I czyt. Hi 7,1-4.6-7; Ps 147; II czyt. 1 Kor 9,16-19.22-23; 
Ew. Mk 1,29-39

Proponowane pieśni:

Na wejście – „Przybądź, Duchu Święty”
Na przygotowanie darów – „Boże mocny, Boże cudów”
Na komunię – „Zbliżam się w pokorze”
Na uwielbienie – „Gdzie miłość wzajemna”
Na zakończenie – „Serdeczna Matko” 

Wprowadzenie do Mszy Świętej

Przed kilkoma dniami rozpoczęliśmy nowy miesiąc. Luty w wielowiekowej tradycji Kościoła jest miesiącem szczególnej modlitwy za konających. Wspólnota Kościoła pragnie w ten sposób wyrazić swoją pamięć o tych, którzy zbliżają się do kresu swojego ziemskiego życia, i okazać im swoją miłość. Od ponad dwudziestu pięciu lat w lutym obchodzimy także Światowy Dzień Chorego. Przypada on zawsze 11 lutego, czyli w tym roku w następną niedzielę. Pragniemy już dzisiaj duchowo przygotować się do tego obchodu, podejmując refleksję nad miejscem człowieka chorego w rodzinie oraz we wspólnocie Kościoła.

Duch Święty uzdalnia do służby chorym

Orędzie: Chrystus pochyla się nad chorym człowiekiem, aby go umocnić, a nas pobudzić mocą Ducha Świętego do służby chorym.
Cel: Przypomnieć o najważniejszych obowiązkach rodziny i wspólnoty Kościoła wobec ludzi chorych przebywających w domu.

Modlitwa wiernych

Miłosiernemu Bogu, który w Chrystusie objawił „swoją miłość wobec maluczkich i ubogich, wobec chorych i odrzuconych przez ludzi”, przedstawmy nasze wspólne prośby:

  1. Za Kościół św., aby śpiesząc z pomocą ubogim i cierpiącym, był czytelnym znakiem miłości Boga do każdego człowieka.
  2. Za ludzi chorych i w podeszłym wieku, aby zawsze mogli liczyć na duchowe i materialne wsparcie swoich bliskich.
  3. Za rodziny opiekujące się chorymi, aby z modlitwy i sakramentów czerpali moc Ducha Świętego do ofiarnej służby swoim bliskim.
  4. Za lekarzy i cały personel medyczny, aby zawsze na pierwszym miejscu stawiali dobro duchowe swoich pacjentów.
  5. Za konających, aby nigdy nie odczuwali duchowej samotności, ale pokrzepieni świętymi sakramentami z nadzieją oczekiwali życia wiecznego.
  6. Za nas samych, abyśmy pokrzepieni słowem i Ciałem jedynego Lekarza dusz ludzkich, z miłością podejmowali posługę wobec chorych braci i sióstr.

Boże Wszechmogący, wysłuchaj naszej pokornej modlitwy, którą jako wspólnota miłości i służby zanosimy za naszych chorych i cierpiących. Pokrzep ich swoją łaską, a nas umocnij w tej służbie. Przez Chrystusa, Pana naszego. 

Przed rozesłaniem

Święty Paweł Apostoł w dzisiejszym drugim czytaniu mszalnym powiedział: „Dla słabych stałem się jak słaby, aby pozyskać słabych. Stałem się wszystkim dla wszystkich…” (1 Kor 9,22). I my stańmy się sługami chorych i słabych, aby ich pozyskać dla Chrystusa i sobie także zapewnić zbawienie. Niech nam w tym Bóg błogosławi.

ks. Zbigniew Pietruszka

­