I czyt. Joz 5,9a.10-12; Ps 34; II czyt. 2 Kor 5,17-21; Ew. Łk 15,1-3.11-32

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Pokładam w Panu ufność mą”
Na przygotowanie darów – „Jeden chleb”
Na komunię – „Skosztujcie i zobaczcie”
Na uwielbienie – „O Krwi najdroższa”
Na zakończenie – „Jezu Chryste, Panie miły”

Wprowadzenie do Mszy Świętej

W kolejną niedzielę Wielkiego Postu zapytajmy samych siebie o stan naszej relacji z Ojcem niebieskim. Czy może buntujemy się, że mimo naszej wierności Bogu nie doświadczamy dobrodziejstw tego świata, i że grzesznikom wiedzie się lepiej? A może odczuwamy pokusę, aby zakwestionować Boży porządek i zdecydować się na niemoralne wybory? A może jednak podjęliśmy decyzję: wracamy do życia w łasce, wracamy do Bożych przykazań – wiem, że Bóg na nas czeka. Moja nieśmiertelna dusza i moje zmęczone ciało najlepiej czują się w Jego obecności. „W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem” (2 Kor 2,20b) – niech ten apel św. Pawła, który rozlegnie się dziś w drugim czytaniu, nie przestanie rezonować w naszych sercach i doprowadzi nas do kratek konfesjonału.

Modlitwa powszechna

Przez Jezusa Chrystusa, który szuka zagubionego człowieka, aby przyprowadzić go do Ojca, zanieśmy nasze modlitwy przed Boży tron.

  1. Módlmy się za Kościół Boży, aby odważnie głosił współczesnemu światu prawdę o nieśmiertelności duszy ludzkiej i o wiecznym powołaniu człowieka.
  2. Módlmy się za papieża, za biskupów i kapłanów, aby głosząc światu prawdę o Bożym miłosierdziu, rodzili w sercach słuchających pragnienie pojednania się z Bogiem.
  3. Módlmy się za uwikłanych tylko w sprawy doczesne i zabiegających wyłącznie o zaspokojenie potrzeb ciała, aby pogłębili swoje życie duchowe i odzyskali perspektywę życia wiecznego.
  4. Módlmy się za naszych bliskich zmarłych, aby dzięki naszej modlitwie osiągnęli wieczne mieszkanie w niebie.
  5. Módlmy się za nas samych, aby prawda o nieśmiertelności naszej duszy nigdy nie pozwalała nam pozostawać w naszych grzechach, ale wciąż motywowała do życia w łasce Bożej.

Dobry i miłosierny Boże, bądź uwielbiony w swej cierpliwej miłości, oczekującej na każdego powracającego grzesznika; spraw, aby każdy mógł usłyszeć w swej duszy Twój głos zachęcający go do powrotu do Ciebie, i aby, dzięki łasce Chrystusa, wszyscy grzesznicy poszli za Twoim wołaniem. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Przed rozesłaniem

„To, co dawne minęło, a oto wszystko stało się nowe” (2 Kor 2,17b) – słowo Boże zaprasza nas dzisiaj do odnowienia naszego życia. Z Bogiem można zacząć wszystko na nowo. Nasza dusza nie jest stworzona dla grzechu i śmierci. Jest stworzona dla łaski i wiecznej młodości. Aby jej to zapewnić, potrzebujemy nieustannie Bożego błogosławieństwa.

Ks. Artur Ważny

­