I czyt. Iz 60,1-6; Ps 72; II czyt. Ef 3,2-3a.5-6; Ew. Mt 2,1-12

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Mędrcy świata, monarchowie"
Na przygotowanie darów – „Jezusa narodzonego"
Na komunię – „Pójdźmy wszyscy do stajenki"
Na uwielbienie – „Do szopy, hej pasterze"
Na zakończenie – „O gwiazdo betlejemska"

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Obchodzimy dziś w liturgii Kościoła uroczystość Objawienia Pańskiego, popularnie zwaną uroczystością Trzech Króli. Wspominamy dzień, kiedy do małej wioski Betlejem przybyli mędrcy ze Wschodu, aby oddać hołd Dzieciątku Jezus. Choć byli poganami, Bóg objawił im prawdę, że to małe Dziecko jest kimś wielkim, jest Królem narodów, obiecanym Mesjaszem i Zbawicielem świata (por. KKK 528). Dlatego – jak to nam przypomni Ewangelia – oddali Mu pokłon i złożyli dary.

My również podczas obecnej Mszy Świętej pragniemy Jezusowi, naszemu Panu, oddać pokłon i złożyć dary. Jednym z najpiękniejszych darów jest nasza wiara, że On – Chrystus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym Człowiekiem. Podczas dzisiejszej adoracji oddamy cześć Jezusowi ukrytemu pod postacią Chleba i będziemy prosić Go, aby nauczył nas nieść światło wiary innym ludziom.

Abyśmy jak najgodniej mogli sprawować Najświętszą Ofiarę, przeprośmy teraz Pana Boga za nasze grzechy, przede wszystkim za to, że za mało dzielimy się z innymi skarbem wiary.

Modlitwa wiernych

Do Boga, naszego Ojca, który pragnie oświecić światłem wiary wszystkie ludy i narody, zanieśmy nasze wspólne prośby:

1.    Za Kościół święty, aby posłuszny wezwaniu Chrystusa Pana nie ustawał w wysiłkach ewangelizacji wszystkich narodów świata.
2.    Za misjonarzy i misjonarki głoszących Ewangelię, zwłaszcza pochodzących z naszej diecezji, aby łaska Ducha Świętego nieustannie ich wspierała w trudnym zadaniu przekazywania poganom światła wiary.
3.    Za dzieci zaangażowane w dzieło misyjne Kościoła, aby ich wysiłek i zapał przyczyniły się do umocnienia wiary tych, których odwiedzają jako kolędnicy misyjni.
4.    Za ludzi prześladujących wiarę w Chrystusa, aby zobaczyli zło swoich czynów i nawrócili się do miłosiernego Boga.
5.    W intencji obecnej Mszy Świętej, aby dobry Bóg wysłuchał nasze modlitwy, jeśli są zgodne z Jego świętą wolą.
6.    Za nas samych, abyśmy nigdy nie wstydzili się wiary, lecz odważnie ją wyznawali przed światem i w ten sposób nieśli światło wiary ludziom spragnionym Boga, miłości
i pokoju.

Ojcze, usłysz nasze wspólne modlitwy, które z wiarą i ufnością do Ciebie zanosimy. Tobie pragniemy ufać w każdym dniu naszego życia. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Pieśń – „O zbawcza Hostio"

Panie Jezu Chryste, klękamy przed Tobą, wierząc, że jesteś tu obecny pośród nas pod postacią Chleba. Składamy Ci nasz pokłon i uwielbienie, podobnie jak kiedyś uczynili to mędrcy ze Wschodu. Oni dzięki łasce Bożej uwierzyli, że małe Dzieciątko w Betlejem jest nie tylko Królem Izraela, lecz także zapowiedzianym przez proroków Mesjaszem. My również na wzór mędrców oddajemy Ci cześć i chwałę, bo wierzymy w Twoją realną obecność pośród nas pod postacią konsekrowanej Hostii.

Pragniemy na początku wspólnej adoracji podziękować Ci, Jezu, za światło wiary, jakie zapaliłeś w naszych duszach przez sakrament chrztu świętego. Dzięki temu światłu możemy Ciebie lepiej poznać, ukochać, naśladować. Tak, każdy z nas tu obecnych został obdarowany kiedyś łaską wiary świętej. Jest ona jak światło pośród ciemności błędów i zabobonów dzisiejszego świata. To światło pochodzące od Ciebie, Chryste, zapowiadał już dawno temu prorok Izajasz, o czym dziś przypomniało nam pierwsze czytanie mszalne: „Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan i Jego chwała jawi się nad tobą" (Iz 60,2).

Pragniemy teraz wspólnie dziękować Tobie, Panie, za łaskę wiary. Za to, że ponad 1000 lat temu do naszych praojców – słowiańskich pogan dotarło światło wiary chrześcijańskiej przez pośrednictwo misjonarzy. Przyjmując wiarę w Ciebie, Chryste, staliśmy się wówczas – jak to napisał Święty Paweł – „współdziedzicami i współczłonkami Ciała [Kościoła], i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię" (Ef 3,6). Przyjmij zatem teraz, Panie, nasze radosne dziękczynienie.

Będziemy powtarzać: DZIĘKUJEMY CI, JEZU!

-     Za łaskę chrztu świętego przyjętego przez Mieszka I, dzięki któremu weszliśmy do rodziny narodów chrześcijańskich i kultury europejskiej...
-     Za pierwszych misjonarzy Polski, którzy głosili na naszych ziemiach Ewangelię, wśród nich za Świętego Wojciecha, Świętego Brunona z Kwerfurtu i wielu innych...
-     Za to, że przez ponad 1000 lat historii nasza Ojczyzna nie wyparła się Chrystusa, lecz z odwagą i poświęceniem broniła swojej tożsamości chrześcijańskiej i katolickiej...
-     Za wielkich świętych polskich, którzy umacniali wiarę w naszym narodzie, m.in. za Świętego Stanisława ze Szczepanowa, Świętego Kazimierza Jagiellończyka, Świętą Faustynę Kowalską, Błogosławionego Jana Pawła II, Błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszkę i tylu innych...
-     Za wiarę naszych dziadków, rodziców, przyjaciół i chrzestnych...
-     Za Kościół święty, który troszczy się, aby nasza wiara była nieskażona błędami, lecz była tą samą, co wiara Apostołów i świętych...

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Przystąpmy do szopy"

Panie Jezu, żyjemy w dziwnych i trudnych czasach, kiedy wiarę w Ciebie ośmiesza się, a w niektórych krajach, zwłaszcza muzułmańskich, prześladuje. W Europie ludzi wierzących i praktykujących coraz częściej uważa się za niepostępowych, nienowoczesnych. Wyśmiewa się religię, wartości duchowe, to, co dla chrześcijan jest święte i najcenniejsze. Zwłaszcza dzisiejszemu młodemu człowiekowi jest trudno przyznać się do wiary i Kościoła, bo oznacza to narażanie się na kpiny i pogardę. Na naszych oczach toczy się walka między światłem i ciemnością, między wiarą i bezbożnością. Są dziś i tacy, którzy porzucają wiarę – dokonują aktów apostazji. Jakże bardzo rani to Ciebie, Panie, który dajesz nam łaskę wiary, abyśmy ufali Twojej miłości do nas i wszystkich ludzi. Lecz czy w Twoich, Panie Jezu, czasach było inaczej? Również wtedy byli i tacy, którzy Ciebie odrzucali, gardzili Tobą. Co więcej, niektórzy chcieli wymazać Twoje imię z historii ludzkości. Dlatego przecież Herod rozkazał zabić wszystkich chłopców w Betlejem, bał się, że Ty zabierzesz mu władzę i panowanie. Dlatego także po 30 latach przywódcy żydowscy skazali Ciebie na śmierć krzyżową. Świadomi nieustannie toczącej się walki między światłem wiary i ciemnością niewiary, pragniemy teraz przepraszać Ciebie za nasze i innych grzechy przeciwko wierze.

Będziemy powtarzać: PRZEBACZ, PANIE JEZU!

-     Naszą słabą wiarę w Twoją miłość i opatrzność nad nami...
-     Grzechy apostazji ze strony chrześcijan...
-     Wiarę w zabobony, wróżby, horoskopy, przepowiednie...
-     Grzechy tych, którzy prześladują, wyśmiewają, szydzą z ludzi wierzących...
-     Za brak radości i wdzięczności za dar wiary...
-     Za to, że nasze rodziny, parafie nie zawsze są miejscem przekazywania płomienia wiary następnym pokoleniom...

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Nie było miejsca dla Ciebie"

Dzisiejsza uroczystość Trzech Króli przypomina nam nie tylko o wielkim darze wiary, lecz także o tym, że ten dar jak światło, jak ogień mamy innym przekazywać. Jako Twoi uczniowie, Panie Jezu, mamy być światłem świata. Nie możemy zatem daru wiary ukryć pod korcem naszej letniości i obojętności. Ty chcesz, abyśmy się nim dzielili z innymi, również niewierzącymi. Mamy być – każdy na swój sposób – misjonarzami, ewangelizatorami. Mamy być jak gwiazda betlejemska, która prowadzi innych do Jezusa, jedynego Zbawiciela świata. Czynimy to przede wszystkim przez przykład radosnego życia zgodnego z wiarą (Credo) Kościoła i Dekalogiem. Dziś pośród potopu słów potrzeba jest jasnych, odważnych czynów płynących z wiary. Nie słowa, lecz przykład życia pociąga. A ponieważ sami jesteśmy słabi, pragniemy teraz wspólnie prosić Cię, Jezu, o światło Ducha Świętego, aby każdy z nas potrafił innych zapalać wiarą w Ciebie.

Będziemy powtarzać: PROSIMY CIĘ, JEZU!

-     O silniejszą wiarę w Twoją miłość do każdego z nas...
-     Abyśmy stale pogłębiali wiarę przez modlitwę, czytanie Pisma Świętego, poznawanie treści Katechizmu Kościoła Katolickiego...
-     Abyśmy o naszej wierze umieli świadczyć przez czyny miłości i miłosierdzia wobec bliźnich...
-     Abyśmy podejmowali z zapałem dzieło nowej ewangelizacji w naszych rodzinach, środowiskach i w naszej Ojczyźnie...
-     Aby nasza Ojczyzna, jak tego pragnął Błogosławiony Jan Paweł II, nigdy nie wyrzekła się Chrystusa oraz nie podcinała chrześcijańskich korzeni narodowej tożsamości...

(Chwila ciszy)

Na koniec pragniemy zwrócić się także do Ciebie, Maryjo, Matko Jezusa i Gwiazdo nowej ewangelizacji. Wspieraj nasze wysiłki w dziele przekazywania skarbu wiary kolejnym pokoleniom. Spraw, Maryjo, abyśmy jak Ty przylgnęli całym sercem do Chrystusa – Twojego umiłowanego Syna. Dodawaj nam odwagi, abyśmy przed ludźmi nie wstydzili się przyznać do naszej wiary i dawali czytelne świadectwa o Chrystusie, jedynym Zbawicielu świata.

Pieśń – „Przed tak wielkim Sakramentem"

Ks. Krzysztof Bułat

­