I czyt. 1 Krl 3,5.7-12; Ps 119; II czyt. Rz 8,28-30;Ew. Mt 13,44-52 lub Mt 13,44-46

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Boże w dobroci”
Na przygotowanie darów – „Stwórca chleba, Stwórca wina”
Na komunię – „Bądźże pozdrowiona”
Na uwielbienie – „Dziękczynne pieśni śpiewajmy”
Na zakończenie – „Błogosław, Panie, nas”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
„Nie można mieć wszystkiego, ale można spotkać kogoś, dzięki komu wszystko inne przestanie mieć jakiekolwiek znaczenie” – ta myśl wydaje się być doskonałym komentarzem do dwóch odczytywanych dziś przypowieści Jezusa: „O skarbie ukrytym w roli” oraz „O poszukiwaczu pereł”. Ich bohaterowie, dążąc do obranego celu, postawili wszystko na jedną kartę: „sprzedali wszystko, co mieli, by zdobyć to, czego pragnęli” (por. Mt 13,44.46). Jesteśmy podobni do nich – oto pozostawiliśmy wszystko, aby przyjść na niedzielne spotkanie z Panem. On bowiem jest dla nas „Skarbem” i „Perłą” – najważniejszą osobą w naszym życiu, dla której warto poświęcić wszystko inne. Przeżyjmy zatem to spotkanie z sercami wypełnionymi radością i miłością.

Roztropność jako umiejętność poszukiwania woli Bożej w trudnych sytuacjach życiowych

Orędzie: Roztropność jest cnotą, która uzdalnia rozum praktyczny do rozeznawania w życiu naszego prawdziwego dobra i do wyboru właściwych środków do jego pełnienia.
Cel: Zachęcić do kierowania się roztropnością w podejmowaniu decyzji życiowych.

Modlitwa wiernych
Wszechmogący Boże, wysłuchaj próśb, jakie wspólnie zanosimy do Ciebie:
1.       Za Kościół święty, aby był oparciem dla wierzących oraz szczerze poszukujących Boga.
2.       Za młodych stojących przed wyborem drogi życiowej, aby z pomocą Ducha Świętego właściwie odczytali swoje powołanie.
3.       Za ludzi nazbyt przywiązanych do rzeczy materialnych i doczesnych, aby potrafili dostrzec prawdziwą wartość spraw duchowych i wiecznych.
4.       Za zmarłych, aby razem z Maryją i wszystkimi świętymi wielbili Boga na wieki.
5.       Za nas tutaj zebranych, abyśmy podejmowali decyzje, kierując się roztropnością, oraz potrafili udzielać dobrych rad naszym bliskim.
Boże, nasz Ojcze, pozwól nam z radością i wdzięcznością przyjmować wszystkie dary, którymi hojnie nas obdarzasz. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem
Za chwilę – zanim opuścimy świątynię i powrócimy do codziennych spraw i obowiązków – śpiewem wyrazimy naszą wspólną prośbę: „Błogosław, Panie, nas na pracę i znojny trud!”.Potrzebujemy wsparcia, gdyż zaraz potem zadeklarujemy gotowość realizacji woli Bożej: „Z radością wiernych sług bierzemy jarzmo Twe, poznawszy wolę Twą, idziemy pełnić ją!”. A tego bez pomocy z nieba nie sposób dokonać. Dlatego z wiarą i ufnością przyjmijmy końcowe błogosławieństwo.

Ks. Piotr Jaworski

­