I czyt. Dn 7,9-10.13-14; Ps 97; II czyt. 2 P 1,16-19Ew. Mt 17,1-9

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Pójdźmy do Pana”
Na przygotowanie darów – „Wszystko Tobie oddać”
Na komunię – „Chwalmy niewysłowiony”
Na uwielbienie – „Jezusowi cześć i chwała”
Na zakończenie – „Najsłodszy Jezu”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
„To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!”(Mt 17,5) – te słowa Boga Ojca rozbrzmiewają dziś z nową mocą, kierując naszą uwagę ku Jezusowi Chrystusowi. W święto Przemienienia Pańskiego – odpowiadając na wezwanie płynące z nieba – chcemy wołać: „Ukaż mi, Panie, swą twarz! Daj mi usłyszeć Twój głos! Bo słodki jest Twój głos, a twarz pełna wdzięku! Ukaż mi, Panie, swą twarz!”. Niech udział we Mszy św., a po niej w adoracji Najświętszego Sakramentu będzie prawdziwym zapatrzeniem i zasłuchaniem w głos Oblubieńca, który nas umiłował. Do końca umiłował.

Kontemplacja i adoracja Jezusa umocnieniem w apostolskiej służbie

Orędzie: Modlitwa i adoracja Jezusa jest źródłem i umocnieniem w posłannictwie apostolskim.
Cel: Zachęcić do zaangażowania w osobistą adorację Najświętszego Sakramentu.

Modlitwa wiernych
Wdzięczni Bogu za otrzymane dobrodziejstwa wznieśmy ku Niemu nasze pokorne prośby:
1.       Naucz swoich wyznawców godnie przystępować do stołu Twego słowa i Ciała Chrystusowego, aby zachowywali w życiu i postępowaniu to, co otrzymali przez wiarę i sakramenty.
2.       Powołaj ludzi młodych i daj im odwagę, aby odpowiedzieli na Twoje wezwanie i wielkodusznie poszli za Tobą, realizując powołanie kapłańskie, zakonne i misyjne.
3.       Spraw, aby ludzie bogaci powściągnęli nieumiarkowaną żądzę posiadania dóbr doczesnych i okazali gotowość do przyjścia z pomocą potrzebującym.
4.       Obdarz życiem wiecznym zmarłych, którzy za życia w Tobie pokładali nadzieję.
5.       Wzbudź w nas gorące pragnienie spotykania się z Tobą podczas osobistej adoracji Najświętszego Sakramentu.
Boże, Ty jesteś naszą najwyższą wartością i w Tobie odnajdujemy sens i cel naszego życia. Tobie niech będzie chwała na wieki wieków.

Przed rozesłaniem
Jan XXIII mówił: „Nigdy człowiek nie jest tak wielki, jak wtedy, gdy klęczy przed Bogiem”. Podążając za tymi słowami świętego papieża oraz za przykładem życia św. Matki Teresy z Kalkuty, pozostańmy jeszcze w świątyni na chwilę adoracji i wspólnie oddajmy cześć Zbawicielowi, który pozostał z nami w Najświętszym Sakramencie. „Zostań tu i ze mną się módl. Razem czuwajmy” – a tak rozpoczęty tydzień z pewnością będzie obficie wypełniony łaską.

Kontemplacja i adoracja Jezusa umocnieniem w apostolskiej służbie
Adoracja Najświętszego Sakramentu

Pieśń – „Upadnij na kolana”

„Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i [...] Jana i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło”(Mt 17,1-2).
Panie Jezu Chryste! Dziś każdego z nas – jak kiedyś trzech apostołów – zabrałeś ze sobą i przyprowadziłeś do tej świątyni, która dla nas jest prawdziwą Górą Przemienienia. Tu możemy doświadczyć obecności i bliskości Boga. Zebrałeś nas osobno – z dala od pośpiechu i zgiełku otaczającego nas świata – aby przemienić się wobec nas. Dlatego prosimy Cię pokornie: „Ukaż nam, Panie, swą twarz! Daj nam usłyszeć Twój głos! Bo słodki jest Twój głos, a twarz pełna wdzięku! Ukaż nam, Panie, swą twarz!”.
Wpatrując się teraz w Hostię – „jaśniejącą jak słońce” i „białą jak światło” – oczyma wiary widzimy Ciebie – ukrytego, ale prawdziwie obecnego pośród nas. Wierzymy, że: „W kruszynie chleba, Panie, jesteś, schowany – Wielki Ty, Pan!”. Dziękujemy Ci za to, że„przychodzisz do nas już przez wieki, by ofiarować siebie nam!”. Czynisz tak, bo „Ty, Panie, miłością jesteś! Ty, Panie, kochasz nas!”. Dlatego też: „Prosimy Ciebie, by tak było wciąż, przez wiele lat”.
Przyjmij więc nasze uwielbienie za Twoją nieustanną obecność wśród nas, które wyrażamy wspólnym śpiewem.

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Jezusa ukrytego”

„Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”(Mt 17,4).
Drogi Zbawicielu! Z naszych wdzięcznych serc – jak wówczas, na Górze Przemienienia, z serca Piotra – płynie to przepełnione miłością i zachwytem wyznanie. Wyraża ono szczere pragnienie, które doskonale oddają słowa jednej z piosenek: „Chcę tu zostać i zawsze z Tobą być, nawet kiedy będzie źle! Chcę tu zostać, bo bez Ciebie to nie mam siły, by żyć! Nie mam siły, by żyć bez Ciebie!”.
Klęcząc i wpatrując się z miłością w Twe jaśniejące oblicze, kontemplujemy Twoją miłość do nas. Chcemy również wyznać Ci naszą miłość. Niech więc ta krótka chwila ciszy – podczas której Ty patrzysz na nas, a my na Ciebie – będzie pełnym miłości spotkaniem serc. Niech: „Usta milczą, dusza śpiewa: «Kochaj mnie!». Bez miłości świat nic nie wart – «Kochaj mnie!». Cały świat dookoła tą miłością tchnie. Wszystko mówi mi, że Ty – Ty kochasz mnie!”.

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Chwalmy niewysłowiony”

„«To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!». Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli”(Mt 17,5-6).
Panie! Także w nas rodzi się lęk, gdyż zdajemy sobie sprawę, że nie zawsze poświęcamy Ci wystarczająco dużo uwagi oraz że często pozostajemy obojętni na Twój głos. Dlatego teraz pragniemy za to szczerze przepraszać.

Będziemy powtarzać: PRZEPRASZAMY CIĘ, PANIE!

  • Za opuszczone lub niedbale odmawiane modlitwy…
  • Za nieobecność na niedzielnej i świątecznej Eucharystii…
  • Za brak czasu na osobistą rozmowę z Tobą podczas adoracji Najświętszego Sakramentu…
  • Za zaniedbanie lektury Pisma św. lub książki religijnej…
  • Za lekceważenie przykazań Bożych i kościelnych…
  • Za obojętność wobec wymagań płynących z wyznawanej przez nas wiary…

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Panie, przebacz nam”

„Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!»”(Mt 17,7).
Nasz Mistrzu! Doświadczenie, jakie stało się udziałem wybranych apostołów na Górze Przemienienia, miało na celu umocnienie ich wiary przed czekającą ich godziną próby – zbliżającą się nieuchronnie Twoją męką i śmiercią krzyżową. Wskazują na to dodające otuchy słowa zaproszenia do pójścia za Tobą: „Wstańcie, nie lękajcie się!” (Mt 17,7). Także to nasze dzisiejsze spotkanie ma na celu umocnienie naszej wiary i uzdolnienie nas do aktywności i mężnego świadczenia o Tobie w naszej codzienności. Ufamy, że mimo trudności i przeciwności podołamy temu zadaniu, gdyż Ty będziesz z nami: „Małe i duże problemy przeżyjemy – to nic dla nas! Razem wszystko przetrwamy, nawet złe dni!”. Dlatego prosimy Cię teraz o wsparcie.

Będziemy powtarzać: PROSIMY CIĘ, PANIE!

  • Pomóż nam dostrzegać na co dzień Twoją dyskretną, ale bliską obecność przy nas…
  • Pomóż nam złożyć ufność przede wszystkim w Tobie i Twojej łasce, a nie w naszych zdolnościach i talentach…
  • Pomóż nam jak najlepiej przeżywać każde spotkanie z Tobą podczas niedzielnej i świątecznej Eucharystii…
  • Pomóż nam czerpać siły z codziennej modlitwy i częstej adoracji…
  • Pomóż nam odważnie świadczyć o naszej przynależności do Ciebie…
  • Pomóż nam być Twoimi apostołami w środowisku, w którym żyjemy, pracujemy, wypoczywamy…
  • Pomóż nam, byśmy nigdy nie byli przyczyną zgorszenia lub upadku innych ludzi…

Jezu Chryste! Apostołowie na Górze Przemienienia usłyszeli wezwanie: „Wstańcie, nie lękajcie się!”(Mt 17,7). Niemalże te same słowa raz jeszcze skierujesz do nich w Ogrodzie Oliwnym tuż przed Twoim pojmaniem: „Wstańcie, chodźmy!”(Mt 26,46).
Dziś nas zapraszasz, byśmy wyruszyli w drogę. Mówisz do nas: „Idźcie i głoście”. Ale widząc nasz lęk i ociąganie się, wyruszasz z nami, zachęcając: „Wstańcie, chodźmy”. Schodzimy razem z Góry Przemienienia i chcemy rozpowiadać wszystkim to, czego na niej doświadczyliśmy. Przemienieni i umocnieni tym spotkaniem bądźmy świadkami Przemienionego.

Pieśń – „Kłaniam się Tobie”

Ks. Piotr Jaworski

­