I czyt. Lb 6,22-27; Ps 67; II czyt. Ga 4,4-7; Ew. Łk 2,16-21

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Bóg się rodzi”
Na przygotowanie darów – „Anioł pasterzom mówił”
Na komunię – „Jezusa narodzonego wszyscy witajmy”
Na uwielbienie – „Narodził się Jezus Chrystus”
Na zakończenie – „Nowy rok bieży”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Dziś, w pierwszy dzień nowego roku kalendarzowego gromadzimy się w naszym parafialnym wieczerniku wraz z Maryją, Matką naszego Boga, przy Jego ołtarzu. Celebrując Eucharystię w uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki, powierzmy Chrystusowi przez ręce Jego Matki nasze intencje. Szczególnie módlmy się, aby Syn Boży uświęcił czas całego nowego 2017 roku.

Modlitwa wiernych

Wpatrzeni w postawę Najświętszej Maryi Panny, Bożej Rodzicielki, zanieśmy Jezusowi przez Jej matczyne ręce nasze prośby.

  1. Umiłowany Synu Ojca, spraw, aby Kościół święty wzorem Maryi wskazywał wszystkim swym dzieciom konieczność budowania jedności na fundamencie wiary w Boga.
  2. Umiłowany Synu Ojca, spraw, aby rządzący państwami dbali o rodziny, chronili je i wspierali w wypełnianiu ich zadań.
  3. Umiłowany Synu Ojca, spraw, aby dzieci i młodzież podążali za Tobą drogami Twej Matki i wzrastali w łasce u Boga i ludzi.
  4. Umiłowany Synu Ojca, spraw, aby zmarli z naszych rodzin dostąpili łaski oglądania Boga twarzą w twarz.
  5. Umiłowany Synu Ojca, spraw, aby każdy z nas rozpoznał w życiu Maryi swoje własne powołanie i czynił wszystko, co służy dobru i jedności ludzkiej społeczności.

Boże w Trójcy jedyny, zjednoczeni w Chrystusie oddajemy Ci siebie i całą naszą przyszłość. Przyjmij dar naszego życia.

Przed rozesłaniem

Oto dobiega końca nasza wspólna Eucharystia. Niech to pierwsze w tym nowym roku spotkanie z Jezusem Chrystusem i Jego Matką będzie początkiem i zapowiedzią kolejnych, które naszej doczesnej drodze życiowej nadadzą wieczny sens.

Ks. Hieronim Kosiarski



Misja Maryi w historii i teraźniejszości Kościoła
Adoracja Najświętszego Sakramentu

Pieśń – „O, zbawcza Hostio”

Panie Jezu Chryste utajony w Najświętszym Sakramencie, klęczymy przed Tobą w pierwszym dniu nowego roku, pełni nadziei na przyszłość. Klęcząc przed Tobą, wyznajemy, że to właśnie Ty jesteś fundamentem naszego życia, że pomimo naszych niewierności chcemy na Tobie budować. Przyjmij nas i powierz pełnym miłości dłoniom swej Matki i opiece Kościoła. Także Kościół jest Matką. Staje się nią na wzór Maryi, ponieważ rozważa świętość Jej życia, stara się naśladować Jej miłość i wierność w wypełnianiu woli Ojca i rodzi Chrystusa w sercach ludzi przez głoszenie słowa Bożego, udzielanie sakramentów i świadectwo czynów prawdziwej miłości. „Kościół mocą Ducha Świętego rodzi, karmi, pociesza i pielęgnuje dzieci Ojca, braci Chrystusa. Przez słowo Boże i chrzest wydaje nowych wierzących na świat wiary, nadziei i miłości, przez Eucharystię karmi ich ożywiającym Ciałem i Krwią Pana; przez odpuszczenie grzechów pociesza ich w miłosierdziu Ojca; przez namaszczenie i włożenie rąk przynosi im uzdrowienie ciała i duszy” (M. Thurian, Maryja Matka Pana. Figura Kościoła, tł. E. Ogiński, Warszawa 1990, s. 197). Kościół jest Matką, naszą Matką z inicjatywy Boga, z łaski, a nie z ludzkiej woli. „Nie może mieć Boga za Ojca ten, kto nie ma Kościoła za Matkę” (św. Cyprian, De unitate Ecclesiae,6 PL 4, 502 n).

(Chwila ciszy) 

Pieśń – „Przybieżeli do Betlejem”

W dzisiejszej Ewangelii jest napisane, że pasterze wielbili i wysławiali Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli. I my, z głębi serca, wielbimy i wysławiamy Ciebie, Panie Jezu Chryste. Doświadczamy przecież Twojej nieustannej opieki. Ty nas codziennie prowadzisz. Dałeś nam swoją Matkę i swój Kościół, byśmy mogli rozpoznać i zrealizować powołanie do świętości. Zanurzeni w życiu Kościoła uczymy się od Twojej Matki wrażliwości na Boże słowo i znaki czasu, przyjmowania życia ludzkiego jako daru samego Boga, uznania wartości osoby ludzkiej, postawy rzeczywistej służby drugiemu człowiekowi i zaangażowania w dzieło przemiany świata.
Panie Jezu, za miłość, której nieustannie doświadczamy, przyjmij nasze serca pełne wdzięczności.

Będziemy powtarzać: BĄDŹ UWIELBIONY, JEZU!

  • Za miłość, która prowadziła Cię dla naszego zbawienia od żłóbka aż po krzyż i pusty grób…
  • Za Twoją Matkę, która uczy nas pełnienia woli Bożej…
  • Za Kościół święty, w którym stajemy się dziećmi Bożymi…
  • Za pragnienie pokoju, które budzisz w ludzkich sercach…
  • Za tajemnicę miłosierdzia, w której zanurzasz nas w sakramencie pokuty…
  • Za pragnienie świętości, które rodzisz w naszych sercach…
  • Za rodziny otwarte na dar życia…
  • Za młodzież i narzeczonych, którzy wzajemną miłość pragną przeżywać w jedności z Tobą…
  • Za odwagę, by pójść za Tobą, którą umacniasz na modlitwie…
  • Za siłę do przezwyciężania grzechu i rozwijania tego, co dobre…
  • Za to, że dajesz nam łaskę wiary i pomagasz ją pogłębiać w Kościele…
  • Za wrażliwość na potrzeby duchowe i materialne Kościoła, którą budzisz w naszych sercach…
  • Za powołania do wyłącznej służby Tobie, które budzisz w naszych parafiach i na terenach misyjnych…
  • Za świętych kapłanów, siostry zakonne i rodziców, którzy swoim życiem prowadzą nas do Ciebie…
  • Za wszystkie łaski nam i innym wyświadczone…

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Z nieba wysokiego”

Panie Jezu, dałeś nam siebie. Dlaczego więc w naszych sercach tyle obaw i niepokoju? Ponieważ trwamy w grzechu, zaniedbujemy wytrwałą pracę nad sobą, jesteśmy powierzchowni i obojętni. Dzieje się tak także dlatego, że nasza wiara słabnie w obliczu grzechu wierzących. Grzechy Kościoła to także moje grzechy. Wszyscy członkowie Kościoła, łącznie z pełniącymi w nim urzędy, muszą uznawać się za grzeszników. We wszystkich kąkol grzechu jest jeszcze zmieszany z dobrym ziarnem ewangelicznym aż do końca wieków. Kościół gromadzi więc grzeszników objętych już zbawieniem Chrystusa, zawsze jednak znajdujących się w drodze do uświęcenia (por. KKK 827).
Za to wszystko, co krępuje w nas Twoje działanie, wołamy.

Będziemy powtarzać: PRZEPRASZAMY CIĘ, JEZU!

  • Za nasze grzechy, które osłabiają świętość Kościoła…
  • Za obojętność i odkładanie spowiedzi…
  • Za brak modlitwy, dobrego przykładu i upomnienia wobec grzeszących…
  • Za brak szczerych i konkretnych postanowień poprawy…
  • Za brak troski o pogłębianie wiary przez czytanie Pisma Świętego, Katechizmu Kościoła katolickiego i prasy katolickiej…
  • Za zgorszenia dawane dzieciom i młodzieży przez dorosłych…
  • Za dzieci zaniedbane religijnie i moralnie…
  • Za konkubinaty i rozwody…
  • Za grzechy przeciwko życiu…
  • Za chciwość, pragnienie zemsty i każde zło, które godzi w pokój między narodami…
  • Za lekceważące traktowanie zobowiązania do dawania świadectwa wiary…
  • Za obojętność na cierpienia potrzebujących pomocy…
  • Za brak jedności pomiędzy wiernymi i kapłanami…
  • Za powierzchowną miłość do Maryi, zaniedbywanie różańca i naśladowania Jej postaw…

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Nie było miejsca dla Ciebie”

Panie Jezu, wszystko, co mamy dobrego, pochodzi od Ciebie, a w sposób szczególny Kościół, który jest naszym domem. Jest miejscem, wspólnotą, jest przestrzenią duchowych zmagań. W Kościele jesteśmy u siebie i na swoim miejscu, ponieważ jesteśmy z Tobą. W Nim zanurzamy się w Tobie. Panie Jezu, pragniemy – każdy na miarę swego powołania – uczestniczyć owocnie w Jego życiu. Pragniemy przyczyniać się do Jego świętości, odkrywać i poszukiwać sposobów, by życie społeczne, polityczne i ekonomiczne przeniknąć wymaganiami nauki i życia chrześcijańskiego.
Panie Jezu, pragniemy być świadkami Miłości, Twoimi świadkami, dlatego z ufnością wołamy.

Będziemy powtarzać: PROSIMY CIĘ, JEZU!

  • Otwieraj nasze serca na dar Twojego słowa…
  • Uczyń nas wrażliwymi na Twoje działanie w Kościele…
  • Pobudzaj nas do gorliwości przykładem życia Maryi i świętych…
  • Ucz nas wytrwałości w modlitwie…
  • Prowadź nas do szczerego żalu za grzechy…
  • W spowiedzi świętej wydobywaj nas z grzechów, a w Eucharystii posilaj pokarmem na drogę do wieczności…
  • Umacniaj nasze rodziny…
  • Budź w nas pragnienie służenia Tobie w naszych bliźnich…
  • Obdarz łaską pokoju dotkniętych konfliktami zbrojnymi…
  • Umacniaj naszą więź modlitwy z kapłanami…
  • Budź nowe i święte powołania kapłańskie i zakonne…
  • Udziel nam i innym tego wszystkiego, co służy zbawieniu…

Panie Jezu, klęcząc przed Tobą powierzamy Ci siebie, nasze rodziny i Kościół – naszą Matkę. Umacniaj nas i prowadź bezpiecznie po drogach życia, napełniaj duchem gorliwości i odpowiedzialności za życie doczesne i wieczne.

Pieśń – „Przed tak wielkim Sakramentem”

Ks. Piotr Nowak

­