I czyt. Iz 2,1-5; Ps 122; II czyt. Rz 13,11-14; Ew. Mt 24,37-44

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Grzechem Adama”
Na przygotowanie darów – „Oto Pan Bóg przyjdzie”
Na komunię – „Jezu w Hostii utajony”
Na uwielbienie – „Cóż Ci, Jezu, damy”
Na zakończenie – „Zdrowaś bądź Maryjo” 

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Dzisiejsza niedziela rozpoczyna nowy rok liturgiczny, podczas którego w sposób szczególny będziemy dawać świadectwo naszej wiary.
Nowy rok liturgiczny rozpoczyna Adwent – czas radosnego oczekiwania na święta Bożego Narodzenia – święta przyjścia Zbawiciela. Adwent jednak jest również czasem, w którym powinniśmy trochę zwolnić i przyjrzeć się naszemu życiu, które jest nieustannym oczekiwaniem. Wciąż bowiem czekamy na spotkanie z Chrystusem, które dokona się na końcu czasów, kiedy nastąpi paruzja – ostateczne przyjście naszego Pana na końcu świata. Adwent jest też czasem patrzenia na to wcześniejsze spotkanie z Chrystusem, które dokona się w chwili naszej śmierci. Śmierć jest przecież naszym spotkaniem z Bogiem – jak wierzymy mocno i o co się modlimy – który będzie dla nas miłosiernym sędzią i pozwoli nam wejść do domu przygotowanego dla nas.
Niech zatem Adwent będzie dla nas sposobnym czasem przygotowania się na ostateczne spotkanie z Panem.

I czyt. Iz 11,1-10; Ps 72; II czyt. Rz 15,4-9; Ew. Mt 3,1-12

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Niebiosa rosę”
Na przygotowanie darów – „Hejnał wszyscy zaśpiewajmy”
Na komunie – „O Święta Uczto”
Na uwielbienie – „Duszo Chrystusowa”
Na zakończenie – „Głos wdzięczny z nieba wychodzi” 

Wprowadzenie do Mszy Świętej
W życiu każdego człowieka wierzącego czas Eucharystii winien być ze wszech miar czasem szczególnym. W niej bowiem spotykamy się z samym Chrystusem, obecnym w swoim Ciele i Krwi, a także w słowie, którym pragnie nas karmić.
W liturgii adwentowej obowiązuje fioletowy kolor szat liturgicznych. Barwa fioletowa powstaje ze zmieszania błękitu i czerwieni. Kolory te symbolicznie wyrażają to, co duchowe, i to, co cielesne. Walkę między duchem i ciałem. Adwent dla uczniów Chrystusa jest szczególnym czasem patrzenia na swoje życie, które jest nieustannym zdążaniem ku wieczności. Eucharystia jest dla nas wsparciem w przezwyciężaniu w nas człowieka ziemskiego, a kierowaniem naszych myśli ku Ojcu, który jest w niebie. Łaska płynąca z ofiary Mszy Świętej jest dla nas umocnieniem w czynieniu uczynków miłości, które otwierają nam drogę do nieba. Jest dla nas umocnieniem w dobrych adwentowych postanowieniach.
U początku tej Świętej Ofiary pomyślmy, jakie dobre postanowienia towarzyszą nam w tym adwentowym czasie. Przeprośmy też dobrego Boga za to wszystko, co nas od Niego oddala.

I czyt. Iz 49,3.5-6; Ps 40; II czyt. 1 Kor 1,1-3; Ew. J 1,29-34 

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Bóg nad swym ludem zmiłował się”
Na ofiarowanie – „Chrystus, Chrystus to nadzieja cała nasza”
Na komunię – „Panie, pragnienia ludzkich serc”
Na uwielbienie – „Dzięki, o Panie”
Na zakończenie – „Błogosław, Panie, nas”

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Choć rozpoczął się już okres zwykły w roku liturgicznym, upamiętniający różne wydarzenia i tajemnice z życia Chrystusa, dzisiaj wracamy znów nad Jordan, gdzie spotykamy Jana Chrzciciela, który w Jezusie rozpoznaje Mesjasza i wskazuje na Niego, jako na Baranka Bożego. Uczestnicząc w Eucharystii, dajemy świadectwo naszej wiary w Jego mesjańskie posłannictwo i uświadamiamy sobie naszą odpowiedzialność za głoszenie tej prawdy współczesnemu światu. Prośmy zatem Boga o łaskę mocnej wiary, która znajduje potwierdzenie w świadectwie życia.

I czyt. Iz 35,1-6a.10; Ps 146; II czyt. Jk 5,7-10; Ew. Mt 11,2-11

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Oto Pan przybywa”
Na przygotowanie darów – „Po upadku człowieka grzesznego”
Na komunię – „Chrystus Pan karmi nas”
Na uwielbienie – „O Krwi i Wodo”
Na zakończenie – „Mądrości, która z Bożych ust wypływasz”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Adwent to czas oczekiwania na zbliżające się święta Bożego Narodzenia. Św. Jakub w dzisiejszym drugim czytaniu zachęci nas, byśmy byli cierpliwi, byśmy umacniali nasze serca, bo czas nadejścia Pana jest już bliski (zob. Jk 5,8).
Każda Eucharystia jest szczególnym czasem, w którym Bóg pragnie umacniać nasze serca i napełniać je swoim słowem i Ciałem. Eucharystia bowiem to czas słuchania słowa Bożego i karmienia się Jego świętym Ciałem. Otwórzmy się zatem na dar Jego obecności wśród nas.
Na ołtarzu Pana złóżmy wszystkie intencje, które nas przy Chrystusie gromadzą. W chwili ciszy pomyślmy, co pragniemy dziś Bogu ofiarować, o co pragniemy Go prosić, za co uwielbiać. Pomyślmy, jak w minionym tygodniu wyglądało nasze adwentowe przygotowywanie się na święta Jego narodzenia.
Za to, że nie zawsze byliśmy otwarci na Bożą miłość i że tak mało czasu Mu ofiarujemy, przepraszajmy Go na początku tej Najświętszej Ofiary.

I czyt. Iz 8,23b-9,3; Ps 27; II czyt. 1 Kor 1,10-13.17; Ew. Mt 4,12-23 lub Mt 4,12-17 

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Boże, zmiłuj się nad nami, pobłogosław…”
Na przygotowanie darów – „Jeden chleb”
Na komunię – „Panie dobry jak chleb”
Na uwielbienie – „Dziękujemy Ci, Ojcze nasz”
Na zakończenie – „Złącz, Panie, miłujących Cię”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Pozdrowienie liturgiczne, którym rozpoczynamy sprawowanie Mszy św., uświadamia nam żywą obecność Boga między nami. Bóg przychodzi do każdego z nas indywidualnie, osobiście, ale przychodzi też do całej naszej wspólnoty eucharystycznej. Przybywa, aby budować, odnawiać i umacniać naszą jedność. Jezus bardzo pragnie, abyśmy byli jedno z Nim i między sobą. Uświadamiamy to sobie zwłaszcza w tych dniach, gdy przeżywamy Tydzień Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan. Nie ustawajmy w błaganiu o wielki dar jedności dla Kościoła i świata, a także o jedność i miłość w naszych rodzinach i wspólnotach.
Za nasze grzechy, które są źródłem wszelkich podziałów, przeprośmy teraz Boga, byśmy mogli w jak najlepszym usposobieniu sprawować Najświętszą Ofiarę.

I czyt. Iz 7,10-14; Ps 24; II czyt. Rz 1,1-7; Ew. Mt 1,18-24 

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Czekam na Ciebie”
Na przygotowanie darów – „Niebiosa rosę”
Na komunię – „Kłaniam się Tobie”
Na uwielbienie – „Oto święte ciało Pana”
Na zakończenie – „Grzechem Adama ludzie uwikłani” 

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Czwarta niedziela Adwentu jest szczytem oczekiwania. Oto już wkrótce będziemy się radować uroczystym wspomnieniem narodzenia Jezusa Chrystusa. Adwent ma przygotować nas do tej uroczystości. Warto zatem u początku naszego spotkania z Bogiem zastanowić się, jak to moje przygotowywanie się wygląda.
W dawnej Polsce przybywający do świątyni możnowładcy i ludzie prości, ludzie różnych stanów i profesji uczestniczyli w przygotowujących do uroczystości Narodzenia Pańskiego mszach roratnich, podczas których zapalano świece ze słowami: „jestem gotów na przyjście Pana”. Czy i ja mogę u końca adwentowego czasu również powiedzieć: „jestem gotów na przyjście Pana”?
Zgromadzeni we wspólnocie oczekującej na narodzenie Zbawiciela poprzez Eucharystię stajemy się uczestnikami Bożych obietnic. Prośmy Chrystusa, byśmy na wzór Maryi, pokornej służebnicy Pańskiej, byli zdolni przyjąć do naszych serc Jezusa, Syna Najwyższego. 

I czyt. So 2,3; 3,12-13; Ps 146; II czyt. 1 Kor 1,26-31; Ew. Mt 5,1-12a

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Boże w dobroci”
Na przygotowanie darów – „Panie, umocnij naszą wiarę”
Na komunię – „Idzie, idzie Bóg prawdziwy”
Na uwielbienie – „Dzięki, o Panie”
Na zakończenie – „Pod Twą obronę” 

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Zgromadziliśmy się w tej świątyni, aby słuchać słowa Bożego i uczestniczyć w Ofierze Chrystusa. Przynosimy w darze wszystko, co w minionym tygodniu naszego życia było dobre i piękne, co było dla chwały Bożej i pożytku naszych bliźnich. Z nadzieją spoglądamy na nowy tydzień, oczekując światła Ducha Świętego, abyśmy mogli dobrze poznać i wypełnić czekające nas w nim zadania. A za wszelkie grzechy i zaniedbania –nie tylko ostatnich dni, ale i całego życia – przeprośmy Boga, abyśmy mogli godnie sprawować Najświętszą Ofiarę.

I czyt. Iz 42,1-4.6-7; Ps 29; II czyt. Dz 10,34-38; Ew. Mt 3,13-17

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Przez chrztu świętego wielki dar”
Na przygotowanie darów – „Jeden chleb”
Na komunię – „Kłaniam się Tobie”
Na uwielbienie – „O niewysłowione szczęście”
Na zakończenie – „Nie rzucim, Chryste”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Dziś nasze oczy kierują się nie tylko na ołtarz, ale również na naszą parafialną chrzcielnicę. Wspominając chrzest Chrystusowy, popatrzmy na miejsce, gdzie ochrzczono tak wiele naszych barci i sióstr. Tu być może zostały ochrzczone wasze dzieci albo i wy sami. Niech dzisiejszy dzień przypomni nam, jak wielki dar łaski otrzymuje człowiek na chrzcie świętym. Przecież to chrzest jest bramą, przez którą wejść możemy tu, aby dziś złożyć wraz z Chrystusem Najświętszą Ofiarę.

I czyt. Lb 6,22-27; Ps 67; II czyt. Ga 4,4-7; Ew. Łk 2,16-21

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Bóg się rodzi”
Na przygotowanie darów – „Anioł pasterzom mówił”
Na komunię – „Jezusa narodzonego wszyscy witajmy”
Na uwielbienie – „Narodził się Jezus Chrystus”
Na zakończenie – „Nowy rok bieży”

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Dziś, w pierwszy dzień nowego roku kalendarzowego gromadzimy się w naszym parafialnym wieczerniku wraz z Maryją, Matką naszego Boga, przy Jego ołtarzu. Celebrując Eucharystię w uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki, powierzmy Chrystusowi przez ręce Jego Matki nasze intencje. Szczególnie módlmy się, aby Syn Boży uświęcił czas całego nowego 2017 roku.

I czyt. Syr 3,2-6.12-14; Ps 128; II czyt. Kol 3,12-21; Ew. Mt 2,13-15.19-23

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Bóg się rodzi”
Na przygotowanie darów – „Dzisiaj w Betlejem”
Na komunię – „Gdy śliczna Panna”
Na uwielbienie – „Ach, witajże pożądana”„Pasterze mili”„Lulajże, Jezuniu”
Na zakończenie – „Tryumfy Króla Niebieskiego”

Wprowadzenie do Mszy Świętej

W radosnym czasie Bożego Narodzenia obchodzimy dziś w liturgii święto Najświętszej Rodziny. To w Niej Dziecię Jezus „rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim” (Łk 2,40).
Wpatrując się w Świętą Rodzinę, pragniemy w czasie tej Eucharystii modlić się za rodziny w naszej parafii, w ojczyźnie, na świecie. Prośmy, by z radością przyjmowały każde ludzkie życie; by stawały się środowiskiem wszechstronnego rozwoju człowieka; by otwierały się na dar życia Bożego i stawały się Bogiem silne.
Za to, że nie zawsze otwieramy swe serca na Bożą łaskę, że nie współpracujemy z nią, przeprośmy teraz, byśmy mogli godnie uczestniczyć w tej Najświętszej Ofierze.

­