I czyt. Pwt 8,2-3.14b-16a; Ps 147B; II czyt. 1 Kor 10,16-17; Ew. J 6,51-58

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Pan wieczernik przygotował”
Na przygotowanie darów – „Jezusa ukrytego”
Na komunię – „Ty sycisz głody ludzkich serc”
Na uwielbienie – „Sław, języku, tajemnicę”
Na zakończenie – „Panie dobry jak chleb”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
To sam Chrystus zgromadził nas dzisiaj tutaj razem jako jedną rodzinę Bożą. On zaprosił nas wszystkich na wspaniałą Ucztę. Pragnie nas pokrzepić i umocnić w naszej wędrówce przez życie.
Abyśmy mogli godnie uczestniczyć w Najświętszej Eucharystii, uznajmy naszą grzeszność i prośmy o miłosierdzie dla nas.

Jeden chleb i jedno ciało – wspólnotowy wymiar Eucharystii

Orędzie: Chrystus karmi cię prawdziwym życiem.
Cel: Uświadomić, jak ważną rolę odgrywają spotkania przy wspólnym posiłku z bliskimi.

Modlitwa wiernych
Ożywieni wiarą w eucharystyczną obecność Jezusa pośród nas, zanośmy do Niego nasze wspólne błagania:

  1. Aby Kościół święty, jako jedna, wielka rodzina, trwał w jedności i miłości.
  2. Aby nie brakowało świętych kapłanów, którzy rozdzielają Twoje Ciało i Krew wierzącym.
  3. Aby osoby, które nie chcą lub nie mogą przyjmować Komunii św., rozpoznały Cię w Twoim słowie.
  4. Aby zostały zaspokojone podstawowe potrzeby ludzi, którzy nie mają co jeść.
  5. Aby wszyscy zmarli dostąpili radości udziału w uczcie niebieskiej.
  6. Aby nasze rodziny potrafiły budować więzi przy wspólnych posiłkach.

Ty, Panie, zaspokajasz wszystkie pragnienia naszych serc. Tobie chwała i cześć na wieki wieków.

Przed rozesłaniem
Jesteśmy błogosławieni, zostaliśmy bowiem wezwani na Ucztę Baranka! Pan nakarmił nas Chlebem z nieba – swoim Najświętszym Ciałem. Oby owocem dzisiejszej uroczystości były radosne posiłki w naszych wspólnotach rodzinnych.

Ks. Tomasz Rąpała

­