoszenia Ewangelii wezwani jesteśmy wszyscy, nie tylko papież, biskupi i kapłani. Oczywiście, w inny sposób głosi Ewangelię biskup czy kapłan, w inny osoba zakonna, a w jeszcze inny chrześcijanin świecki, lecz każde z tych powołań ma służyć jednemu – przekazywaniu innym ludziom Dobrej Nowiny. To na mocy sakramentu bierzmowania każdy chrześcijanin zobowiązuje się być apostołem w swoim środowisku. Czynimy to nie tylko słowem, lecz głównie przez chrześcijański styl życia i odważne przyznanie się do wiary. A ponieważ bycie apostołem nie jest łatwe w dzisiejszym świecie, dlatego pragniemy teraz wspólnie prosić Cię, Jezu, o potrzebne dla nas łaski.

 

Będziemy powtarzać: PROSIMY CIĘ, PANIE!

 

-     Aby papież, biskupi i kapłani odważnie głosili Ewangelię współczesnemu światu…

-     Aby Lud Boży wspierał swoich pasterzy modlitwą, życzliwością i posłuszeństwem w wierze…

-     Aby wszyscy chrześcijanie zrozumieli, że są powołani do apostolstwa…

-     Abyśmy kochali Kościół, który jest naszym domem…

-     Abyśmy nie traktowali Kościoła jako instytucji ludzkiej, lecz jako prawdziwe Mistyczne Twoje Ciało…

-     Abyśmy na wzór Świętego Pawła uważali ewangelizację za nasz obowiązek i chlubę…

 

Panie Jezu, dziękujemy Ci za tę chwilę wspólnej modlitwy. Dziękujemy za Twój Kościół zbudowany na fundamencie Apostołów. Racz błogosławić nas, tu zebranych, oraz wszystkich naszych pasterzy, zwłaszcza Ojca Świętego Benedykta XVI i naszego biskupa ordynariusza.

 

Pieśń – „Jezu w Hostii utajony”

 

Ks. Krzysztof Bułat

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Pod Twą obronę”

Na przygotowanie darów – „Jeden chleb”

Na komunię – „Panie, dobry jak chleb”

Na uwielbienie – „Dziękujemy Ci, Ojcze nasz”

Na zakończenie – „Weź w swą opiekę nasz Kościół święty”

I czyt. Pwt 18,15-20; Ps 95; II czyt. 1 Kor 7,32-35; Ew. Mk 1,21-28


Wprowadzenie do Mszy Świętej

Gromadzimy się na dzisiejszej liturgii eucharystycznej, aby słuchać Chrystusa Pana, który przemawia do nas z całą mocą
miłości i prawdy orędzia zbawczego. Jego słowo nie jest jedynie informacją, czy opowiadaniem, ale wydarzeniem. Treść wypowiadanego do nas słowa Jezusowego uobecnia się tu i teraz – zmienia nasze serca, motywuje wolę do dobrych postanowień i daje odpowiednio dużo sił, by świat naszego wnętrza i świat wokół nas czynić lepszym. Nie zamykajmy więc naszych serc, gdy Pan będzie do nas dziś przemawiał, ale przyjmujmy Jego słowa z wiarą, ufając, że mają one moc zbawczą.

Za grzechy zaniedbania w słuchaniu i przyjmowaniu słowa Bożego przeprośmy teraz Boga Wszechmogącego.

 

Modlitwa wiernych

Do Boga Ojca, który nieustannie zaprasza nas, abyśmy stawali się zaczynem świętości, miłości i pokoju w swoich środowiskach, wznieśmy wspólne błagania:

  1. Módlmy się za Kościół święty zbudowany na skale, którą jest Jezus Chrystus, aby mocny Jego obecnością gromadził swój lud ze wszystkich stron świata i obdarzał go prawdą i życiem.
  2. Módlmy się za papieża Benedykta XVI, biskupów oraz kapłanów, aby ich niestrudzona posługa pasterzy oraz wezwanie do odważnego kroczenia drogą świętości ubogacały współczesny świat i przyczyniały się do szerzenia miłości między wszystkimi ludźmi.
  3. Módlmy się za ruchy i stowarzyszenia katolickie, aby wierne swemu charyzmatowi działały na chwałę Boga i pożytek ludzi.
  4. Módlmy się za błądzących, zagubionych i wątpiących, aby Jezus Chrystus – Odwieczna Prawda i Wcielona Miłość – wlał w ich serca nadzieję, dodał otuchy i wspierał potrzebnymi łaskami.
  5. Módlmy się za chorych i cierpiących, aby w chwilach utrudzenia i słabości w Osobie Jezusa Chrystusa zobaczyli Tego, który umiłował każdego z nas aż do męki na drzewie krzyża.
  6. Módlmy się za nas samych, byśmy umocnieni sakramentami odważnie świadczyli, że niepodzielnym Panem naszych serc jest Jezus Chrystus, a najważniejszym prawem – prawo miłości.

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty postanowiłeś wszystko poddać umiłowanemu Synowi Twojemu, spraw, aby całe stworzenie, wyswobodzone z niewoli grzechu, Tobie służyło i nieustannie Ciebie chwaliło. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

Przed rozesłaniem

Wiemy, że w obliczu współczesnych problemów społecznej, politycznej, gospodarczej i kulturowej natury potrzeba żywej wiary, gorącej miłości i niezłomnej nadziei; potrzeba ofiarności przybierającej kształt krzyża. Źródłem tych cnót jest Jezus Chrystus, którego wezwanie do naśladowania wzmaga odpowiedzialność za Kościół, ożywia ducha apostolskiego i dalekie jest od bierności
i apatii w życiu społecznym. Jesteśmy posłani, by przeżyciem zjednoczenia z Nim ubogacać dzień po dniu swoje środowiska. W tym posłaniu niech nam towarzyszy Boże błogosławieństwo.

 

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Boże mocny, Boże cudów”

Na przygotowanie darów – „Gdzie miłość wzajemna”

Na komunię – „Przykazanie nowe daję wam”

Na uwielbienie – „Dziękujemy Ci, Ojcze nasz”

Na zakończenie – „Kto się w opiekę”

Światowy Dzień Życia Konsekrowanego

I czyt. Ml 3,1-4; II czyt. Hbr 2,14-18; Ps 24; Ew. Łk 2,22-40

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Uczestnicząc w Ofierze eucharystycznej, składamy Bogu Ojcu Ciało i Krew Chrystusa. Jednocześnie wspominamy ten moment historii zbawienia, w którym Matka Najświętsza ofiarowała Ojcu niebieskiemu Jezusa w świątyni jerozolimskiej.
W kontekście tego podwójnego wymiaru Chrystusowej ofiary myślimy o osobach, które na drodze życia zakonnego poświęciły się Bogu. Otoczmy je wdzięczną modlitwą, aby z radością realizowały swoje powołanie zakonne, oraz prośmy o nowe powołania do życia radami ewangelicznymi.

 

Modlitwa wiernych

Bogu, który prowadzi nas po drogach powołania, przedstawmy nasze prośby:

  1. Módlmy się za Kościół, aby mógł cieszyć się jak najliczniejszymi i najlepszymi powołaniami do życia konsekrowanego.
  2. Módlmy się za Ojca Świętego Benedykta XVI, aby modlitwa i ofiara zakonników i zakonnic była pomnożeniem jego sił fizycznych i duchowych.
  3. Módlmy się za naszego biskupa diecezjalnego, aby wspomagany nie tylko przez wielu kapłanów diecezjalnych, ale również przez zakonników i zakonnice mógł owocnie wypełniać powierzone mu zadania pasterskie.
  4. Módlmy się za rodziców, aby byli otwarci na inicjatywę Boga skierowaną ku ich dzieciom.
  5. Módlmy się za młodzież zakonną, aby dojrzewała do świętości i radośnie przeżywała swoją konsekrację.
  6. Módlmy się za zmarłych zakonników i zakonnice, aby Bóg wynagrodził im ich ofiarę szczęściem wiecznym.
  7. Módlmy się za nas samych, abyśmy dobrowolnie podejmowali rady ewangeliczne i dążyli do świętości.

Boże, który posłałeś swojego Syna, aby w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie przeżył ziemskie życie, spraw, aby nie zabrakło ludzi, którzy będą Go ofiarnie i radośnie naśladować. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

Przed rozesłaniem

Ubogaceni Bożym słowem i umocnieni Eucharystią idźmy wprowadzać Chrystusa w swoje środowisko, w którym każdy z nas realizuje właściwe sobie powołanie. A każdy napotkany na drodze naszego życia zakonnik i każda zakonnica niech nam przypomina o pierwszeństwie wartości duchowych. Przyjmijmy błogosławieństwo Boże.

 

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Z nieba wysokiego”

Na przygotowanie darów – „Ach witajże, pożądana”

Na komunię – „Wesołą nowinę”

Na uwielbienie – „Pan z nieba”

Na zakończenie – „Tryumfy Króla niebieskiego”

I czyt. Iz 42,1-4.6-7; Ps 29; II czyt. Dz 10,34-38; Ew. Mk 1,6b-11


Wprowadzenie do Mszy Świętej

Dzisiejsza niedziela – niedziela Chrztu Pańskiego – tak mocno i wyraźnie przypomina nam to szczególne wydarzenie znad Jordanu, kiedy nasz Zbawiciel Chrystus Pan przyjął chrzest od Świętego Jana Chrzciciela. Ponadto uzmysławia nam również znaczenie naszego chrztu świętego, pierwszego przyjętego przez nas sakramentu, który włączył nas do Kościoła. Jako ludzie ochrzczeni, wszczepieni w Chrystusa, jako żywe cząstki Kościoła świętego przychodzimy dziś na niedzielną Eucharystię, aby oddawać chwałę Jezusowi, naszemu Panu, Odkupicielowi i Głowie Kościoła.

Modlitwa wiernych

Do Boga Ojca, który z miłością przyjmuje prośby swoich dzieci, zanieśmy teraz w pokorze nasze wołania:

  1. Módlmy się za Kościół święty, aby bez przeszkód mógł realizować w dzisiejszym świecie misję głoszenia Ewangelii.
  2. Módlmy się za wszystkich ochrzczonych, aby z gorliwością troszczyli się o rozwój wiary, nadziei i miłości u siebie i u bliźnich.
  3. Módlmy się za rodziny chrześcijańskie, aby z troską i zaangażowaniem podejmowały dzieło wychowania młodego pokolenia.
  4. Módlmy się za ludzi chorych i cierpiących, aby nigdy nie zabrakło im wsparcia i odpowiedniej pomocy ze strony bliźnich.
  5. Módlmy się za tych, którzy odeszli już do wieczności, aby Chrystus obdarzył ich łaską miłosierdzia i przyjął do królestwa zbawionych.
  6. Módlmy się za nas samych, abyśmy nigdy nie zapominali o zobowiązaniach płynących z przyjętego przez nas sakramentu chrztu świętego.

Najłaskawszy Boże, racz przyjąć wołanie, które Tobie przedstawiliśmy, i je wysłuchać, jeżeli taka jest Twoja święta wola. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem

Od przyjęcia chrztu świętego należymy do Kościoła założonego przez Chrystusa Pana. Niech świadomość tej przynależności zawsze umacnia nas w codziennym życiu, aby było ono wierne nauce Jezusa, naszego Zbawiciela. Niech zachęca nas również do wyznawania wiary wobec świata.

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Przez chrztu świętego wielki dar”

Na przygotowanie darów – „Com przyrzekł Bogu”

Na komunię – „U drzwi Twoich”

Na uwielbienie – „W żłobie leży”

Na zakończenie – „Podnieś rączkę, Boże Dziecię”

 

I czyt. 1 Sm 3,3b-10.19; Ps 40; II czyt. 1 Kor 6,13c-15a.17-20; Ew. J 1,35-42


Wprowadzenie do Mszy Świętej

Gromadzimy się na niedzielnej Eucharystii jako rodzina dzieci Bożych, którymi staliśmy się przez chrzest święty. Ponadto tworzymy mistyczne – tajemnicze ciało Chrystusa, którego Głową jest sam Jezus, a my Jego członkami. Każdy z nas ma w tym organizmie zadanie do spełnienia, wynikające z naszego powołania. Dlatego potrzebujemy mocy łaski uświęcającej, która przychodzi przez słuchanie słowa Bożego i przyjęcie pokarmu, jakim jest Komunia Święta.

 

Modlitwa wiernych

Do Boga, który powołuje nas do światła wiary i przez Jezusa Chrystusa czyni nas przybranymi dziećmi, włączając nas w Jego Mistyczne Ciało, skierujmy pokorne i ufne błagania:

  1. Módlmy się za Kościół święty, Mistyczne Ciało Chrystusa, aby głosząc światu tajemnice Boga, przyczyniał się do bratniej miłości wszystkich ludzi.
  2. Módlmy się za papieża Benedykta XVI, aby moc Ducha Świętego wspierała go w rozwiązywaniu aktualnych problemów i umacniała jedność w Kościele Chrystusowym.
  3. Módlmy się za wszystkich chrześcijan, aby ich serca wolne od grzechu były zawsze świątynią Ducha Świętego.
  4. Módlmy się za ludzi sprawujących władzę, aby uznawali odwieczną Bożą mądrość w trosce o dobro narodów.
  5. Módlmy się za zmarłych, aby tajemnica zmartwychwstania stała się ich udziałem.
  6. Módlmy się za naszą wspólnotę, aby czynny udział w Eucharystii coraz bardziej nas jednoczył w Mistycznym Ciele Chrystusa.

Wszechmogący i miłosierny Boże, który przez swojego Syna pospieszyłeś z pomocą wszystkim ludziom, wysłuchaj naszych modlitw i spraw, aby nasze prośby i ofiary, połączone z owocami Jego zbawczej męki, wyjednały nam zbawienie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

Przed rozesłaniem

Dobiega końca Msza Święta, w której Jezus ofiarował się za nas. Przyjmijmy błogosławieństwo, niech ono nas umocni, abyśmy idąc w świat, świadczyli o tym, że jesteśmy prawdziwie członkami Jego Mistycznego Ciała.

 

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Boże, jesteś moim Bogiem”

Na przygotowanie darów – „Jeden chleb, co zmienia się”

Na komunię – „Przygotuję Ci serce”

Na uwielbienie – „Już gościsz”

Na zakończenie – „Pobłogosław, Jezu drogi”

 

I czyt. Jon 3,1-5.10; Ps 25; II czyt. 1 Kor 7,29-31; Ew. Mk 1,14-20


 

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Dzisiaj, w niedzielę Tygodnia Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan, stając przy ołtarzu, odczuwamy szczególną łączność ze wszystkimi, którzy należą do wspólnoty wyznawców Chrystusa i równocześnie błagamy Zbawiciela, by dokonał w swoim Kościele dzieła zjednoczenia, by wszyscy ochrzczeni mogli brać udział w jednej uczcie eucharystycznej. Pokorą, modlitwą, umartwieniem przybliżajmy upragniony dzień jedności wspólnoty Kościoła. Niechaj w tej liturgii Pan przebaczy nam wszystkie grzechy przeciwko jedności i solidarności serc; niech da nam ducha miłości i moc do przezwyciężenia wszelkich niechęci, urazów i uprzedzeń. Prośmy również o głęboką wiarę w jeden Kościół.

 

Modlitwa wiernych

Jesteśmy dziećmi jednego Boga, zanieśmy więc do Niego nasze ufne prośby i modlitwy:

  1. Módlmy się za Kościół powszechny, aby w posłudze następcy Piotra odnajdywał fundament prawdziwej jedności.
  2. Módlmy się za wszystkich wierzących w Chrystusa, aby dążyli do zjednoczenia przez odnowienie serc i nawrócenie do prawdy Ewangelii.
  3. Módlmy się za patriarchów, metropolitów, pastorów i wszystkich przełożonych gmin chrześcijańskich, aby byli rybakami ludzi i głosili Ewangelię Jezusa Chrystusa.
  4. Módlmy się za naszą Ojczyznę, aby mogła przezwyciężyć wszelkie podziały i stała się domem dla wszystkich, którzy chcą w niej mieszkać i pracować.
  5. Módlmy się za zmarłych, aby trwali w wiecznej jedności z Chrystusem Uwielbionym i wszystkimi zbawionymi w niebie.
  6. Módlmy się za nas samych, abyśmy słuchając Ewangelii, wierzyli w Chrystusa i nawracali się do Boga oraz stale przyczyniali się do budowania jedności Kościoła.

Panie, wysłuchaj modlitwy Twego jedynego Kościoła i spraw, aby zajaśniało nad ludźmi światło Twego zbawienia, niech Twoja moc sprawi, że nadejdzie dla wszystkich Twoje królestwo, a lud chrześcijański zjednoczy się w jednej wierze, prawdzie i miłości. Przez Chrystusa, Pana naszego.


Przed rozesłaniem

Na trud codziennych nawróceń i powrotów, mających na celu budowanie jedności Kościoła, przyjmijmy Boże błogosławieństwo.

 

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Boże, lud Twój czcią przejęty”

Na przygotowanie darów – „Jeden chleb”

Na komunię – „Jezu, Jezu, do mnie przyjdź”

Na uwielbienie – „Dziękujemy Ci, Ojcze nasz”

Na zakończenie – „Złącz, Panie, miłujących Cię”

I czyt. Lb 6,22-27; Ps 67; II czyt. Ga 4,4-7; Ew. Łk 2,16-21

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Wielokrotnie przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Na wzór Świętej Bożej Rodzicielki Maryi chłońmy bogactwo treści, jakie niesie ze sobą okres Bożego Narodzenia. Zachowujmy te sprawy i rozważajmy je w sercu. Niech staną się dla nas fundamentem codziennych decyzji i wyborów. Gromadząc się na Eucharystii jako wspólnota wierzących, otwórzmy się na doświadczenie prawdy o tym, że na wzór Maryi Kościół jest Matką. Niech naszej refleksji nad misją Kościoła towarzyszy modlitwa o pokój na świecie. Za grzechy i zatwardziałość serc przepraszajmy miłosiernego Boga.

 

Modlitwa wiernych

Wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, czego doświadczamy w tym świętym czasie, módlmy się o potrzebne dary dla nas i całego świata:

  1. Módlmy się za Kościół święty, aby kontemplując tajemnicę Bożego narodzenia, niósł współczesnemu światu orędzie zbawienia.
  2. Módlmy się za wszystkich zabiegających o pokój
    na świecie, by z ludzkimi wysiłkami złączyli żarliwość modlitwy.
  3. Módlmy się za sprawujących władzę, aby szanowali wszystkich obywateli i wypełniali swoje obowiązki w duchu służby.
  4. Módlmy się za ludzi obojętnych religijnie i zatwardziałych grzeszników, aby w zjednoczeniu z Chrystusem odnaleźli sens życia.
  5. Módlmy się za zmarłych, aby za miłość Boga i bliźniego otrzymali wieczną nagrodę.
  6. Módlmy się za nas samych, abyśmy wpatrując się
    w postać Świętej Bożej Rodzicielki, odnawiali w sobie wrażliwość na potrzeby materialne i duchowe otaczających nas ludzi.

Boże, który jesteś w nas początkiem wszelkiego dobra, wysłuchaj naszych modlitw, które zanosimy do Ciebie przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

Adoracja Najświętszego Sakramentu

 

Pieśń – „O zbawcza Hostio”

 

Panie, Jezu Chryste utajony w Najświętszym Sakramencie, klęczymy przed Tobą w pierwszym dniu nowego roku pełni nadziei na przyszłość. Klęcząc przed Tobą, wyznajemy, że to właśnie Ty jesteś fundamentem naszego życia, że pomimo naszych niewierności chcemy do Ciebie wracać i na Tobie budować nasze życie. Przyjmij nas i powierz pełnym miłości dłoniom swej Matki i opiece Kościoła. Także Kościół jest Matką. Staje się nią na wzór Maryi, ponieważ rozważa świętość Jej życia, stara się naśladować Jej miłość i wierność w wypełnianiu woli Ojca i rodzi Chrystusa w sercach ludzi przez głoszenie słowa Bożego, udzielanie sakramentów i świadectwo czynów prawdziwej miłości. „Kościół mocą Ducha Świętego rodzi, karmi, pociesza i pielęgnuje dzieci Ojca, braci Chrystusa. Przez słowo Boże i chrzest wydaje nowych wierzących na świat wiary, nadziei i miłości, przez Eucharystię karmi ich ożywiającym Ciałem i Krwią Pana; przez odpuszczenie grzechów pociesza ich w miłosierdziu Ojca; przez namaszczenie i włożenie rąk przynosi im uzdrowienie ciała i duszy” (M. Thurian, Maryja Matka Pana. Figura Kościoła, tł. E. Ogiński, Warszawa 1990, s. 197). Kościół jest naszą matką z inicjatywy Boga, z Ducha Świętego, z łaski, a nie z ludzkiej woli. „Nie może mieć Boga za Ojca ten, kto nie ma Kościoła za Matkę” (Święty Cyprian, De unitate Ecclesiae, 6 PL 4, 502 n).

 

(Chwila ciszy)


Pieśń – „Com przyrzekł Bogu”

 

W dzisiejszej Ewangelii usłyszeliśmy, że pasterze wielbili i wysławiali Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli. I my z głębi serca wielbimy i wysławiamy Ciebie, Panie Jezu Chryste. Doświadczamy przecież Twojej nieustannej opieki. Ty nas prowadzisz. Dałeś nam swoją Matkę i swój Kościół, byśmy mogli rozpoznać i zrealizować powołanie do świętości. Zanurzeni w życiu Kościoła uczymy się od Twojej Matki wrażliwości na Boże słowo i znaki czasu, przyjmowania życia ludzkiego jako daru samego Boga, uznania wartości osoby ludzkiej, postawy rzeczywistej służby drugiemu człowiekowi i zaangażowania w dzieło przemiany świata.

Panie Jezu, za miłość, której nieustannie doświadczamy, przyjmij nasze serca pełne wdzięczności.

 

Będziemy powtarzać: BĄDŹ UWIELBIONY, JEZU!

 

–      Za miłość, która dla naszego zbawienia prowadziła Cię od żłóbka aż po krzyż i pusty grób...

–      Za Twoją Matkę, która uczy nas pełnienia woli Bożej...

–      Za dar Kościoła świętego, w którym stajemy się dziećmi Bożymi...

–      Za pragnienie pokoju, które budzisz w ludzkich sercach...

–      Za tajemnicę miłosierdzia, której udzielasz nam w sakramencie pokuty...

–      Za pragnienie świętości, które rodzisz w naszych sercach...

–      Za rodziny otwarte na dar życia...

–      Za młodzież i narzeczonych, którzy wzajemną miłość pragną przeżywać w jedności z Tobą...

–      Za odwagę do pójścia za Tobą, którą umacniasz nas na modlitwie...

–      Za siłę do przezwyciężania grzechów i rozwijania tego, co dobre...

–      Za to, że dajesz nam łaskę wiary i pomagasz ją pogłębiać w Kościele...

–      Za wrażliwość na potrzeby duchowe i materialne Kościoła, którą budzisz w naszych sercach...

–      Za powołania do wyłącznej służby Tobie, które budzisz w naszych parafiach i na terenach misyjnych...

–      Za świętych kapłanów, siostry zakonne i rodziców, którzy swoim życiem prowadzą nas do Ciebie...

–      Za wszystkie łaski nam i innym wyświadczone...

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Dzięki, o Panie

Panie Jezu, dałeś nam siebie. Dlaczego więc w naszych sercach jest tyle obaw i niepokoju? Dzieje się tak dlatego, że trwamy w grzechu, zaniedbujemy wytrwałą pracę nad sobą, jesteśmy powierzchowni i obojętni. Dzieje się tak również dlatego, że nasza wiara słabnie w obliczu letniości i grzechu wierzących. Grzechy Kościoła to także moje grzechy. „Wszyscy członkowie Kościoła, łącznie z pełniącymi w nim urzędy, muszą uznawać się za grzeszników. We wszystkich kąkol grzechu jest jeszcze zmieszany z dobrym ziarnem ewangelicznym aż do końca wieków. Kościół gromadzi więc grzeszników objętych już zbawieniem Chrystusa, zawsze jednak znajdujących się w drodze do uświęcenia” (KKK 827).

Za to wszystko, co krępuje w nas Twoje działanie, chcemy Cię dziś przeprosić.

 

Będziemy powtarzać: PRZEPRASZAMY CIĘ, JEZU!

 

–      Za nasze osobiste grzechy, które osłabiają świętość Kościoła...

–      Za obojętność i odkładanie spowiedzi...

–      Za brak modlitwy, dobrego przykładu i upomnienia wobec grzeszących...

–      Za brak konkretnych i przemyślanych postanowień poprawy...

–      Za brak troski o pogłębianie wiary przez czytanie Pisma Świętego, Katechizmu Kościoła Katolickiego i prasy katolickiej...

–      Za zły przykład dawany dzieciom i młodzieży przez dorosłych...

–      Za dzieci zaniedbane religijnie i moralnie...

–      Za konkubinaty i rozwody...

–      Za grzechy przeciwko życiu...

–      Za chciwość, pragnienie zemsty i każde zło, które godzi w pokój między narodami...

–      Za lekceważące traktowanie zobowiązania do dawania świadectwa wiary...

–      Za obojętność w stosunku do potrzebujących pomocy...

–      Za brak jedności pomiędzy wiernymi i kapłanami...

–      Za powierzchowną miłość do Maryi, zaniedbywanie różańca i naśladowania Jej postaw...

 

(Chwila ciszy)

 

Pieśń – „Panie, przebacz nam”

 

Panie Jezu, wszystko, co mamy dobrego, pochodzi od Ciebie, szczególnie nasza matka – Kościół. On jest naszym domem, jest wspólnotą, jest przestrzenią duchowych zmagań. W Kościele jesteśmy u siebie i na swoim miejscu, ponieważ jesteśmy z Tobą. W nim zanurzamy się w Tobie. Panie Jezu, pragniemy – każdy na miarę swego powołania – uczestniczyć owocnie w życiu Kościoła. Pragniemy przyczyniać się do jego świętości, dlatego będziemy szukać sposobów, by życie społeczne, polityczne i ekonomiczne spełniało wymagania nauki i życia chrześcijańskiego.

Panie Jezu, pragniemy być świadkami miłości, Twoimi świadkami, dlatego z ufnością wołamy.

 

Będziemy powtarzać: PROSIMY CIĘ, JEZU!

 

–      Otwieraj nasze serca na dar Twojego słowa...

–      Uczyń nas wrażliwymi na Twoje działanie w Kościele...

–      Pobudzaj nas do gorliwości przykładem życia Maryi i świętych...

–      Ucz nas wytrwałości w modlitwie...

–      Prowadź nas do szczerego żalu i wynagrodzenia za grzechy...

–      W spowiedzi świętej wydobywaj nas z grzechów, a w Eucharystii posilaj pokarmem na drogę do wieczności...

–      Umacniaj nasze rodziny...

–      Budź w nas pragnienie służenia Tobie w naszych bliźnich...

–      Obdarz ofiary konfliktów zbrojnych łaską pokoju...

–      Umacniaj naszą więź modlitwy z kapłanami...

–      Budź nowe i święte powołania kapłańskie i zakonne...

–      Udziel nam i innym tego wszystkiego, co służy zbawieniu...

 

Panie Jezu, pełen miłości, klęcząc przed Tobą, powierzamy Ci siebie, nasze rodziny i Kościół – naszą matkę. Umacniaj nas i prowadź bezpiecznie po drogach życia, napełniaj duchem gorliwości i odpowiedzialności za życie doczesne i wieczne.

 

Pieśń „Przed tak wielkim Sakramentem”

Ks. Piotr Nowak

 

Proponowane pieśni:

Na wejście – „O Stworzycielu Duchu”

Na przygotowanie darów – „Wesołą nowinę”

Na komunię – „Gdy się Chrystus rodzi”

„Z narodzenia Pana”

Na uwielbienie – „Jezus malusieńki”

Na zakończenie – „Nowy rok bieży”

 


Dzień Diecezjalnego Dzieła Misyjnego

I czyt. Iz 60,1-6; Ps 72; II czyt. Ef 3,2-3a.5-6; Ew. Mt 2,1-12


Wprowadzenie do Mszy Świętej

Pokłon Mędrców ze Wschodu, który dzisiaj wspominamy w liturgii, oznacza pokłon świata pogan przed Bogiem. Dzisiejsza uroczystość wskazuje na uniwersalność zbawienia. Wraz z Mędrcami składającymi dary: złoto, mirrę i kadzidło, złóżmy Jezusowi w darze nasze czyste serca. A za naszą oziębłość w służbie głoszenia Dobrej Nowiny przeprośmy teraz Pana Boga.

Modlitwa wiernych

Za wstawiennictwem świętych Mędrców ze Wschodu: Kacpra, Melchiora i Baltazara, zanieśmy do Pana Boga nasze ufne prośby:

  1. Módlmy się za Ojca Świętego Benedykta XVI, aby Jego posługa apostolska przyczyniła się do rozwoju Kościoła w świecie.
  2. Módlmy się za wszystkich Biskupów świata, aby ich misyjny zapał pobudzał serca diecezjan do gorliwej troski o sprawę powołań misyjnych.
  3. Módlmy się za wszystkich pracujących na misjach, duchownych i świeckich, aby cieszyli się wzrostem liczby nowych uczniów w Chrystusowym Kościele i ich odwagą w wyznawaniu wiary.
  4. Módlmy się za kolędników misyjnych i wszystkich dobroczyńców misji, aby ich pomoc skutecznie zaradzała potrzebom materialnym ludzi na terenach misyjnych.
  5. Módlmy się za zmarłych z naszych rodzin, aby osiągnęli pełnię zbawionych w niebie.
  6. Módlmy się za nas samych, abyśmy mając świadomość przynależenia do Kościoła Chrystusowego, swoim życiem pomagali budować wiarę szukającym Pana Boga.

Wszechmogący Boże, Ty dozwoliłeś Mędrcom ze Wschodu rozpoznać w Dziecięciu Jezus Zbawiciela świata, spraw, abyśmy doszli do Ciebie i mogli w niebie w pełny sposób składać Ci hołd i uwielbienie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem

Umocnieni świadectwem Mędrców ze Wschodu, zanieśmy do naszych domów poświęconą kredę i kadzidło. Kredą oznaczmy drzwi naszych domów na znak, że chcemy trwać przy Wcielonym Bożym Słowie i Nim żyć. Niech na tę drogę wyznawania wiary wesprze nas Boże błogosławieństwo.

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Mędrcy świata”

Na przygotowanie darów – „Mizerna, cicha”

Na komunię – „Jezusa narodzonego”

Na uwielbienie – „O gwiazdo betlejemska”

Na zakończenie – „Bóg się rodzi, gwiazda wschodzi”

­