I czyt. Iz 2,1-5; Ps 122; II czyt. Rz 13,11-14; Ew. Mt 24,37-44

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Grzechem Adama”
Na przygotowanie darów – „Oto Pan Bóg przyjdzie”
Na komunię – „Jezu w Hostii utajony”
Na uwielbienie – „Cóż Ci, Jezu, damy”
Na zakończenie – „Zdrowaś bądź Maryjo” 

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Dzisiejsza niedziela rozpoczyna nowy rok liturgiczny, podczas którego w sposób szczególny będziemy dawać świadectwo naszej wiary.
Nowy rok liturgiczny rozpoczyna Adwent – czas radosnego oczekiwania na święta Bożego Narodzenia – święta przyjścia Zbawiciela. Adwent jednak jest również czasem, w którym powinniśmy trochę zwolnić i przyjrzeć się naszemu życiu, które jest nieustannym oczekiwaniem. Wciąż bowiem czekamy na spotkanie z Chrystusem, które dokona się na końcu czasów, kiedy nastąpi paruzja – ostateczne przyjście naszego Pana na końcu świata. Adwent jest też czasem patrzenia na to wcześniejsze spotkanie z Chrystusem, które dokona się w chwili naszej śmierci. Śmierć jest przecież naszym spotkaniem z Bogiem – jak wierzymy mocno i o co się modlimy – który będzie dla nas miłosiernym sędzią i pozwoli nam wejść do domu przygotowanego dla nas.
Niech zatem Adwent będzie dla nas sposobnym czasem przygotowania się na ostateczne spotkanie z Panem.

I czyt. Iz 11,1-10; Ps 72; II czyt. Rz 15,4-9; Ew. Mt 3,1-12

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Niebiosa rosę”
Na przygotowanie darów – „Hejnał wszyscy zaśpiewajmy”
Na komunie – „O Święta Uczto”
Na uwielbienie – „Duszo Chrystusowa”
Na zakończenie – „Głos wdzięczny z nieba wychodzi” 

Wprowadzenie do Mszy Świętej
W życiu każdego człowieka wierzącego czas Eucharystii winien być ze wszech miar czasem szczególnym. W niej bowiem spotykamy się z samym Chrystusem, obecnym w swoim Ciele i Krwi, a także w słowie, którym pragnie nas karmić.
W liturgii adwentowej obowiązuje fioletowy kolor szat liturgicznych. Barwa fioletowa powstaje ze zmieszania błękitu i czerwieni. Kolory te symbolicznie wyrażają to, co duchowe, i to, co cielesne. Walkę między duchem i ciałem. Adwent dla uczniów Chrystusa jest szczególnym czasem patrzenia na swoje życie, które jest nieustannym zdążaniem ku wieczności. Eucharystia jest dla nas wsparciem w przezwyciężaniu w nas człowieka ziemskiego, a kierowaniem naszych myśli ku Ojcu, który jest w niebie. Łaska płynąca z ofiary Mszy Świętej jest dla nas umocnieniem w czynieniu uczynków miłości, które otwierają nam drogę do nieba. Jest dla nas umocnieniem w dobrych adwentowych postanowieniach.
U początku tej Świętej Ofiary pomyślmy, jakie dobre postanowienia towarzyszą nam w tym adwentowym czasie. Przeprośmy też dobrego Boga za to wszystko, co nas od Niego oddala.

I czyt. Iz 49,3.5-6; Ps 40; II czyt. 1 Kor 1,1-3; Ew. J 1,29-34 

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Bóg nad swym ludem zmiłował się”
Na ofiarowanie – „Chrystus, Chrystus to nadzieja cała nasza”
Na komunię – „Panie, pragnienia ludzkich serc”
Na uwielbienie – „Dzięki, o Panie”
Na zakończenie – „Błogosław, Panie, nas”

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Choć rozpoczął się już okres zwykły w roku liturgicznym, upamiętniający różne wydarzenia i tajemnice z życia Chrystusa, dzisiaj wracamy znów nad Jordan, gdzie spotykamy Jana Chrzciciela, który w Jezusie rozpoznaje Mesjasza i wskazuje na Niego, jako na Baranka Bożego. Uczestnicząc w Eucharystii, dajemy świadectwo naszej wiary w Jego mesjańskie posłannictwo i uświadamiamy sobie naszą odpowiedzialność za głoszenie tej prawdy współczesnemu światu. Prośmy zatem Boga o łaskę mocnej wiary, która znajduje potwierdzenie w świadectwie życia.

I czyt. Iz 35,1-6a.10; Ps 146; II czyt. Jk 5,7-10; Ew. Mt 11,2-11

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Oto Pan przybywa”
Na przygotowanie darów – „Po upadku człowieka grzesznego”
Na komunię – „Chrystus Pan karmi nas”
Na uwielbienie – „O Krwi i Wodo”
Na zakończenie – „Mądrości, która z Bożych ust wypływasz”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Adwent to czas oczekiwania na zbliżające się święta Bożego Narodzenia. Św. Jakub w dzisiejszym drugim czytaniu zachęci nas, byśmy byli cierpliwi, byśmy umacniali nasze serca, bo czas nadejścia Pana jest już bliski (zob. Jk 5,8).
Każda Eucharystia jest szczególnym czasem, w którym Bóg pragnie umacniać nasze serca i napełniać je swoim słowem i Ciałem. Eucharystia bowiem to czas słuchania słowa Bożego i karmienia się Jego świętym Ciałem. Otwórzmy się zatem na dar Jego obecności wśród nas.
Na ołtarzu Pana złóżmy wszystkie intencje, które nas przy Chrystusie gromadzą. W chwili ciszy pomyślmy, co pragniemy dziś Bogu ofiarować, o co pragniemy Go prosić, za co uwielbiać. Pomyślmy, jak w minionym tygodniu wyglądało nasze adwentowe przygotowywanie się na święta Jego narodzenia.
Za to, że nie zawsze byliśmy otwarci na Bożą miłość i że tak mało czasu Mu ofiarujemy, przepraszajmy Go na początku tej Najświętszej Ofiary.

­