I czyt. Jr 33,14-16; Ps 25; II czyt. 1 Tes 3,12-4,2; Ew. Łk 21,25-28.34-36

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Niebiosa, rosę"
Na przygotowanie darów – „Oto Pan Bóg przyjdzie"
Na komunię – „Zbliżam się w pokorze"
Na uwielbienie – „Panie mój, cóż Ci oddać mogę"
Na zakończenie – „Matko Odkupiciela"

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Dzisiejszą Mszą Świętą rozpoczynamy nowy rok liturgiczny oraz okres Adwentu – czas przygotowania na przyjście Chrystusa na ziemię. Przez cztery kolejne niedziele będziemy starali się przygotować nasze serca nie tylko na Boże Narodzenie, lecz także na powtórne przyjście Pana – czyli na paruzję. W dzisiejszej Ewangelii Jezus zachęci nas słowami: „Czuwajcie i módlcie się (...), abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym" (Łk 21,34).

Rozpoczynając Adwent nie zapominamy, że przeżywamy go w Roku Wiary, kiedy to – na prośbę Ojca Świętego Benedykta XVI – pragniemy na nowo odkrywać siłę i piękno wiary chrześcijańskiej (por. Porta fidei 4). Dlatego też, dzisiejszą adorację Najświętszego Sakramentu poświęcimy tematowi poszukiwania Pana Boga, które jest swego rodzaju przygotowaniem (preambułą) wiary.

Aby nasz udział w tej niedzielnej Eucharystii był godny i owocny, przeprośmy teraz Pana Boga za nasze grzechy i zaniedbanie dobra.

Modlitwa wiernych

Do Boga, naszego Ojca, zanieśmy przez pośrednictwo Jezusa Chrystusa nasze wspólne modlitwy.

1. Za Kościół święty, aby zawsze swoje życie opierał na fundamencie wiary w Chrystusa, jedynego Zbawiciela świata.
2. Za Ojca Świętego Benedykta XVI, biskupów i kapłanów, aby byli pasterzami mocnej wiary, zdolnymi zapalać innych ogniem miłości Bożej.
3. Za ludzi poszukujących Boga, aby dzięki świadectwu chrześcijan, łatwiej odnaleźli prawdę i otworzyli serca na łaskę wiary.
4. Za ludzi odrzucających istnienie Boga, za ateistów, agnostyków, ludzi walczących z Bogiem i religią, aby miłosierdzie Boże zwyciężyło w ich duszach.
5. W intencji obecnej Mszy Świętej, aby dobry Bóg wysłuchał naszych modlitw, jeśli są zgodne z Jego świętą wolą.
6. Za nas samych, abyśmy zachowywali postawę czujności wobec zła i doceniali wielkość daru Bożego, jakim jest nasza wiara.

Ojcze, usłysz nasze wspólne modlitwy, które z wiarą i ufnością do Ciebie zanosimy. Tobie pragniemy ufać w każdym dniu naszego życia. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Pieśń – „O zbawcza Hostio"

Panie Jezu, ukryty w tej odrobinie chleba, klękamy przed Tobą i wyznajemy naszą wiarę w Twoją obecność pośród nas. To tu, w tym Najświętszym Sakramencie spełniają się w sposób szczególny Twoje słowa: „Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata" (Mt 28,20).

Klękamy przed Tobą, Panie Jezu, na początku Adwentu. Adwent to czas, kiedy przypominamy sobie o Twoim podwójnym przyjściu na ziemię. Pierwsze dokonało się 2000 lat temu w Betlejem, kiedy narodziłeś się w ubogiej stajni. Drugie Twoje przyjście nastąpi na końcu świata, kiedy objawisz się w majestacie i chwale. O tym właśnie przyjściu przypomniałeś nam w dzisiejszej Ewangelii: „moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku
z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie" (Łk 21,26-28).

Zanim jednak nastąpi dzień Pański, dzień, w którym objawi się Twoja, Jezu, moc i chwała, musimy borykać się z różnymi trudnościami, z grzechem, ale Ty nie zostawiasz nas samych. Przychodzisz do nas w sposób dyskretny i pokorny:
w słowie Bożym, w sakramentach świętych, w drugim człowieku. Tę Twoją delikatną obecność odkrywamy dzięki łasce wiary, jaką nas obdarzyłeś. Dziękujemy Ci, Jezu, że jesteś z nami, że nigdy nie jesteśmy sami.

Będziemy powtarzać: DZIĘKUJEMY CI, JEZU!

- Za Twoją nieustanną obecność pośród nas, szczególnie w sakramencie Eucharystii...
- Za czas Adwentu, jak i nam dajesz, abyśmy odnowili nasze życie...
- Za Rok Wiary przeżywany w całym Kościele, który przypomina nam, że wiara jest wielkim skarbem, o który mamy się troszczyć i go rozwijać...
- Za wszelkie łaski, jakich nam udzieliłeś w ostatnim tygodniu...

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Dzięki, o Panie, składamy dzięki".

Panie Jezu, dziękując za dar wiary świętej, uświadamiamy sobie, że nie wszyscy go otrzymali. Żyją pośród nas ludzie niewierzący, ateiści, agnostycy. Wiemy jednak, że Ty, Jezu, o nich nie zapominasz i swoją łaską pobudzasz ich do szukania Ciebie. Człowiek bowiem jest z natury istotą religijną, poszukuje Boga „przez wierzenia i akty religijne (modlitwy, ofiary, kulty, medytacje itd.)" (KKK 28). Szukając prawdy, dobra, szukając sensu życia, cierpienia i śmierci, tak naprawdę szuka Ciebie. Również kiedy pragniemy szczęścia, sprawiedliwości, bycia kochanymi, to tak naprawdę pragniemy Ciebie, Boże, który jesteś pełnią szczęścia i miłości. Przypomina nam o tym także dzisiejsze pierwsze czytanie mszalne, gdzie prorok Jeremiasz, zapowiadając przyjście Mesjasza – Zbawiciela, zapewnia, że On wymierzy „prawo i sprawiedliwość na ziemi" (Jr 33,15). Z kolei Leopold Staff tak pisał w jednym ze swoich wierszy o ludziach poszukujących Ciebie:

„Kto szuka Cię, już znalazł Ciebie;
Już Cię ma, komu Ciebie trzeba;
Kto tęskni w niebo Twe, jest w niebie;
Kto głodny go, je z Twego chleba".

Są jednak ludzie, którzy nie szukają Boga, których oczy są jakby ślepe i nie dostrzegają obecności Boga w świecie. Przyczyny tego mogą być bardzo różne. Katechizm Kościoła Katolickiego mówi o takich, jak bunt przeciw obecności zła na świecie, niewiedza lub obojętność religijna, troski doczesne i bogactwa, zły przykład wierzących, prądy umysłowe wrogie religii, skłonność człowieka do ukrywania się przed Bogiem i Jego wezwaniem (por. KKK 29). Pragniemy teraz wspólnie przeprosić Ciebie, Panie nasz, za grzechy niewiary i odrzucenia Ciebie.

Będziemy powtarzać: PRZEPRASZAMY CIĘ, JEZU!

- Za słabą wiarę i brak świadectwa wobec ludzi niewierzących...
- Za grzechy apostazji wśród katolików i ochrzczonych...
- Za obojętność na sprawy Boże...
- Za materializm i zbytnią ufność pokładaną w pieniądzach i bogactwie...
- Za uciekanie przed Bogiem i brak refleksji nad sensem życia...

(Chwila ciszy)

Pieśń – „Niebiosa, rosę"

Panie Jezu, na koniec wspólnej adoracji chcemy Ciebie prosić, abyś uczynił nas ludźmi głębokiej wiary, wiary w Twoje ostateczne zwycięstwo nad złem i grzechem; wiary, że Ty – Bóg sprawiedliwy i miłosierny – za dobro wynagradzasz, a za zło karzesz. W dzisiejszej Ewangelii wezwałeś nas do czujności, aby serca nasze nie były „ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na nas znienacka, jak potrzask" (por. Łk 21,34-35). Tak, choć posiadamy dar wiary, to jednak należy się o niego nieustannie troszczyć, rozwijać go i chronić. Wdzięczni zatem za skarb wiary, pragniemy Cię teraz prosić, Jezu eucharystyczny, abyś ten niezwykły dar ciągle w nas umacniał.

Będziemy powtarzać: PROSIMY CIĘ, JEZU!

- Abyś wzbudził w ludziach niewierzących pragnienie szukania Ciebie...
- Aby ludzie szukający Boga i sensu życia otrzymali łaskę wiary...
- Abyśmy dla ludzi niewierzących byli światłem wskazującym na Ciebie...
- Abyśmy jak najowocniej przeżyli tegoroczny Adwent i pogłębili naszą wiarę...
- Abyśmy starali się być ludźmi coraz szlachetniejszymi przez wzrost wiary, nadziei i miłości...
- Abyśmy dla nikogo nie byli powodem zgorszenia lub odejścia od wiary i Kościoła...

Panie Jezu, dziękujemy Ci za te chwile wspólnej modlitwy. Oddajemy Tobie nasze troski i problemy, nasze radości i nadzieje. Oddajemy rozpoczynający się Adwent, nowy rok liturgiczny oraz nowy tydzień. Wychodząc dzisiaj ze świątyni, chcemy pamiętać, że zostaliśmy obdarzeni łaską wiary, której wielu ludzi nie ma. Nie osądzamy ich, nie pogardzamy nimi, raczej współczujemy. I prosimy: spraw, Panie Jezu, aby wielu ludzi Ciebie szczerze szukało i w końcu znalazło, gdyż „niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie"
(św. Augustyn, Wyznania, I, 1, 1).

Pieśń – „Przed tak wielkim Sakramentem"

Ks. Krzysztof Bułat

­