I czyt. Jr 20,7-9; Ps 63; II czyt. Rz 12,1-2; Ew. Mt 16,21-27

 

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Bóg nad swym ludem zmiłował się”
Na przygotowanie darów – „Jeden Chleb”
Na komunię – „Panie, pragnienia ludzkich serc”
Na uwielbienie – „Dziękujemy Ci, Ojcze nasz”
Na zakończenie – „Błogosław, Panie, nas” 

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Bóg pragnie, abyśmy byli ludźmi prawdy. Być człowiekiem prawdy oznacza nie tylko stronić od kłamstwa, lecz także ujmować rzeczy, świat, relacje takimi, jakimi one są naprawdę. Dzisiejsza liturgia słowa zachęca nas do pójścia za Chrystusem, do podjęcia wymagań związanych z tą drogą. Czyni to, ukazując realizm konsekwencji, jakich doświadcza każdy wierny podążający za Jezusem i pragnący być Jego uczniem. Odnówmy dzisiaj w sobie decyzję o pójściu za Zbawicielem. Uczyńmy to wspólnie podczas adoracji Najświętszego Sakramentu na zakończenie tej Eucharystii. 

Realizm pójścia za Chrystusem

Orędzie: Bóg zaprasza nas, abyśmy w sposób wolny podjęli wymagania Ewangelii.
Cel: Ukazać w prawdzie piękno i trudy podążania za Bogiem i Jego słowem. 

Modlitwa wiernych
Do Boga Ojca, który pragnie dodawać nam sił w codziennym zmaganiu z naszymi słabościami, zanieśmy pokorne błagania:

  1. Módlmy się za papieża Franciszka, aby z mocą wielkich proroków głosił prawdy Ewangelii .
  2. Módlmy się za biskupów, prezbiterów i diakonów, aby zawsze z wielkim entuzjazmem pragnęli przekazywać zasady katolickiej wiary.
  3. Módlmy się za narzeczonych, którzy przygotowywują się do zawarcia sakramentu małżeństwa, aby z radością odkrywali piękno wzajemnej miłości zakorzenionej w Jezusie Chrystusie.
  4. Módlmy się za chorych, dźwigających codzienny krzyż cierpienia, aby odczuli wspierającą obecność wspólnoty Kościoła.
  5. (Módlmy się w intencji Piątego Synodu Diecezji Tarnowskiej, niech umocni on duchowe dziedzictwo naszej diecezji, ożywi wiarę i otworzy perspektywy nowych dróg docierania z przesłaniem Dobrej Nowiny.)
  6. Módlmy się za nas samych, abyśmy nie opadali z sił, zapierając się samego siebie, własnych słabości, grzechów i złych przywiązań.

Wszechmogący Boże, który wielkich proroków Starego Przymierza umacniałeś na drodze służby Tobie, wspieraj nas w trudzie kroczenia drogą Twych przykazań. Przez Chrystusa, Pana naszego. 

Realizm pójścia za Chrystusem  Adoracja Najświętszego Sakramentu

Pieśń – „O zbawcza Hostio”

Panie Jezu Chryste, utajony w Najświętszym Sakramencie. Klęcząc przed Tobą, pragniemy z wiarą odkrywać tajemnicę Twej obecności pośród nas. Chcemy również z tą samą wiarą przyjąć przesłanie dzisiejszej liturgii słowa. Zachęciła nas ona do odważnego pójścia za Tobą, czyli do podjęcia naszych codziennych obowiązków ze świadomością, że mają one nie tylko sens doczesny, lecz są wypełnianiem naszego życiowego powołania. Prorok Jeremiasz uświadomił nam jednak, że radykalny wybór Ciebie jako Pana i Zbawiciela niesie ze sobą realne konsekwencje. Droga, na którą nas zapraszasz, jest piękna, ponieważ jest życiem z Tobą i prowadzi do Ciebie. Jest to droga ku zbawieniu. Jest to jednak także droga wymagająca i trudna, ponieważ niejednokrotnie trzeba się na niej zapierać samego siebie, czyli walczyć z własnymi grzechami oraz słabościami naszej ludzkiej natury. Chcemy jednak tą drogą iść i powtarzać słowa proroka Jeremiasza: „Uwiodłeś mnie, Panie, a ja pozwoliłem się uwieść” (Jr 20,7).

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Jezu, miłości Twej”

Panie Jezu Chryste, na początku roku szkolnego i katechetycznego chcemy uczyć się od Ciebie realizmu bycia Twoimi uczniami. Nie polega on na uciekaniu od swoich codziennych obowiązków w sentymentalną wizję życia z Tobą. Wprost przeciwnie: realizm pójścia za Tobą wymaga od nas często troski o realne, bardzo konkretne wartości: to zabieganie o relacje rodzinne, walka z egoizmem, aby być dobrym mężem, ojcem, troskliwą matką, wierną żoną. Realizm podążania za Tobą to po prostu codzienny trud, aby sposób naszego myślenia i działania był coraz bardziej ewangeliczny. Słowa zachęty ku temu słyszeliśmy w dzisiejszym drugim czytaniu: „Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu miłe i co doskonałe” (Rz 12,2).

Będziemy powtarzać: BĄDŹ UWIELBIONY, PANIE!

  • W naszych codziennych obowiązkach, które wypełniamy uczciwie i solidnie…
  • W naszym radosnym poszukiwaniu i odnajdywaniu Ciebie…
  • W każdorazowym wybieraniu Twojej drogi ku zbawieniu…
  • W pełnej oddania służbie małżeństwu i rodzinie…
  • W trosce o pielęgnowanie więzi rodzinnych…
  • W szczerym powierzaniu się Tobie…
  • W wiernej, codziennej modlitwie małżeńskiej i rodzinnej…

 (Chwila ciszy)

Pieśń – „Jezu drogi, Tyś miłością”

Chryste, nasz Panie, chociaż jest w naszym sercu szczere pragnienie pójścia za Tobą, uświęcania każdego dnia naszego życia, to jednak widzimy, że niejednokrotnie się to nam nie udaje. Dlatego świadomi naszych grzechów chcemy Cię teraz przeprosić:

Będziemy powtarzać: PRZEPRASZAMY CIĘ, JEZU!

  • Za lekceważące traktowanie obowiązków w pracy…
  • Za brak mobilizacji w wypełnianiu postanowień, które podejmujemy w sakramencie pokuty…
  • Za brak szczerej i pełnej szacunku rozmowy z mężem, żoną…
  • Za brak walki o zgodne i „Bogiem silne” małżeństwo…
  • Za noszenie w swoim sercu złości i urazów względem najbliższych mi osób…
  • Za brak przebaczenia tym, którzy mnie skrzywdzili…
  • Za przedkładanie dóbr materialnych ponad wartości duchowe…
  • Za brak radości, że jestem chrześcijaninem i należę do wspólnoty Kościoła katolickiego…
  • Za brak należytej troski o przekazywanie wiary swoim dzieciom…
  • Za brak ufności, że Twoja opatrzność prowadzi nas przez życie…

 (Chwila ciszy)

Pieśń – „Panie, przebacz nam”

Chryste, Zbawicielu nasz, dzięki Twojej łasce możemy zwyciężać własne słabości, umacniać naszą słabą wolę i z ufnością przyjmować nowe wyzwania, jakie przynosi nam życie.

Będziemy powtarzać: PROSIMY CIĘ, JEZU!

  • Umacniaj postanowienia sumiennego podejmowania naszych życiowych obowiązków…
  • Daj radość z pięknego przeżywania każdej niedzieli…
  • Ożywiaj pragnienie godnego wypełniania powołania macierzyńskiego lub ojcowskiego…
  • Wspieraj rodziny, aby panowała w nich miłość i zgoda…
  • (Prowadź naszą wspólnotę diecezjalną w synodalnej pielgrzymce wiary…)

Panie Jezu Chryste, pragniemy realnie i radośnie patrzeć na nasze wędrowania drogą, na którą nas zapraszasz. Wiemy, że nie jesteśmy na niej sami, lecz Ty jesteś z nami „po wszystkie dni, aż do skończenia świata” (por. Mt 28,20).

Pieśń – „Upadnij na kolana”

Ks. Piotr Cebula

 

 

­