I czyt. Mdr 12,13.16-19; Ps 86; II czyt. Rz 8,26-27; Ew. Mt 13,24-43

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Boże, lud Twój”
Na przygotowanie darów – „Składamy Ci, Ojcze”
Na komunię – „Jeden Chleb”
Na uwielbienie – „Chwała i dziękczynienie”
Na zakończenie – „Ty wszechmocny Panie”

Wprowadzenie do Mszy Świętej

„Kto ma uszy, niechaj słucha!”(Mt 13,43) – Jezus, nauczając, zachęca, aby z jak największą atencją przyjąć skierowane do nas słowo i zagłębić się w nie. W dzisiejszą niedzielę rozpoczynamy lekturę cyklu przypowieści ewangelicznych, które kreślą przed nami perspektywę królestwa niebieskiego. Jezus w pierwszych trzech przypowieściach: „O chwaście”, „O ziarnku gorczycy” i „O zakwasie” – chce ukazać sprawiedliwość i miłosierdzie jako wartości, które nie tylko się nie wykluczają, ale wręcz się wzajemnie uzupełniają. Najlepszym tego przykładem jest Bóg Ojciec, który łączy sprawiedliwość i miłosierdzie w sposób doskonały. Także chrześcijanin – jako dziecko Boże – ma dążyć do tego, aby te dwa przymioty zagościły w nim na stałe. Rozpoczynając udział w Uczcie eucharystycznej, otwórzmy się zatem na naukę naszego Mistrza i Nauczyciela, którą chce nam dziś przekazać: „Kto ma uszy, niechaj słucha!”(Mt 13,43).

Miłosierdzie i sprawiedliwość jako nierozłączne przymioty człowieka wierzącego

Orędzie: Bóg Ojciec jest miłosierny i sprawiedliwy.
Cel: Ukazać, że naśladowanie Boga w Jego miłosierdziu i sprawiedliwości jest drogą człowieka do świętości.

Modlitwa wiernych
Bogu – miłosiernemu Ojcu oraz sprawiedliwemu Sędziemu – przedstawmy nasze prośby:
1.       W intencji pasterzy Kościoła, aby pamiętając o poleceniu Jezusa: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!” (Mk 16,15) – pełnili wciąż z nowym zapałem i zaangażowaniem swoje posłannictwo.
2.       W intencji ludzi dopuszczających się nieprawości, aby uznając swoją winę, odstąpili od swych grzechów i naprawili krzywdy wyrządzone bliźnim.
3.       W intencji przeżywających trudności podczas modlitwy, aby otwierając się na natchnienia Ducha Świętego, pozostali wierni codziennej rozmowie z Bogiem oraz poszukiwali nowych form życia duchowego.
4.       W intencji zmarłych (zwłaszcza NN.), aby doświadczywszy darowania kar doczesnych, przeżywali pełną radość płynącą z przebywania z Bogiem na wieki.
5.       W intencji nas tutaj zgromadzonych, abyśmy potrafili łączyć w naszym codziennym życiu miłosierdzie ze sprawiedliwością.
Panie, Ty jesteś Bogiem łaski i miłosierdzia, nieskory do gniewu i bardzo łagodny, wejrzyj na nas i zmiłuj się nad nami. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Przed rozesłaniem
Święty Bernard z Clairvaux miłosierdzie i sprawiedliwość przyrównał do dwóch nóg. Chciał tym samym zwrócić uwagę na to, że oba te przymioty nie mogą istnieć bez siebie i tylko wtedy, gdy między nimi zachowana jest równowaga, człowiek może poruszać się naprzód. Dlatego dbajmy o to, aby zarówno sprawiedliwość, jak i miłosierdzie były przymiotami nie tylko Boga, ale także nas samych, tak byśmy postępowali na drodze naśladowania Boga aż do osiągnięcia doskonałości. Niech przyjęte błogosławieństwo napełni nas darami Ducha Świętego, byśmy w rozpoczynającym się tygodniu potrafili postępować sprawiedliwie oraz okazywać miłosierdzie, w ten sposób naśladując Ojca niebieskiego.

Ks. Piotr Jaworski

­