I czyt. Pwt 26,4-10; Ps 91; II czyt. Rz 10,8-13; Ew. Łk 4,1-13

Wprowadzenie do Mszy Świętej
W Środę Popielcową nasze głowy zostały posypane popiołem. W ten sposób rozpoczął się czas pokuty, nawrócenia, modlitwy, postu i jałmużny. To wszystko po to, byśmy pamiętali, że Wielki Post musi być inny od naszej codzienności.
Dzisiejsza Ewangelia zachęca nas do duchowego wejścia na pustynię, miejsce, gdzie dokonuje się wewnętrzna walka. Ciągle w swoim życiu doświadczamy pokus, aby w codziennych sprawach i wyborach nie liczyć się z Bożą wolą. Wsłuchajmy się zatem uważnie – podczas liturgii słowa – w stanowczy głos Jezusa, który odpowiada na pokusy szatana.

Modlitwa wiernych
Wielki Post to czas osobistego nawracania się do kochającego Boga, który nieustannie obdarza nas swoim przebaczeniem i miłosierdziem. W postawie ufności prośmy Ojca niebieskiego o głęboką przemianę naszego życia:

  1. Za Kościół powszechny, aby coraz pełniej ukazywał nam Twoje miłosierne oblicze, Boże, który w swoim umiłowanym Synu przyszedłeś szukać i ocalić to, co zginęło.
  2. Za Ojca Świętego Benedykta XVI, biskupów i kapłanów, aby wsparci światłem Ducha Świętego potrafili cierpliwie i z miłością pochylać się nad każdym grzesznikiem wracającym do Ciebie, Boże.
  3. Za wszystkich chrześcijan, którym się dobrze powodzi, aby wielkopostne zachęty do uczynków miłosierdzia poruszały ich serca tak, by potrafili się dzielić tym, co posiadają, z wszystkimi, którym brakuje środków do życia.
  4. Za naszych rodaków żyjących i pracujących z dala od naszej Ojczyzny, aby pamiętali, że słowo Boże jest trwałym fundamentem, na którym można zbudować szczęśliwe życie.
  5. Za zmarłych, aby wsparci naszą modlitwą i pokutą odnaleźli pełnię życia w Twoich, Boże, miłosiernych ramionach.
  6. Za nas samych, abyśmy w swoim życiu szukali przede wszystkim Ciebie, Boże, i byli posłuszni Twojej woli, odkrywając prawdziwy sens swojego życia.

Wszechmogący Boże wysłuchaj nas i daj nam łaskę przemiany i nawrócenia. Spraw, abyśmy czynili pokutę i zasłużyli na Twoje przebaczenie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem
Umocnieni Eucharystią, która jest chlebem dającym życie wieczne, a także umocnieni słowem Bożym, które uczy nas, jak dobrze żyć, wracajmy do swojej codzienności. To w naszych rodzinach, w miejscu pracy, nauki i wypoczynku winniśmy wzorem Jezusa Chrystusa odpierać pokusy, wybierając Bożą drogę w przezwyciężaniu wszelkich życiowych trudności.

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Kto się w opiekę”
Na przygotowanie darów – „Jeden chleb”
Na komunię – „Jezu, w Hostii utajony”
Na uwielbienie – „Chwała i dziękczynienie”
Na zakończenie – „Boże, lud Twój”

I czyt. Dz 5,12-16; Ps 118; II czyt. Ap 1,9-11a.12-13.17-19; Ew. J 20,19-31

Wprowadzenie do Mszy Świętej
W dzisiejszą niedzielę oddajemy szczególną cześć miłosierdziu Bożemu. Wiemy, iż Boże miłosierdzie względem ludzi nie jest niczym ograniczone oraz że każdy człowiek znajdzie
w nim ratunek, jeśli szczerym sercem zwróci się ku niemu.
Dziękując Panu Bogu za dar Jego miłosierdzia i Jego miłości do nas, równocześnie prośmy, abyśmy naprawdę chcieli i potrafili z tych nieocenionych darów korzystać – dla naszego duchowego dobra i wiecznego zbawienia.

Modlitwa wiernych

Do Boga Ojca, pełnego miłości i miłosierdzia, zanieśmy teraz, pełni ufności i zawierzenia, nasze pokorne prośby:

  1. Za Kościół święty, aby z mocą i wytrwałością głosił orędzie Bożego miłosierdzia.
  2. Za nasze rodziny chrześcijańskie, o dar wzajemnego zrozumienia i przebaczenia.
  3. Za grzeszników, aby weszli na drogę nawrócenia i nie lękali się zwrócić do Bożego miłosierdzia.
  4. Za ludzi chorych, cierpiących i potrzebujących pomocy, aby nigdy nie zabrakło im naszego wsparcia.
  5. Za tych naszych braci i siostry, którzy odeszli do wieczności, aby dostąpili łaski miłosierdzia Bożego.
  6. Za nas samych, aby w naszym codziennym życiu cechowała nas postawa chrześcijańskiego miłosierdzia.

Najłaskawszy Boże, który jesteś pełen miłosierdzia względem nas, ludzi, prosimy pokornie, abyś raczył przyjąć nasze wołanie, które do Ciebie teraz zanosimy. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem
Uczestnicząc w dzisiejszej Eucharystii, uczciliśmy też Boże miłosierdzie, którego nieustannie doświadczamy w naszym codziennym życiu. Starajmy się umacniać postawę ufności
i zawierzenia względem miłosierdzia Bożego, a także samemu być pełnymi miłości, miłosierdzia i przebaczenia wobec naszych bliźnich. Niech błogosławieństwo Boże, które za chwilę otrzymamy, dopomoże nam w jak najpełniejszej realizacji tego zamierzenia.

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Pod Twą obronę”
Na przygotowanie darów – „Wstał Pan Chrystus”
Na komunię – „Jezusa ukrytego”,
„U drzwi Twoich”
Na uwielbienie – „Dzięki, o Panie”
Na zakończenie – „Otrzyjcie już”

I czyt. Rdz 15,5-12.17-18; Ps 27; II czyt. Flp 3,17-4,1;
Ew. Łk 9,28b-36

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Postawa słuchania słowa Bożego jest konieczna podczas każdej Mszy Świętej. Chrystus w Eucharystii staje się dla nas obecny zarówno pod postaciami chleba i wina, jak i w słyszanym podczas liturgii słowa Piśmie Świętym. Głos z obłoku, o jakim dziś usłyszymy w Ewangelii, przynagla nas do bezwarunkowego posłuszeństwa Jezusowi Chrystusowi.
Całkowite posłuszeństwo wymaganiom, jakie stawia przed nami Syn Boży, nie jest jednak sprawą łatwą. Codziennie bowiem potykamy się o naszą słabość i ułomność, doświadczając bezowocności i grzeszności naszych czynów. Na początku tej Mszy Świętej, aby w niej godnie uczestniczyć, przeprośmy za wszystkie nieposłuszeństwa prawom Jezusowym, jakich dopuściliśmy się w minionym okresie.

Modlitwa wiernych

Przeżywając w sposób duchowy wydarzenie przemienienia Jezusa na górze Tabor, zanieśmy przed tron Boga Ojca nasze prośby i błagania:

  1. Za Ojca Świętego Benedykta XVI, biskupów i kapłanów, aby odważnie głosili wszystkim ludziom wymagania, jakie Jezus stawia w Ewangelii.
  2. Za wszystkich wierzących, aby na nowo odkryli wartość i konieczność posłuszeństwa nauczaniu, jakie zostawił nam Jezus Chrystus, Syn Boży.
  3. Za przeżywających trudności w wierze, aby słowo Boże pomagało im w przezwyciężaniu ich wątpliwości.
  4. Za rekolekcjonistów wielkopostnych, aby Duch Święty wspomagał ich posługę głoszenia niewygodnych dla współczesnego świata prawd ewangelicznych.
  5. Za młodzież i dzieci, aby nie ulegały demoralizującym wpływom kultury masowej.
  6. Za nas samych, aby uczestnictwo we wspólnocie eucharystycznej pomagało nam w wypełnianiu Jezusowych wymagań w naszym codziennym życiu.

Wszechmogący Boże, spraw, aby zasłuchanie w naukę Jezusa Chrystusa pomogło nam uczynić nasze życie prawdziwie owocnym. Który żyjesz i królujesz, Bóg przez wszystkie wieki wieków.

Przed rozesłaniem

Zanim otrzymamy błogosławieństwo, przypomnijmy sobie, że dzisiejsza Ewangelia ukazała nam prawdę, iż mamy być posłuszni nauce, jaką zostawił nam Jezus Chrystus. Jej wypełnianie nie jest sprawą prostą i potrzebujemy do tego wsparcia ze strony samego Boga. Pochylając zatem głowy na końcowe błogosławieństwo, prośmy, aby pomogło nam ono w wiernym wypełnianiu wymagań, jakie Jezus kieruje do nas na kartach Pisma Świętego i poprzez nauczanie Kościoła.

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Pan Jezus grzechy nasze”
Na przygotowanie darów – „Pan wieczernik przygotował”
Na komunię – „Panie, pragnienia ludzkich serc”
Na uwielbienie – „Cóż Ci, Jezu, damy”
Na zakończenie – „Pokładam w Panu ufność mą”

I czyt. Dz 5,27b-32.40b-41; Ps 30; II czyt. Ap 5,11-14;
Ew. J 21,1-19

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Okres wielkanocny jest czasem odnowienia naszej wiary w zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa oraz głębokiego przeżycia faktu, że w tym jedynym i wyjątkowym wydarzeniu uczestniczymy osobiście, zwłaszcza przez sakrament chrztu świętego i Eucharystię. Liturgia prowadzi nas do coraz pełniejszego odkrywania wymiaru paschalnego naszego chrześcijańskiego życia, wskazując przede wszystkim na potrzebę ciągłego dojrzewania w składaniu świadectwa, którego wątkiem przewodnim jest codzienna miłość.
Jezus zmartwychwstały stale kieruje do nas wszystkich to pytanie, z którym zwrócił się po zmartwychwstaniu do Apostoła Piotra: „Czy miłujesz Mnie więcej?” (J 21,15). Dopełnia to pytanie Kościół, pytając nas przy rozmaitych okazjach: „Czy miłujesz również więcej swoich bliźnich?”. Wymiar paschalny życia domaga się także ciągłego odnawiania naszej radości, płynącej z wiary i udziału w łasce Bożej, która jest źródłem uświęcenia i mocy do podjęcia codziennego trudu. Radość bowiem jest koniecznym elementem wiary, zachęcając nas do jej kontynuowania i rozwijania.

Modlitwa wiernych

Do Boga Ojca, który wskrzesił z martwych Jezusa Chrystusa i nas wskrzesi kiedyś swoją mocą, ufni w Jego działanie w ludzkich dziejach oraz naszym osobistym życiu, zanieśmy pokorne modlitwy:

  1. Aby Kościół zbudowany na fundamencie Apostołów, świadków zmartwychwstałego Jezusa, z odwagą i radością przekazywał dziedzictwo wiary i zbawienia wszystkim narodom.
  2. Aby wszyscy wierni swoim zaangażowaniem w pełnienie dzieł miłości stawali się wymownymi świadkami Zmartwychwstałego wobec świata, budując „cywilizację miłości”.
  3. Aby wszyscy przeżywający trudności w wierze na nowo odczuli siłę zawartą w tajemnicy zmartwychwstania Jezusa.
  4. Aby wrogowie Chrystusa i Kościoła rozpoznali w wydarzeniu zmartwychwstania nadzieję także dla siebie i swego zbawienia.
  5. Aby nasi bliscy zmarli zostali dopuszczeni do radosnej adoracji „Zasiadającego na tronie i Baranka” w niebie.
  6. Aby nasza wiara nieustannie umacniała się i dynamicznie wyrażała w dziełach miłości.

Boże, nasz Ojcze w niebie, wysłuchaj nasze prośby, które składamy przed Twoim tronem, i przychodź nam stale z pomocą w naszym codziennym życiu oraz dążeniu do Ciebie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem
Każda Msza Święta jest spotkaniem ze zmartwychwstałym Chrystusem, który ukazuje się nam pod postacią chleba i wina oraz pozwala nam, abyśmy Go radośnie rozpoznali. To spotkanie jest także wezwaniem do wiary i składania świadectwa miłości w naszym codziennym pielgrzymowaniu. Niech błogosławieństwo Boże umacnia nas w stawaniu się coraz bardziej ludźmi żyjącymi w wierze paschalnej.

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Zwycięzca śmierci”
Na przygotowanie darów – „Z rąk kapłańskich”
Na komunię – „U drzwi Twoich”
Na uwielbienie – „Cóż Ci, Jezu, damy”
Na zakończenie – „Wesel się Królowo miła”

I czyt. Wj 3,1-8a.13-15; Ps 103; II czyt. 1 Kor 10,1-6.10-12; Ew. Łk 13,1-9

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Żyjemy w świecie, w którym prawo do szczęścia umiejscowione jest na szczycie hierarchii wartości człowieka. Niekiedy człowiek pragnie to szczęście zrealizować za wszelką cenę
w myśl zasady: „cel uświęca środki”. W takiej sytuacji wołanie Jezusa o nawrócenie, które jest nie tylko unikaniem jednego konkretnego grzechu, ale aktem odnoszącym się do całego naszego życia, staje się szczególnie dramatyczne. Nawrócenie to przede wszystkim zmiana mentalności, uporządkowanie hierarchii wartości, której zachwianie jest skutkiem grzechu.
Prośmy Jezusa Chrystusa podczas tej Eucharystii o zrozumienie, czym jest grzech i jego skutki. Prośmy także o siły potrzebne do przezwyciężania naszych słabości i podnoszenia się z codziennych upadków.

Modlitwa wiernych
Wielki Post wzywa nas, abyśmy pozostawili nasze przyzwyczajenia i nadali naszemu życiu nową jakość. Ożywieni tym pragnieniem przedstawmy Bogu nasze prośby:

  1. Módlmy się za Kościół święty i jego pasterzy, aby skutecznie głosili prawdę o grzechu człowieka i potrzebie nawrócenia.
  2. Módlmy się za chrześcijan, aby przylgnąwszy całkowicie do Chrystusa ukrzyżowanego, odnaleźli źródło wolności, szczęścia i pokoju.
  3. Módlmy się za zatwardziałych grzeszników, aby nie zwlekali z przystąpieniem do sakramentu pokuty i pojednania oraz aby zrozumieli, jak wielką szansę stwarza Boże miłosierdzie.
  4. Módlmy się za przebywających z dala od ojczyzny, aby nie zapominali o więzach łączących ich z rodziną, pozostającą w kraju.
  5. Módlmy się za cierpiących, chorych i biednych, aby mocno związani z cierpieniem Jezusa, znaleźli światło i siły do wytrwania w czasie prób i doświadczeń.
  6. Módlmy się za nas tutaj zgromadzonych, aby uczestnictwo w Eucharystii, szczególnie w czasie Wielkiego Postu, uwolniło nas od nieuporządkowanych pragnień i skierowało nasze oczy na cierpiącego Jezusa.

Wszechmogący Boże, Ty jesteś bardzo cierpliwy i chcesz, aby nasze życie było hojną odpowiedzią na Twoje dobrodziejstwa. Pomóż nam, abyśmy przynosili owoce prawdziwego nawrócenia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Proponowane pieśni:
– na Mszę Świętą
Na wejście – „Boże, zmiłuj się nad nami”
Na przygotowanie darów – „Składamy Ci, Ojcze”
Na komunię – „Być bliżej Ciebie chcę”
Na uwielbienie – „Gdzie miłość wzajemna”
Na zakończenie – „Bliskie jest królestwo Boże”

– na Adorację Najświętszego Sakramentu
„Kłaniam się Tobie”
„Dzięki, o Panie”
„Panie, przebacz nam”
„W krzyżu cierpienie”
„Przed tak wielkim Sakramentem”wersja 

Wprowadzenie do Mszy Świętej
W kolejną niedzielę Wielkiego Postu gromadzimy się na Mszy Świętej wokół ołtarza Chrystusa. Liturgia słowa ukazuje nam Mojżesza, któremu w krzewie ognistym objawił się Bóg – Jahwe. To spotkanie przemieniło życie starotestamentalnego patriarchy.
Na początku tej Eucharystii wzbudźmy sobie żywą wiarę w to, że i my, jak Mojżesz, stajemy teraz przed żywym Bogiem. On chce przemówić także do nas przez swoje słowo. Niech to spotkanie będzie dla każdego z nas owocne, abyśmy mogli przemieniać nasze życie zgodnie z wolą Bożą.

Modlitwa wiernych

Do Boga, który ciągle pochyla się nad naszym życiem oraz wzywa nas do nawrócenia, zanośmy nasze pokorne prośby
i błagania. Módlmy się:

  1. Za Kościół święty, aby był dla całego współczesnego świata czytelnym znakiem Twojej, Boże, obecności.
  2. Za Ojca Świętego Benedykta XVI, naszego biskupa N, wszystkich biskupów i kapłanów, aby byli dla wszystkich wiernych mistrzami w sposobie przeżywania spotkania
    z Tobą, Boże.
  3. Za konających, abyś przeprowadził ich, Panie, przez bramę śmierci do wiecznej radości.
  4. Za wszystkich, którzy jeszcze nie wierzą w Ciebie, Boże, aby doświadczyli radości spotkania z Tobą.
  5. Za zmarłych, aby mogli się cieszyć z oglądania Ciebie, Boże, twarzą w twarz.
  6. Za nas, zgromadzonych na tej Eucharystii, aby czas Wielkiego Postu był dla nas momentem głębokiego nawrócenia.

Boże Ojcze, który dajesz nam na ziemi czas na przygotowanie się do spotkania z Tobą w wieczności, wspieraj naszą wolę, abyśmy wytrwali na drodze nawrócenia, a przez to mogli z ufnością oczekiwać dnia Twojego przyjścia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem
Podczas liturgii słowa Bóg przypomniał nam, że jesteśmy stworzeni do tego, aby już tu, na ziemi, doświadczać Jego obecności. Za chwilę otrzymamy Jego błogosławieństwo. Starajmy się więc żyć w bliskości z Nim i pamiętać, że On zawsze nam towarzyszy w naszej codzienności.

I czyt. Dz 13,14.43-52; Ps 100; II czyt. Ap 7,9.14b-17;
Ew. J 10,27-30

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Dzisiejsza niedziela jest obchodzona w całym Kościele katolickim jako Światowy Dzień Modlitw o Powołania do Kapłaństwa i Życia Konsekrowanego. W ten sposób uświadamiamy sobie na nowo, że każdy z nas jest odpowiedzialny za nowe i święte powołania do głoszenia Ewangelii w świecie. Do każdego z nas są bowiem skierowane słowa Pana Jezusa: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo” (Łk 10,2).
Przeżyjmy zatem dzisiejszą Mszę Świętą w skupieniu, wsłuchajmy się z uwagą w słowo Boże i módlmy się o powołania kapłańskie i zakonne dla całego Kościoła z naszej parafii, a także diecezji. Ofiarujmy Komunię Świętą za młodych ludzi, dziewczęta i chłopców, którzy słyszą w sercu delikatny głos Chrystusa: „Pójdź za Mną”, aby – pomimo różnych trudności
– z odwagą i ufnie powierzyli swoje życie Panu Bogu i ludziom. A za to, że nieraz zapominamy o naszej odpowiedzialności za powołania, że mało modlimy się za powołanych do kapłaństwa i życia zakonnego, przeprośmy teraz naszego Pana.

Modlitwa wiernych

Do Boga Ojca, który nieustannie podtrzymuje nasze życie swoją prawicą zanieśmy wspólne prośby:

  1. Za Kościół powszechny, aby mądrze i odważnie głosił dzisiejszemu człowiekowi jego podstawowe powołanie do życia wiecznego w królestwie Bożym.
  2. Za Ojca Świętego Benedykta XVI, biskupów i kapłanów, aby Rok Kapłański był dla nich czasem umocnienia wiary w piękno i wielkość powołania, jakim ich, Boże, obdarzyłeś.
  3. Za ludzi młodych, aby byli wrażliwi na głos ich Pana i z odwagą szli za Jego wezwaniem: „Pójdź za Mną”.
  4. Za wszystkie rodziny, aby panowała w nich wzajemna miłość, zgoda oraz poświęcenie i – jeśli jest taka Twoja wola – aby umiały z hojnością ofiarować swoje dzieci na służbę Kościoła powszechnego.
  5. Za naszych bliskich zmarłych, aby ofiara Chrystusa ponawiana na ołtarzu, wyjednała im oglądanie Ciebie, Boże, twarzą w twarz w niebie.
  6. Za nas samych, abyśmy czuli się odpowiedzialni za powołania kapłańskie i zakonne, wspierali je przede wszystkim modlitwą i przykładem życia.

Boże Ojcze, wysłuchaj nasze modlitwy, które dziś do Ciebie zanosimy. Prosimy Cię o to przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem
Modliliśmy się podczas tej Mszy Świętej o powołania kapłańskie i zakonne. Niech ta intencja towarzyszy nam w Tygodniu Modlitw o Powołania. Starajmy się też wspierać modlitwą i dobrym słowem znanych nam kapłanów i osoby zakonne, bo w ten sposób przyczynimy się do budowania królestwa Bożego na ziemi.
Na trud pracy i modlitwy w nadchodzącym tygodniu przyjmijmy Boże błogosławieństwo.

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Zwycięzca śmierci”
Na przygotowanie darów – „O Panie, Tyś moim Pasterzem”
Na komunię – „Pan wieczernik przygotował”
Na uwielbienie – „Radośnie Panu hymn śpiewajmy”
Na zakończenie – „Idźcie na cały świat”

I czyt. Joz 5,9a.10-12; Ps 34; II czyt. 2 Kor 5,17-21;
Ew. Łk 15,1-3.11-32

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Przeżywamy czwartą niedzielę Wielkiego Postu. W liturgii Kościoła nosi ona nazwę laetare – co oznacza: „radujmy się”. Nazwa ta kładzie akcent na paschalną radość i nadzieję. Przypowieść o miłosierdziu Boga – którą za chwilę w liturgii słowa usłyszymy – niesie nadzieję, ale równocześnie w połowie Wielkiego Postu wzywa do konkretnych działań z naszej strony.
Z drugiego czytania dowiemy się, że Święty Paweł usilnie prosił mieszkańców Koryntu: „Pojednajcie się z Bogiem” (2 Kor 5,20). Słowa te odnoszą się także do nas. Winniśmy to uczynić, głosząc swoim życiem Ewangelię pojednania i przebaczenia. Często słyszymy słowa: „Jako katolik przebaczam, ale nie zapomnę nigdy”. Ojciec z dzisiejszej ewangelicznej przypowieści przebaczył i zapomniał.
W czasie obecnej Eucharystii spróbujmy odpowiedzieć sobie na pytanie: Ile jest w nas z młodszego, a ile ze starszego syna, a może stanowimy połączenie ich obu?

Modlitwa wiernych

Do Boga, miłosiernego Ojca, który czeka na nas w sakramencie pokuty i pojednania, skierujmy nasze prośby:

  1. Módlmy się, aby Wielki Post był dla całego Kościoła czasem odnowy i pojednania z Tobą, Boże.
  2. Módlmy się za Ojca Świętego Benedykta XVI, biskupów i kapłanów, aby z zapałem wypełniali zbawczą misję Chrystusa.
  3. Módlmy się za kapłanów, szafarzy sakramentu pojednania, aby z miłością i pokorą pomagali wiernym powracać na drogę jedności z Tobą, Boże.  
  4. Módlmy się za małżonków i rodziców, aby dbali o taką atmosferę w domu, by można było do niego zawsze powracać z radością.
  5. Módlmy się za zmarłych, aby mogli całą wieczność cieszyć się przebywaniem we wspólnocie z Tobą, Boże.
  6. Módlmy się za nas samych, abyśmy słuchając słowa Bożego i uczestnicząc w Eucharystii, przynosili jak najlepsze owoce wielkopostnego nawrócenia.    

Wszechmogący i wieczny Boże, Ty uzdolniasz nas do życia w zjednoczeniu z Tobą w Twoim królestwie, wysłuchaj nasze prośby, które zanosimy do Ciebie. Przez Chrystusa, Pana
naszego.

Przed rozesłaniem
Słyszeliśmy w dzisiejszej Ewangelii słowa syna marnotrawnego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie” (Łk 15,18). Niech te słowa zmobilizują nas do skorzystania
z łaski sakramentu pokuty i pojednania. Im lepiej przygotujemy się do samej spowiedzi, tym owocniej ją przeżyjemy. Niech w tym przygotowaniu towarzyszy nam Boże błogosławieństwo.

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Bądź mi litościw”
Na przygotowanie darów – „Z rąk kapłańskich”
Na komunię – „Witam Cię, witam”
Na uwielbienie – „Duszo Chrystusowa”
Na zakończenie – „Pokładam w Panu ufność mą”

I czyt. Iz 50,4-7; Ps 22; II czyt. Flp 2,6-11;
Ew. Łk 22,14-23,56 lub Łk 23,1-49

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Dzisiejsza Niedziela Palmowa rozpoczyna Wielki Tydzień upamiętniający ostatnie dni życia Jezusa, Jego ostatnie chwile, które mają niezmierzoną wartość dla naszego zbawienia. Ta niedziela na sześć dni przed Paschą przypomina uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy, wjazd podobny do wjazdów królewskich, ale przypomina też płacz Jezusa nad miastem, które nie poznało czasu swego nawiedzenia. Jezus płacze, bo tylko On wie, że Jerozolima Go odrzuci, choć i za nią będzie umierał. Jezus otwiera dziś przed nami bramę zbawienia. „Krzyż stał się nam bramą”.

Modlitwa wiernych

Przez Jezusa Chrystusa, który wywyższony na krzyżu przyciągnął wszystkich do siebie, zanieśmy pokorne prośby do naszego Ojca:

  1. Boże, Twój Syn chciał zgromadzić dzieci Jerozolimy, jak ptak gromadzi swe pisklęta. Zgromadź wszystkie narody w jednym Kościele i doprowadź je do świętowania Paschy w nowej, niebieskiej Jerozolimie.
  2. Boże, Twój Syn, idąc na mękę, zapłakał na widok Jerozolimy. Oświeć oczy i serca narodu wybranego, z którego pochodził nasz Zbawiciel, aby mógł rozpoznać w Jezusie oczekiwanego Mesjasza.
  3. Boże, Twój Syn przyjął postać sługi i stał się dla nas posłuszny aż do śmierci. Spraw, aby ci, którzy sprawują rządy, nie zapominali, że każda władza jest służbą.
  4. Boże, Twój Syn oddał swe życie za wszystkich ludzi. Spraw, aby najbardziej cierpiący i potrzebujący znajdowali pomoc i wsparcie swych bliźnich.
  5. Boże, krzyż Twojego Syna jest naszą chlubą wobec świata. Spraw, abyśmy każdego dnia brali go na ramiona
    z wiarą, nadzieją i miłością.

Boże, Ojcze miłosierdzia, Ty przez posłuszeństwo Jezusa odkupiłeś wszystkich ludzi. Niech dotrze do Ciebie nasza modlitwa, aby ci, których polecamy Tobie, otrzymali potrzebne im łaski dzięki zasługom męki i śmierci Chrystusa. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.

Przed rozesłaniem
W tym tygodniu będziemy obchodzić w liturgii największą tajemnicę Zbawienia: mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Przygotujmy nasze serca na te wydarzenia. A teraz prośmy Boga o błogosławieństwo.

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Ludu mój, ludu”
Na przygotowanie darów – „Ojcze z niebios, Boże, Panie”
Na komunię – „Zbliżam się w pokorze”
Na uwielbienie – „Oto święte Ciało Pana”
Na zakończenie – „Jezu Chryste, Panie miły”

I czyt. Dz 2,1-11; Ps 104; II czyt. 1 Kor 12,3b-7.12-13;
Ew. J 20,19-23

Wprowadzenie do Mszy Świętej
Dzisiejsza uroczystość Zesłania Ducha Świętego jest w całym Kościele powszechnym radosnym wspomnieniem dnia narodzenia się Kościoła. Kościół zrodził się z Bożego Serca, które w mocy Ducha Świętego udziela tym, którzy idą za Jezusem, umiejętności zachowania najważniejszego przykazania Jego Ewangelii: miłości względem Boga i bliźniego.
Od dnia Pięćdziesiątnicy Duch Święty jednoczy uczniów Chrystusa na Eucharystii. Także i my tutaj zgromadzeni pragniemy słuchać słowa Bożego i karmić się uwielbionym Ciałem i Krwią Jezusa zmartwychwstałego. Pragniemy w ten sposób pogłębiać w sobie przynależność do Kościoła, który jest znakiem miłości pomiędzy Ojcem i Synem, i Duchem Świętym. Niech więc nasza wspólna modlitwa dzisiaj będzie przepełniona szczególną wdzięcznością wobec Boga Ojca i Syna Bożego, za to, że zsyłają nam Ducha Świętego w drodze do wieczności.
Na początku tej Najświętszej Ofiary prośmy o miłosierdzie nad nami wszystkimi, przepraszając Boga za wszelkie zaniedbania i grzechy.

Modlitwa wiernych
Duchowe włączenie się w śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa sprawia, że możemy prawdziwie należeć do Jezusa i dzięki Niemu wypełnić do końca wszelkie zobowiązania poznane
z rozważania słowa Bożego. Dlatego, ogarniając potrzeby całego Kościoła i całego świata, a także włączając we wspólną modlitwę wszystkie nasze osobiste prośby, przedstawmy je teraz Bogu Ojcu przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym:

  1. Za Ojca Świętego Benedykta XVI, biskupów i kapłanów, aby napełnieni światłem Ducha Świętego głosili całemu światu radosne orędzie o Tobie, Boże, który jesteś osobową Miłością.
  2. Za sprawujących władzę, aby pozwolili się prowadzić do całej prawdy, szukając jej w Tobie, Boże, a tym samym kształtowali zasady życia społecznego według Bożych przykazań.
  3. Za grupy, wspólnoty i stowarzyszenia, które w szczególny sposób działają w Kościele na rzecz odnowy duchowej wszystkich wiernych, aby czerpały z samego Źródła – od Ducha Świętego, odwagę wiary i posłuszeństwo odwiecznej prawdzie.
  4. Za rodziców, katechetów, wychowawców i nauczycieli, aby dzięki swej otwartości serca na natchnienia Ducha Świętego byli autentycznymi świadkami Jezusa zmartwychwstałego w swoich środowiskach.
  5. Za tych, którzy odeszli już do wieczności, aby mogli się radować wiecznym szczęściem jako darem i nagrodą za życie według Ducha.
  6. Za nas wszystkich, którzy uczestniczymy w Eucharystii, abyśmy świętując dzisiaj rocznicę narodzin Kościoła, mieli w sobie gotowość uczestniczenia w jego zbawczej misji we współczesnym świecie.

Boże Ojcze, wspieraj nas swoją mocą i wysłuchaj próśb, które z pokorą serca przedstawiliśmy we wspólnej modlitwie. Prosimy Cię o to przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, przez wszystkie wieki wieków.

Przed rozesłaniem
Za chwilę przyjmiemy Boże błogosławieństwo. Przez posługę Kościoła napełni nas dar nadprzyrodzonej mocy od Boga Ojca, od Jego umiłowanego Syna i od Ducha Świętego. W dzisiejszą uroczystość Zesłania Ducha Świętego niech w szczególny sposób umocni nas bogactwo darów od Ducha Świętego, abyśmy w codziennym życiu byli autentycznymi świadkami Bożej miłości.

Proponowane pieśni:
Na wejście – „O Stworzycielu Duchu, przyjdź”
Na przygotowanie darów – „Z rąk kapłańskich”
Na komunię – „Zbliżam się w pokorze”
Na uwielbienie – „Jezusowi cześć i chwała”
Na zakończenie – „Pobłogosław, Jezu drogi”

I czyt. Dz 10,34a.37-43; Ps 118;
II czyt. Kol 3,1-4 lub 1 Kor 5,6b-8; Ew. J 20,1-9 

Wprowadzenie do Mszy Świętej
„Oto dzień, który Pan uczynił – radujmy się w nim i weselmy!” (Ps 118,24). Takimi słowami wzywa nas wszystkich dzisiejsza liturgia do wyrażenia radości z powodu zwycięstwa Chrystusa nad grzechem i śmiercią. Msza Święta, którą przeżywamy, to spotkanie ze zmartwychwstałym Chrystusem. On kieruje do nas swoje słowo, karmi nas swoim Ciałem, a umocnionych posyła do naszych codziennych zadań.
Zbawiciel jest zawsze blisko nas. Jest zatroskany o nasz głód fizyczny i duchowy. Od nas oczekuje tylko jednego – miłości. Dlatego otwórzmy nasze serca na Jego miłość, którą nam chce dziś okazać i pozwólmy się prowadzić drogą Jego miłości. Najpierw jednak przeprośmy Go za nasze grzechy, abyśmy mogli doświadczyć pełni Jego miłości.

Modlitwa wiernych

Do Boga, Ojca wszechmogącego, który wskrzesił z martwych swojego Syna i posłał Go do uczniów z orędziem pokoju
i przebaczenia, zanieśmy nasze pokorne prośby – pełni wiary, że zostaniemy wysłuchani:

  1. Za święty, powszechny i apostolski Kościół, aby z dziękczynieniem wielbił Ciebie, Boże, i prowadził wierzących do zbawienia.
  2. Za wszystkich pragnących pojednać się z Tobą, Boże, aby doświadczyli miłości Chrystusa zmartwychwstałego.
  3. Za wspólnoty chrześcijańskie, aby odrzuciły zadawnione uprzedzenia i dążyły do jedności Chrystusowej owczarni.
  4. Za wszystkie rodziny, aby były świadkami Twojej, Boże, miłości do ludzi.
  5. Za naszych zmarłych, aby mogli spotkać zmartwychwstałego Chrystusa na uczcie niebieskiej.
  6. Za nas tu zgromadzonych, abyśmy naszym życiem wielbili zmartwychwstałego Chrystusa obecnego zawsze wśród nas.

Ojcze, który jesteś w niebie, usłysz głos modlącego się Kościoła, narodzonego z przebitego boku Chrystusa i spraw, aby w mocy Ducha Świętego otwierał wiernym zdroje wielkanocnej łaski. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Przed rozesłaniem
W Ewangelii słyszeliśmy, że gdy Święty Jan dotarł do grobu Jezusa: „Ujrzał i uwierzył” (J 20,8). Niech te słowa umiłowanego ucznia Chrystusa przypominają nam każdego dnia prawdę, że Chrystus zmartwychwstał i jest z nami aż do skończenia świata. Umocnieni Jego obecnością w Najświętszym Sakramencie i Jego błogosławieństwem, idźmy świadczyć, że On jest naszym Panem, który bezpiecznie prowadzi nas przez życie do wieczności, gdzie nas czeka i przygarnie do siebie.

Proponowane pieśni:
Na wejście – „Wesoły nam dziś dzień nastał”
Na przygotowanie darów – „Być bliżej Ciebie chcę”
Na komunię – „Jezu drogi, Tyś miłością”
Na uwielbienie – „Dziękujemy Ci, Ojcze nasz”
Na zakończenie – „Zwycięzca śmierci”

­